II SAB/Sz 111/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 5 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w przedmiocie rozbudowy i zmiany sposobu użytkowania werandy na łazienkę p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w wysokości [...] zł W dniu [...] r. M. R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w przedmiocie rozbudowy i zmiany sposobu użytkowania werandy na łazienkę. Pismem z dnia [...] r. ([...]) skarżąca wniosła o rozpatrzenie tej skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. Zarządzeniem z dnia [...] r. skarżąca została wezwana do wykazania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi do sądu złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu wyższego stopnia, którym w niniejszej sprawie jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w trybie art. 37 K.p.a. Pismem z dnia [...] r. będącym odpowiedzią na wezwanie Sądu, M. R. przesłała w załączeniu kopię trzech pism stanowiących korespondencję między skarżącą a Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa lub ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W rozpoznawanej sprawie, strona skarżąca przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność ww. organu nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. bowiem nie wniosła stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Nadesłane przez skarżącą pisma z daty [...]r. i [...]r. oraz odpowiedź Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...]r. dotyczą wyraźnie, jak to wynika z treści powołanych pism, nie bezczynności lecz postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] r. Dotyczą więc one aktu wydanego przez organ administracji a nie bezczynności tego organu. Uznać zatem należy, że skarga wniesiona do Sądu przed wyczerpaniem przysługujących stronie środków zaskarżenia jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Podkreślić jednocześnie należy, że złożenie przez stronę zażalenia w przedmiotowej sprawie tj. wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 K.p.a. nie pozbawia jej możliwości ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność organu. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił jak w sentencji. W pkt II sentencji Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1, § 2 p.p.s.a.