II SAB/Sz 101/23

Sygn. [...] II SAB/Sz 101/23 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 października 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.) Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu [...] października 2023 r. sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza bezczynność Starosty; II. zasądza od Starosty na rzecz skarżącego [...] kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Za pomocą platformy epuap 2 lutego 2023 r J. M. (dalej: "skarżący") złożył do Starostwa Powiatowego w Gryficach (dalej: "organ") wniosek o udostępnienie w formie elektronicznej, za pośrednictwem platformy epuap projektu organizacji ruchu na drodze powiatowej nr [...]. Organ udzielił informacji 9.02.2023 r. Skarżący 9.02.2023 r. po zapoznaniu się z udostępnioną dokumentacją wniósł o informację na temat: zatwierdzenia projektu organizacji ruchu, stanu wdrożenia tego projektu, wnosząc o przesłanie również dokumentów związanych z tymi czynnościami. Organ pismem z 15.02.2023 r. (przesyłka nadana 16.02.2023 r.) o nr. KTiDP.7126.02.2023.RM poinformował, iż zatwierdzenie projektu stałej organizacji ruchu na drodze powiatowej; Nr [...] G. R. - P. - G. nastąpiło 27.08.2021 r. na wniosek Zarządu Dróg Powiatowych w G.. Projekt stałej organizacji ruchu - tytuł opracowania: "Remont drogi powiatowej Nr [...]: na odcinku P. --G. (z wyłączeniem skrzyżowania z [...])" przedłożony został wraz z opinią Komendanta Powiatowego Policji w G. z 27 sierpnia 2021 r do zatwierdzenia. Organ wskazał, że zgodne z zapisem w zatwierdzeniu stałej organizacji ruchu jednostka wprowadzająca organizację ruchu zawiadamia organ zarządzający ruchem, zarząd drogi oraz właściwego komendanta Policji o terminie jej wprowadzenia, co najmniej na 7 dni przed dniem wprowadzenia organizacji ruchu. W związku z powyższym zarządca drogi na dzień dzisiejszy nie informował organu zarządzającego ruchem na drogach powiatowych i gminnych o wprowadzeniu stałej organizacji ruchu, gdyż obecnie trwają prace remontowe drogi powiatowej. W piśmie z 17.02.2023 r. skarżący poinformował organ o braku załączników na które organ powołał się w udzielonej informacji z 15.02.2023 r. 8 kwietnia 2023 r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zarzucając naruszenie: aft. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające: na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, art. 10 ust. 1 w powiązaniu z art. 12 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej: "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, a podmiot udostępniający informację publiczny ma obowiązek zapewnić możliwość przesłania informacji publicznej. Wobec powyższego wniósł o: zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z 9 lutego 2023 r.; dotyczącego udostępnienia informacji oraz dokumentów odnośnie do zatwierdzenia oraz stanu wdrożenia projektu organizacji ruchu na drodze powiatowej nr 3114Z, zasądzenie od organu na moją rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że w nawiązaniu do pisma złożonego 17.02.2023 r. i 8.02.2023 r. ponownie przesłało do skarżącego odpowiedź Nr KTiDP.7126.02.2023.RM z 15.02.2023 r. wraz z załącznikami tj. zatwierdzeniem stałej organizacji ruchu oraz opinii Komendy Powiatowej Policji w G.. Organ poinformował, iż wniosek z 17.02.2023 r. dotyczący braku jakichkolwiek załączników z korespondencji doręczonej 16.02.2023 r. nie trafił do tutejszego urzędu tylko do niewłaściwych komórek – Wydziału Nieruchomości a następnie do Zarządu Dróg Powiatowych. W momencie otrzymania skargi na bezczynność urzędu z 8.04.2023r. (data wpływu: 11.04.2023 r.) Starostwo rozpoczęło analizę wysyłanych wniosków. W związku z powyższym ponownie przesłano odpowiedzi na zadane pytania w złożonych wnioskach. Organ zwrócił się z prośbą o wycofanie skargi na bezczynność urzędu gdyż w ocenie organu odpowiedź została wysłana poprawnie, a brak załączników wynikał z przyczyn technicznych niezależnych od organu. Pismem procesowym z 24.09.2023 r. skarżący zmodyfikował p. 1 petitum skargi w ten sposób, że w miejsce dotychczasowego brzmienia wniósł o stwierdzenie bezczynność Starosty Gryfickiego na dzień sporządzenia i przekazania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych stanowią, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części na zasadzie art. 151 p.p.s.a. Zgodnie z art. 14 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Zgodnie zaś z art. 16 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Z powyższego wynika, że wniosek o udzielenie informacji publicznej powinien być załatwiony przez organ albo poprzez udzielenie żądanej informacji albo w drodze wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji z przyczyn wskazanych w przepisach prawa (wynikających ograniczeń w dostępie do informacji określonych w art. 5 u.d.i.p. oraz w przepisach szczególnych). W niniejszej sprawie wątpliwości nie budzi to, że podmiot, do którego wniosek skierowano – Starosta Powiatu Gryfickiego, jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Także kwestia kwalifikacji prawnej żądanej informacji zawartej we wniosku z 9.02.2023 r. jako informacji publicznej jest oczywista, Z akt wynika, że odpowiedź na wniosek z 9.02.2023 r. została udzielona w ustawowym terminie, pismo z 15.02.2023 r. nadane zostało 16.02.2023 r., lecz nie stanowiła prawidłowego załatwienia tego wniosku z uwagi na brak przesłania powołanych w odpowiedzi załączników. Z kolei druga odpowiedź na wniosek już czyniła mu zadość, choć została udzielona 14.04.2023 r. W świetle powyższego należy stwierdzić, że odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej została udzielona po upływie ustawowego 14-dniowego terminu. Wobec zmiany żądania skargi zawartym w piśmie procesowym z 24.09.2023 r. Sąd zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. ma obowiązek stwierdzić, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Podjęcie przez organ działania po wniesieniu skargi na bezczynność nie zwalnia sądu administracyjnego z obowiązku rozpoznania skargi w zakresie stwierdzenia, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie ustawowych terminów załatwienia sprawy, lecz przekroczenie to musi być również nacechowane brakiem woli załatwienia sprawy oraz pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Z rażącym charakterem bezczynności mamy do czynienia, gdy okres zaniechania jest długotrwały, zaniechanie to jest celowe lub zamierzone przez organ, ewentualnie wynika z innych niepodlegających akceptacji przyczyn. Niezależnie od tego, że rzeczą podmiotu obowiązanego było właściwe wysłanie w odpowiedzi na ten wniosek odpowiedniego dokumentu, powyższe w połączeniu z faktem, że pierwotna odpowiedź na wniosek została udzielona w ustawowym terminie, a reakcja podmiotu obowiązanego do udzielenia informacji na wniesioną skargę, mając na uwadze powołane okoliczności uchybienia terminowi do przekazania załączników, nastąpiła w rozsądnym terminie, doprowadziły ostatecznie do uznania, że bezczynność – choć niewątpliwa – nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono w pkt I wyroku. O kosztach orzeczono w pkt II wyroku na zasadzie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł, na którą złożył się wpis od skargi.