II SAB/Sz 100/19
WyrokWSA w Szczecinie2019-12-19
Skład orzekający: Arkadiusz Windak, Renata Bukowiecka-Kleczaj, Patrycja Joanna Suwaj
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Rektor Uniwersytetu pozostawał w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej podziału środków na działalność naukową?Ratio decidendi
Sąd uznał, że Rektor Uniwersytetu pozostawał w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej podziału środków na działalność naukową, ponieważ udzielone odpowiedzi przez pełnomocników były zdawkowe i nie zawierały żądanych przez skarżącego szczegółowych informacji. Bezczynność ta została uznana za rażące naruszenie prawa.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej podziału środków na działalność naukową przez pełnomocników rektora, domagając się wskazania osób, celu wydatkowania pieniędzy oraz ich ilości. Po otrzymaniu zdawkowych odpowiedzi od pełnomocników, skarżący złożył skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu. Organ wniósł o oddalenie skargi, twierdząc, że informacja została udzielona.Rozstrzygnięcie
Sąd zobowiązał Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii do rozpatrzenia wniosku skarżącego w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku, stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzył organowi grzywnę oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi W. W. na bezczynność Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 30 stycznia 2019 r. w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku, II. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, III. wymierza organowi Rektorowi Uniwersytetu/Politechniki/Akademii grzywnę w wysokości [...] złotych, IV. zasądza od organu Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii na rzecz skarżącego W. W. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
1. Pismem z dnia 30 stycznia 2019 r. W. W. (dalej przywoływany jako: "Skarżący") wniósł odwołanie od odmowy finansowania wyjazdu, który określony został w ww. piśmie jako niezbędny dla utrzymania kontaktów naukowych oraz rozwoju naukowego pracownika Uniwersytetu [...]. Jednocześnie w piśmie tym Skarżący wskazał, że został poinformowany przez Pełnomocnika Rektora ds. organizacji dyscypliny naukowej, dalej: "Pełnomocnik", iż w gestii Wydziału [...] pozostaje [...] zł z przeznaczeniem wyłącznie na finansowanie 10 monografii. Wniósł ponadto o wydanie decyzji w przedmiocie pełnej jawności decyzji Pełnomocnika w przedmiocie finansowania działalności badawczej na Wydziale [...], tak w zakresie podejmowanych decyzji, jak i powiadamiania o tychże decyzjach pracowników.
2. W odpowiedzi na ww. pismo Prorektor ds. Nauki i Współpracy Międzynarodowej Uniwersytetu [...] poinformował o braku podstaw do kwestionowania decyzji Pełnomocnika.
3. W związku z brakiem odpowiedzi Organu na pierwotny wniosek, kolejnym pismem z dnia 10 września 2019 r. Skarżący wniósł o podanie pełnej informacji w przedmiocie podziału środków na działalność naukową (podtrzymanie potencjału naukowego) dokonywanego przez pełnomocników dyscyplin na Wydziale [...]. Wniósł o wskazanie osoby, celu wydatkowych pieniędzy oraz ilości tychże środków przeznaczanych przez Pełnomocników.
4. W odpowiedzi na powyższe pismo z dnia 10 września 2019 r. sporządzone zostały dwa pisma. Pismo z dnia 19 września 2019 r. podpisane przez dr hab. J. M., prof. [...] Pełnomocnika Rektora ds. organizacji dyscypliny naukowej "[...]" i pismo z dnia 23 września 2019 r. autorstwa dr hab. A. S., prof. [...] Pełnomocnika Rektora ds. organizacji dyscypliny naukowej "[...]", Dziekana Wydziału [...]. Każdy z Pełnomocników wskazał na wysokość środków pozostających w jego dyspozycji oraz że sposób dysponowania tymi środkami jest zgodny z obowiązującymi w Uniwersytecie [...] przepisami. Dodatkowo do pisma dr hab. A. S., prof. [...] załączony został projekt podziału subwencji na badania na rok 2019 oraz dokument zatytułowany "Zasady podziału środków subwencji na działalność badawczą w 2019 roku (dyscyplina: [...]; [...])".
5. Pismem z dnia 30 września 2019 r., uzupełnionym w dniu 27 listopada 2019 r., Skarżący złożył skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi wskazano, że pomimo upływu czasu wciąż nie zostały udostępnione informacje dotyczące podziału środków na działalność naukową (podtrzymanie potencjału naukowego) dokonywanego przez Pełnomocników Rektora na Wydziale [...] [...] od dnia 1 stycznia 2019 r., tj. przez dr hab. A. S. oraz prof. [...] J. M. tj. poprzez wskazanie osoby, celu wydatkowych pieniędzy oraz ilości tychże środków przeznaczanych przez obu Pełnomocników. Podniósł, że w dniu 19 września 2019 r. Skarżący otrzymał pismo prof. [...] J. M., które w żaden sposób nie odnosi się do wniosku, wskazuje jedynie na wielkość środków w gestii Pełnomocnika oraz znany Skarżącemu fakt uchwalenia regulaminu. Te same informacje przekazano w piśmie prof. US A. S. z dnia 23 września 2019 r.
6. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że wbrew twierdzeniom Skarżącego w niniejszej sprawie nie doszło do bezczynności Rektora. Informacja została udzielona zgodnie z żądaniem Skarżącego. Wniosek Skarżącego z dnia 30 stycznia 2019 r. został w pełni zrealizowany, co potwierdza zresztą dokumentacja załączona przez niego do skargi. Po pierwsze, z wyciągu z protokołu z posiedzenia Rady Wydziału [...] z dnia 21 lutego 2019 r. wynika, że informacja odnosząca się do wysokości środków finansowych pozostających w dyspozycji Pełnomocników podawana już była do wiadomości publicznej, a nadto szczegóły zostaną przekazane pracownikom na zaplanowanych spotkaniach. Dodatkowo informacja miała znaleźć się na stronie internetowej Wydziału. Ponadto, na wniosek Skarżącego z dnia 10 września 2019 r., w którym wnosił o wskazanie osoby, celu "wydatkowych" pieniędzy i ilości środków, odpowiedzi zostały udzielone odpowiednio pismami z dnia 19 września 2019 r. oraz 23 września 2019 r., w których wskazano na wysokość środków pozostających w dyspozycji pełnomocników, oraz że sposób dysponowania tymi środkami jest zgodny z obowiązującymi w Uniwersytecie [...] przepisami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Skarga jest zasadna.
7. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm. – dalej jako: p.p.s.a.) – art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. W związku z powyższym, przedmiotem sądowej kontroli – w odniesieniu do tego typu skarg – nie jest określony akt lub czynność organu administracji publicznej, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Skarga ta stanowi zatem środek prawny mający na celu ochronę praw jednostki poprzez przymuszenie organu do podjęcia żądanego działania, a w następstwie tego likwidację stanu opieszałości występującą po stronie tego organu.
8. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie była bezczynność Rektora Uniwersytetu [...], dalej: "Rektor [...]", w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 30 stycznia 2019 r. (doprecyzowanego we wniosku z dnia 10 września 2019 r.) o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie podziału środków na działalność naukową dokonywanego przez Pełnomocników Rektora ds. organizacji dyscypliny naukowej na Wydziale [...] poprzez wskazanie osoby, celu wydatkowych pieniędzy oraz ilości tychże środków przeznaczanych przez Pełnomocników.
9. Wymaga w tym miejscu zaznaczenia, że kontrolowana sprawa z uwagi na swój przedmiot (skarga na bezczynność), została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a.
10. Wskazać również należy, że nie budzi wątpliwości, iż wniesienie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie musi być poprzedzone żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej (tj. ponagleniem, które zastąpiło zażalenie oraz wezwanie do usunięcia naruszenia prawa), a zatem wyłączony został obowiązek przewidziany w art. 52 § 1 i art. 53 § 2b p.p.s.a. Dlatego też należało uznać, że skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie jest dopuszczalna i jako taka podlega merytorycznemu rozpoznaniu.
11. Przystępując zatem do oceny zasadności przedmiotowej skargi trzeba przede wszystkim wskazać, że w kontrolowanej sprawie bezsporny pozostaje fakt, iż wniosek o udzielenie informacji publicznej został skierowany do podmiotu, tj. Rektora [...], który zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. mieści się w kręgu podmiotów określonych przez ustawodawcę jako obowiązane do udostępniania informacji publicznej w zakresie, w jakim byłby on dysponentem żądanej informacji oraz zastosowanie do żądanej informacji miałby tryb przewidziany w u.d.i.p. Stosownie bowiem do treści przywołanego powyżej przepisu, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są m.in. organy władzy publicznej.
12. Istota sporu pomiędzy stronami sprowadza się do oceny sposobu postępowania Organu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 30 stycznia, doprecyzowanego wnioskiem z dnia 10 września 2019 r., a w konsekwencji konieczności ustalenia czy Rektor [...] dopuścił się w kontrolowanej sprawie bezczynności.
13. Odnosząc się w pierwszej kolejności do charakteru żądanej informacji, wymaga podkreślenia, że zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Tak rozumianą informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02, LEX nr 78063). Na uwagę w tym względzie zasługuje również treść art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, zgodnie z którym obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Jednocześnie stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 2, 3, 4 i 5 u.d.i.p., za informację publiczną należy m.in. uznać informację o podmiotach określonych w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. oraz o zasadach ich funkcjonowania, danych publicznych, jak również majątku publicznym. Tym samym przyjąć należy, że wobec braku zamkniętego katalogu informacji publicznych, o zaliczeniu danej informacji do kręgu informacji publicznych w rozumieniu u.d.i.p. decydować będzie każdorazowo charakter wnioskowanej informacji i jej treść.
14. W odniesieniu do trybu, w jakim powinna zostać udzielona wnioskowana informacja publiczna wymaga zaznaczenia, że zgodnie z treścią art. 10 u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, przy czym informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku. Zgodnie zaś z regulacją zawartą w art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w tym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). W sytuacji zaś, gdy zaistnieje konieczność poboru opłaty, o której mowa w art. 15 ust. 1 u.d.i.p., podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej powiadomi wnioskodawcę o jej wysokości w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, a następnie udostępni informację zgodnie z wnioskiem po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek (art. 15 ust. 2 u.d.i.p.). Ponadto stosownie do treści art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.
Tym samym bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej będzie miała miejsce w sytuacji, w której podmiot ten w ustawowo określonym terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. nie podejmie żadnej z przewidzianych prawem czynności, tj. nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie powiadomi w tym terminie wnioskodawcy, że informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.i.d.p., jednocześnie informując o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.), nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.) albo nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).
15. W świetle przedstawionych powyżej unormowań nie ulega zatem wątpliwości, iż objęta wnioskiem Strony skarżącej informacja dotycząca podziału środków na działalność naukową dokonywanego przez Pełnomocników Rektora ds. organizacji dyscypliny naukowej na Wydziale [...] poprzez wskazanie osoby, celu wydatkowych pieniędzy oraz ilości tychże środków przeznaczanych przez Pełnomocników dotyczyła sfery faktów, zaliczając się tym samym, do kręgu informacji publicznych, podlegających udostępnieniu w trybie u.d.i.p., jako informacja o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
W tym też zakresie Sąd nie podzielił stanowiska Organu przedstawionego w odpowiedzi na skargę, że żądane przez Skarżącego informacje zostały udostępnione, zgodnie z wnioskiem.
Należy podkreślić, że Organ w ogóle nie podjął jakichkolwiek czynności w celu rozpoznania wniosku Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 30 stycznia 2019 r., zaś w odniesieniu do wniosku z dnia 10 września 2019 r. – udzielił zdawkowej informacji, za pośrednictwem Pełnomocników Rektora ds. organizacji dyscypliny naukowej: dr hab. J. M. oraz dr hab. A. S., którzy w pismach z dnia 19 września 2019 r. i z dnia 23 września 2019 r. wskazali jedynie na wysokość środków pozostających w ich dyspozycji oraz że sposób dysponowania tymi środkami jest zgodny z obowiązującymi w Uniwersytecie [...] przepisami. Dodatkowo do pisma dr hab. A. S. załączony został projekt podziału subwencji na badania na rok 2019 oraz dokument zatytułowany "Zasady podziału środków subwencji na działalność badawczą w 2019 roku (dyscyplina: [...]; [...])". Ponadto, dr hab. A. S. wyjaśniła w ww. piśmie, że szczegółowe informacje o środkach i zasadach ich przyznawania zostały przekazane pracownikom Wydziału w trakcie zebrania w dniu 28 lutego 2019 r.
` 16. Biorąc zatem pod uwagę powyższe rozważania, zdaniem Sądu, należało uznać, że w kontrolowanej sprawie wobec niezałatwienia sprawy zainicjowanej wnioskiem z dnia 30 stycznia 2019 r. organ pozostawał w stanie bezczynności i stan ten występował nadal w chwili orzekania przez Sąd, a w związku z tym konieczne było zobowiązanie tego podmiotu do załatwienia sprawy we wskazanym przez Sąd terminie w myśl art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie I sentencji wyroku.
17. Ponadto, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a p.p.s.a., Sąd stwierdził, że Rektor [...] dopuścił się bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 30 stycznia 2019 r., doprecyzowanego wnioskiem z dnia 10 września 2019 r., a bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Zdaniem Sądu należało bowiem uznać, że Rektor [...] jako Organ o dużym stopniu świadomości prawnej, adekwatnym do wykonywanych zadań publicznych i posiadanych kompetencji, mający doświadczenie związane z rozpoznawaniem kierowanych do niego wniosków w zakresie dostępu do informacji publicznej, nie mógł w okolicznościach przedmiotowej sprawy zwolnić się z zarzutu bezczynności wystosowując do Strony skarżącej wyżej opisane pisma Pełnomocników Rektora ds. organizacji dyscypliny naukowej: dr hab. J. M. oraz dr hab. A. S. z dnia 19 i 23 września 2019 r.
Takie działanie Organu, w sytuacji, w której charakter żądanych informacji nie budzi wątpliwości, nosi znamiona rażącego naruszenia prawa. Tym samym, w ocenie Sądu, w sprawie zaistniała bezczynność z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono w punkcie II sentencji wyroku.
18. Stosownie natomiast do treści art. 149 § 2 p.p.s.a., Sąd, w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.
Zdaniem Sądu, kierującego się w tym względzie zasadą proporcjonalności oraz mającego na uwadze, iż Organ nie pozostawał całkowicie bierny w odpowiedzi na wniosek z dnia 10 września 2019 r., za odpowiednią do całokształtu okoliczności sprawy należy uznać grzywnę w kwocie [...]zł, której wysokość określona została przy założeniu, że łącznie ze stwierdzeniem rażącego naruszenia prawa będzie ona stanowić dostateczną dolegliwość i przestrogę dla Organu, wypełniając tym samym przypisywaną jej funkcję dyscyplinującą, o czym orzeczono w punkcie III sentencji wyroku.
19. Stosownie natomiast do art. 200 w zw. z art. 210 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w punkcie VI sentencji wyroku, zasądzając od organu na rzecz strony skarżącej, kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, odpowiadającą wysokością kwocie uiszczonego wpisu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło