II SAB/Sz 11/07
WyrokWSA w Szczecinie2007-08-01
Skład orzekający: Sędzia WSA Barbara Gebel, Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Asesor WSA Arkadiusz Windak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej pozostaje w bezczynności w przedmiocie wydania decyzji o prawie zamieszkania w lokalu, pomimo braku porozumienia między rozwiedzionymi małżonkami co do sposobu załatwienia sprawy?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ pozostaje w bezczynności, ponieważ wniosek skarżącego o poprawę warunków mieszkaniowych nie został rozpoznany w przewidzianej prawem formie i terminie. Pomimo braku porozumienia między stronami, organ miał obowiązek zakończyć postępowanie administracyjne wydaniem decyzji lub innego aktu, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP.Stan faktyczny
Skarżący S. L. złożył wniosek o poprawę warunków mieszkaniowych w marcu 2004 r. Sprawa dotyczyła prawa do zamieszkania w lokalu WAM po rozwodzie. Pomimo upływu terminów ustawowych i podejmowanych starań, organ nie wydał decyzji. Organ nadrzędny nie dopatrzył się bezczynności, wskazując na brak porozumienia między byłymi małżonkami. Skarżący złożył skargę do WSA na bezczynność organu.Rozstrzygnięcie
Zobowiązanie Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w S. do wydania w terminie trzydziestu dni decyzji załatwiającej sprawę wszczętą wnioskiem S. L. z dnia 17 marca 2004 r. oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędziowie Protokolant Sędzia WSA Barbara Gebel /spr./ Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Asesor WSA Arkadiusz Windak Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi S. L. na bezczynność Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddziału Regionalnego w S. w przedmiocie wydania decyzji o prawie zamieszkania w lokalu I. zobowiązuje Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w S. do wydania w terminie trzydziestu dni decyzji załatwiającej sprawę wszczętą wnioskiem S. L. z dnia 1 7 marca 2004 r., II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w S. na rzecz skarżącego S. L. kwotę 355 (trzysta pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. III. I.
Wnioskiem z dnia [...] r., który wpłynął do Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w dniu [...] r., S. Ł. zwrócił się o poprawę warunków mieszkaniowych, wskazując jako członków rodziny byłą żonę A. Ł. oraz czworo dzieci, w tym troje pochodzących ze związku z W. B.. Zdaniem wnioskodawcy, wniosek spełniał warunki do rozpatrzenia go w trybie art.28 ust.4 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej ( Dz.U. Nr 86, poz.433 z późn.zm.).
W dniu [....] r. została uchwalona ustawa o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. Nr 116, poz.1203 z późn.zm,). W oparciu o powyższą ustawę z dniem 1 lipca 2004 r. utracił moc obowiązującą stanowiący podstawę złożenia wniosku, art.28 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. W ustawie o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw zamieszczony został przepis przejściowy- art.23 ust.2 -zgodnie z którym: " Sprawy rozwiedzionych małżonków wszczęte na podstawie art 28 ust. 2 lub 4 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2004 r., niezakończone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, załatwia się w terminie do dnia 31 grudnia 2006 r. przez:
w stosunku do żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby stałej, emeryta wojskowego i rencisty wojskowego - wydanie decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym będącym w dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, o powierzchni użytkowej podstawowej określonej w art. 26 ustawy, o której mowa w art. 1, przysługującej w dniu wydania decyzji;
byłemu małżonkowi osoby określonej w pkt 1 - wypłatę świadczenia pieniężnego w wysokości odpowiadającej iloczynowi siedmiokrotności wartości odtworzeniowej 1 m2 powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego, określonej na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w art. 1, obowiązującej w dniu 1 stycznia danego roku kalendarzowego oraz sumy osób, w skład której wchodzi były małżonek oraz dzieci, nad którymi rozwiedzionemu małżonkowi sąd w wyroku orzekającym rozwód powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej i orzekł o ich zamieszkaniu z tym rozwiedzionym małżonkiem, chyba że dzieci zostały uwzględnione w decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym wydanej na podstawie pkt 1".
Pomimo podejmowanych przez S. Ł. starań i licznych pism kierowanych do Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej oraz prowadzonych negocjacji, organ nie załatwił przedmiotowej sprawy w sposób oraz w terminie przewidzianym w ustawie.
W dniu [...]r. S. Ł. złożył do organu nadrzędnego - Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w Warszawie - zażalenie na niezałatwienie sprawy w ustawowo przewidzianym terminie.
