II SAB/Sz 113/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 201 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Komornika Sądowego przy [...] w K. w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę. A. S. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w K. w sprawie prowadzonej egzekucji komorniczej o sygn. akt [...], w której egzekwowany jest tytuł wykonawczy wynikający z nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym z weksla z dnia [...] stycznia 2016 r., sygn. akt [...] oraz z wyroku Sądu Apelacyjnego w Ł. z dnia [...] czerwca 2018 r. o sygn. akt [...], zaopatrzonych w klauzulę wykonalności. Skarżący podniósł, że Komornik Sądowy wydał pisma z dnia [...] lipca 2018 r., określone przez skarżącego jako postanowienia, pt. "Zawiadomienie o wszczęciu egzekucji" oraz "Wezwanie do zapłaty", które zawierają bezprawne naliczenie podatku VAT. Pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. skarżący wezwał Komornika Sądowego do zmiany ww. pism. Zdaniem skarżącego, w odpowiedzi z dnia [...] września 2019 r. na ww. wezwanie, Komornik Sądowy nie rozpoznał istoty sprawy, nie odniósł się merytorycznie do wezwania dłużnika, nie usunął wadliwych postanowień z dnia [...] lipca 2018 r. Skarżący dołączył do skargi kopie swojego pisma z dnia [...] sierpnia 2019 r. oraz pism Komornika Sądowego z dnia [...] lipca 2018 r. oraz z dnia [...] września 2019 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie wskazując, że sprawa należy do właściwości sądu okręgowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Merytoryczne badanie zasadności zarzutów skargi możliwe jest wyłącznie wówczas, gdy sprawa poddana jest kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) zwanej dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 5) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 6) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 7) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 6, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 8) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 5; 10) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w K. zarzucając mu, że nie rozpoznał istoty sprawy przedstawionej w piśmie skarżącego z dnia [...] sierpnia 2019 r. Nie odniósł się merytorycznie do wezwania skarżącego w kwestii niezasadnego doliczenia do opłaty egzekucyjnej podatku VAT. Skarżący zarzuca Komornikowi Sądowemu bezczynność w udzieleniu odpowiedzi na pismo skierowane w postępowaniu egzekucyjnym, w którym egzekwowany jest tytuł wykonawczy wynikający z nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym z weksla oraz z wyroku Sądu Apelacyjnego, egzekucja skierowana jest na nieruchomość skarżącego. Przedmiot sprawy objętej skargą dotyczy więc sądowego postępowania egzekucyjnego w sprawach cywilnych. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. r. o komornikach sądowych (Dz.U. z 2018 r., poz. 771 ze zm.), komornik podlega nadzorowi sądu oraz nadzorowi odpowiedzialnemu prezesa sądu rejonowego, przy którym działa, zwanego dalej prezesem właściwego sądu rejonowego. Stosownie do art. 166 ust. 1 ww. ustawy, w ramach nadzoru judykacyjnego komornik przy wykonywaniu czynności podlega orzeczeniom sądu, w tym wydanym w trybie art. 759 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (dalej zwanej: "k.p.c."). W przypadku stwierdzenia oczywistego naruszenia prawa przez komornika sąd sygnalizuje ten fakt prezesowi właściwego sądu rejonowego (art. 166 ust. 2 ww. ustawy). Odpisy zarządzeń wydanych w trybie art. 759 § 2 k.p.c., sąd przesyła prezesowi właściwego sądu rejonowego. W przypadku stwierdzenia uchybień mniejszej wagi lub jeżeli wydane zarządzenia dotyczą kwestii organizacyjno-technicznych przepisu zdania pierwszego nie stosuje się (art. 166 ust. 3 ww. ustawy). Sąd, rozpoznając sprawę w ramach nadzoru judykacyjnego, w przypadku stwierdzenia rażącej obrazy przepisów, niezależnie od innych uprawnień, wytyka uchybienie komornikowi. Przed wytknięciem uchybienia sąd poucza komornika o możliwości złożenia na piśmie wyjaśnień w terminie 7 dni. Wytknięcie uchybienia wymaga uzasadnienia. W przypadku gdy uchybienie wytknął sąd rejonowy, a sprawa, w której wytknięto uchybienie, była przedmiotem postępowania odwoławczego, sąd okręgowy może z urzędu zmienić treść wytknięcia lub je uchylić (art. 166 ust. 5 ww. ustawy) Z kolei zgodnie z art. 167 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych, organami nadzoru administracyjnego są: Minister Sprawiedliwości, prezesi właściwych sądów apelacyjnych, prezesi właściwych sądów okręgowych, prezesi właściwych sądów rejonowych. Prezesi właściwych sądów apelacyjnych, sądów okręgowych oraz sądów rejonowych, w ramach nadzoru administracyjnego, podejmują wszelkie niezbędne czynności pozwalające zapewnić prawidłowość działania komorników, których kancelarie mają siedziby na obszarze ich właściwości (art. 167 ust. 2 ww. ustawy). W myśl art. 175 ust. 1. ww. ustawy, nadzór administracyjny nad komornikami sądowymi jest sprawowany w pierwszej kolejności przez prezesa właściwego sądu rejonowego (nadzór odpowiedzialny). Stosownie do art. 179 ww. ustawy, prezes właściwego sądu rejonowego w terminie 30 dni rozpatruje skargi na komornika niestanowiące przedmiotu rozpoznania sądu w trybie art. 767 k.p.c. Skargi stanowiące przedmiot rozpoznania sądu prezes niezwłocznie przekazuje właściwemu komornikowi. Natomiast, z art. 188 ust. 1 powoływanej ustawy wynika, że Krajowa Rada Komornicza sprawuje nadzór nad komornikami niezależnie od nadzoru sprawowanego przez Ministra Sprawiedliwości i prezesów właściwych sądów. W powołanej przez skarżącego sprawie Komornik Sądowy nie występuje jako organ administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym lub postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który wydaje decyzje, postanowienia, bądź inne akty z zakresu administracji publicznej. Sąd wskazuje, że podnoszonej przez skarżącego sprawie Komornik Sądowy działał jako organ egzekucyjny w rozumieniu przepisów k.p.c.. Tego rodzaju sprawy egzekucyjne należą do właściwości sądów powszechnych i działających przy tych sądach komorników, których działalność czy bezczynność nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Za sprawy egzekucyjne w rozumieniu art. 758 k.p.c. należy uznać sprawy, w których chodzi o przymusowe urzeczywistnienie praw i obowiązków ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również takich, do których stosuje się przepisy k.p.c. z mocy ustaw szczególnych. Do spraw tych nie należą te sprawy, które podlegają przepisom ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Podsumowując powołane wyżej przepisy nie przewidują sprawowania kontroli sądów administracyjnych nad komornikami sądowymi w podejmowanych przez nich czynnościach egzekucyjnych czy bezczynności we wskazanym zakresie. Oznacza to, że niniejsza skarga jest niedopuszczalna. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, niedopuszczalną skargę odrzucił.