II SAB/Sz 107/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia 15 września 2013 r. J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Burmistrza zarzucając organowi pozostawienie bez rozpoznania jego pisma z dnia 15 lipca 2013 r., w którym wniósł o stwierdzenie nieważności postępowania w sprawie wezwania do złożenia deklaracji w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie w całości. Burmistrz wskazał, że udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego pismo informując, że deklaracja w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla terenu działki o numerze ew. [...] została złożona. Organ udzielił również skarżącemu odpowiedzi na kolejne pismo z dnia 16 sierpnia 2013 r., informując, że należność za nieruchomość niezamieszkałą, czyli garaż została uregulowana. Zarządzeniem Sądu z dnia 4 listopada 2013 r. zobowiązano skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Burmistrza składał zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie – w terminie 7 dni, od daty doręczenia niniejszego zobowiązania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 12 listopada 2013 r. W odpowiedzi na powyższe skarżący w piśmie z dnia 15 listopada 2013 r. wskazał, że "sąd celowo nie chce rozpoznać sprawy, dlatego pisze fałszywe, prowokacyjne pismo". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany w ustawie środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 52 § 2 powołanej ustawy). W przypadku skargi na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego ( t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267). Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W niniejszej sprawie skarga została złożona na bezczynność Burmistrza polegającą na nierozpoznaniu pisma skarżącego z dnia 15 lipca 2013 r., a zatem powinna być poprzedzona wniesieniem zażalenia na bezczynność tego organu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego . W związku z tym Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi składał zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Powyższe zobowiązanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 listopada 2013 r., jednakże pomimo upływu zakreślonego siedmiodniowego terminu, zobowiązany nie odpowiedział na nie. Z akt sprawy nie wynika, by skarżący takie zażalenie wnosił. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, a tym samym nie spełnił jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Mając na uwadze powyższe okoliczności i zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.