W odpowiedzi na powyższe zażalenie, udzielonej pismem z dnia [...] r., organ nadrzędny nie dopatrzył się by Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej pozostawał bezczynny. Przyznał, że przedmiotowy wniosek spełniał warunki do rozpatrzenia w trybie art.28 ust.4 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej ( Dz.U. Nr 42, poz.368 z późn.zm. ). Z uwagi na fakt braku porozumienia pomiędzy S. Ł. a jego byłą małżonką – A. P, w zakresie skorzystania z przysługujących każdemu z nich uprawnień określonych w art.23 ust.2 ustawy o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw, rozpoczęta procedura rozkwaterowania nie została zakończona. Przedstawione propozycje rozkwaterowania nie zostały przyjęte do realizacji przez obie strony. S. Ł. odmówił przyjęcia proponowanych lokali mieszkalnych, natomiast jego była małżonka nie wyraziła zgody na opuszczenie zajmowanego lokalu mieszkalnego, a także odmówiła przyjęcia świadczenia finansowego. Organ stwierdził także, że aktualnie obowiązująca ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej ( Dz.U. z 2005 r. Nr 41, poz.398 z późn.zm. ) nie reguluje spraw mieszkaniowych rozwiedzionych małżonków
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej S. Ł. wniósł o zobowiązanie Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej do:
- wydania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym na terenie [...] będącym w dyspozycji WAM, o powierzchni użytkowej podstawowej, przysługującej w dniu wydania decyzji w stosunku do S. Ł,
- wypłatę na rzecz A. P. świadczenia pieniężnego określonego na podstawie art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw.
W uzasadnieniu skargi, a także pisma procesowego z dnia [...] r., skarżący przedstawił własne spostrzeżenia co do sposobu załatwiania jego wniosku i braku końcowego załatwienia, a także zakwestionował twierdzenie organu, iż załatwienie sprawy w drodze decyzji następuje wyłącznie w sytuacji, gdy ustawodawca zastrzeże taką formę uznając, że jest ono sprzeczne z art. 104§1 Kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W ocenie Sądu skarga S. Ł. zasługuje na uwzględnienie, albowiem wniosek skarżącego o poprawę warunków mieszkaniowych nie został rozpoznany w formie przewidzianej prawem.
Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 a ( w sprawach decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach), zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Skarżący w dniu [...] r. złożył do organu wniosek z dnia [...]r. o poprawę warunków mieszkaniowych. Zgodnie z art. 13 ust. 6 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych (...) w ramach wykonywania zadań z zakresu administracji rządowej Prezes Agencji i dyrektorzy oddziałów regionalnych Agencji wydają decyzje administracyjne w sprawach określonych w przepisach niniejszej ustawy, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. -Kodeks postępowania administracyjnego ( wcześniejsze brzmienie przepisu zawierało podobne zasady).
W dniu złożenia wniosku poprawa warunków mieszkaniowych skarżącego mogła nastąpić w oparciu o art.28 ust.4 ustawy ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej ( Dz.U. Nr 42, poz.368 z późn.zm. ) poprzez wydanie decyzji o przydziale kwatery jako lokalu zamiennego albo poprzez wypłatę ekwiwalentu pieniężnego( na podstawie umowy ). Po zmianie przepisów ustawy, w okresie obowiązywania przepisu przejściowego tj. do 31 grudnia 2006 r., art.23 ust.2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. Nr 116, poz.1203 z późn.zm. ) przewidywał również możliwość wydania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu będącym w dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej i wypłatę świadczenia pieniężnego.
Przepis art. 35 § 3 Kpa w sposób jednoznaczny określa termin załatwienia sprawy, wymagającej postępowania wyjaśniającego. Terminem tym jest okres 1 miesiąca, a w sprawach szczególnie skomplikowanych 2 miesiące od dnia wszczęcia postępowania.
W niniejszej sprawie termin ten należało liczyć od daty otrzymania przez organ wniosku z dnia [...] r., to znaczy od [...] r. Do chwili orzekania przez Sąd bez wątpienia terminy określone w art. 35 § 3 Kpa już upłynęły, a tym samym Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej pozostaje w bezczynności w rozumieniu art. 149 ustawy'z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi bowiem wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu.
Zgodnie z art. 104 Kpa organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty w całości lub części albo w inny sposób kończącej sprawę w danej instancji.
Dodać należy, że możliwość rozstrzygania przedmiotowej sprawy w drodze decyzji administracyjnej dotyczyła tylko kwestii przydziału kwatery czy decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu będącym w dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, ale wynikała z przepisów ustawy. Stąd w tym zakresie, wnioskiem S. Ł . zostało wszczęte postępowanie administracyjne, a więc winno zostać zakończone w trybie określonym w Kpa.
Uwzględnienie przez sąd skargi na bezczynność polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej jedynie do wydania w określonym terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu bądź dokonanie czynności lub stwierdzenie albo uznanie uprawnień iub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a wyrok nie może dotyczyć kwestii mających wpływ na merytoryczną treść przyszłego aktu lub czynności.
Zgodnie z art. 286 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi termin do załatwienia sprawy przez organ administracji wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji.
W tym stanie rzeczy, w oparciu o art.149 i art.200 w związku z art.205 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło