II SAB/Sz 118/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 października 2015 r. sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Burmistrza N. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. M.S. wnioskiem z dnia 28 lipca 2015 r. zwrócił się do Burmistrza N. o udostępnienie informacji publicznej i udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: 1. Czy materiał o tytule "[...]?" został dwukrotnie upubliczniony w środkach gminnego przekazu informacji za zgodą Burmistrza N., jako organu wykonawczego Gminy N.? 2. Czy materiał o tytule " [...]..." został dwukrotnie upubliczniony w środkach gminnego przekazu informacji za zgodą Burmistrza N., jako organu wykonawczego Gminy N.? 3. W przypadku odpowiedzi "Nie" na pytanie 1 lub też pytanie 2, wnioskodawca poprosił o odpowiedź na pytanie - Czy Burmistrz N. potwierdza, że jako organ wykonawczy Gminy N. nie potrafi rzetelnie wykonywać obowiązków kierownika zakładu pracy, jakim jest Urząd Miejski w N., w związku z czym w środkach gminnego przekazu informacji mu podległych mogą się bez jego wiedzy pojawiać nierzetelne lub sprzeczne z prawem materiały, które w sposób oczywisty nie przystają do powagi instytucji publicznych i realizowanych przez nie zadań? 4. Czy podinspektor P.S. przed dwukrotnym upublicznieniem w gminnych środkach przekazu informacji podległych Pana Burmistrzowi materiału o tytule " [...]..." zwracał się do Pana Burmistrza o zgodę na zamieszczenie w nim rzekomo moich słów z bliżej nieokreślonego nagrania, dokonanego, jak wynika z kolejnego materiału o tytule "[...]?" "[...]"? 5. Czy przed dwukrotnym opublikowaniem w gminnych środkach przekazu informacji materiału o tytule " [...]..." autorstwa podinspektora P.S. ktokolwiek inny z urzędników zatrudnionych w Urzędzie Miejskim w N. sprawdził (odsłuchał) nagranie, dokonane, jak wynika z kolejnego materiału o tytule "[...]?" "[...]", i mające rzekomo zawierać przypisywaną wnioskodawcy wypowiedź, aby zweryfikować (upewnić się) czy nie jest to konfabulacja ze strony ww. osoby? W przypadku odpowiedzi twierdzącej, wskazanie wszystkich urzędników (nie wyłączając Pana Burmistrza), którzy powyższe nagranie odsłuchiwali. 6. Czy przed dwukrotnym upublicznieniem w gminnych środkach przekazu informacji materiału o tytule " [...]..." Pan Burmistrz lub osoby działające z Pana upoważnienia w ogóle dokonały oceny zgodności z prawem i potencjalnych skutków prawnych upubliczniania informacji niezgodnych z rzeczywistością, w tym upubliczniania rzekomych wypowiedzi konkretnej osoby fizycznej, na podstawie nagrania dokonanego zapewne w warunkach wyczerpujących dyspozycją art. 267 § 2 i § 3 KK? W przypadku odpowiedzi twierdzącej, wskazanie kto (nie wyłączając Pana Burmistrza) takiej oceny dokonał. 7. Czy podinspektor P.S. przed dwukrotnym upublicznieniem w gminnych środkach przekazu informacji materiału o tytule "[...]?", w którym okazał całkowite lekceważenie dla dokonanego uprzednio w materiale o tytule " [...]..." niedopełnienia obowiązków i przekroczenia uprawnień, zwracał się do Pana Burmistrza o zgodę na upowszechnienie tego materiału? 8. Czy przed dwukrotnym opublikowaniem w gminnych środkach przekazu informacji kolejnego materiału o tytule "[...]?", w którym podinspektor P.S. okazał całkowite lekceważenie dla dokonanego uprzednio w materiale o tytule " [...]..." niedopełnienia obowiązków i przekroczenia uprawnień, ktokolwiek sprawdził (odsłuchał) nagranie dokonane, jak wynika z tego kolejnego materiału "na korytarzu sali Rady Miejskiej" i mającego zawierać rzekomo wypowiedź wnioskodawcy, aby upewnić się (zweryfikować) czy nie jest to konfabulacja ze strony urzędnika będącego autorem tekstu? W przypadku odpowiedzi twierdzącej wskazanie wszystkich urzędników (nie wyłączając Pana Burmistrza), którzy powyższe nagranie odsłuchiwali. 9. Czy Burmistrz N. akceptuje treści zawarte w materiale o tytule " [...]...", przygotowanym przez podinspektora P.S., w ramach obowiązków służbowych realizowanych na polecenie Burmistrza? 10. Czy Burmistrz N. akceptuje treści zawarte w materiale o tytule "[...]?", przygotowanym przez podinspektora P.S., w ramach obowiązków służbowych realizowanych na polecenie Burmistrza? 11. Jakie środki z budżetu Gminy N. zostały wydatkowane na wydanie numeru 10 z 2015 r. gminnego dwutygodnika "[...]", którego znaczną część zajął materiał o tytule " [...]..."? 12. Jakie środki z budżetu Gminy N. zostały wydatkowane na wydanie numeru [...] z 2015 r. gminnego dwutygodnika "[...]", którego znaczną część zajął materiał o tytule "[...]?"? 13. Czy podinspektor P.S. po zatrudnieniu w Urzędzie Miejskim w N. przeszedł jakiekolwiek szkolenia z zakresu zasad postępowania z informacjami służbowymi, ich ochrony, a także ograniczeń w korzystaniu z nich, aby nie naruszać dóbr osobistych osób trzecich oraz obowiązującego prawa? 14. Czy podinspektor P.S. po zatrudnieniu w Urzędzie Miejskim w N., z racji realizowania przede wszystkim czynności o charakterze dziennikarskim, przeszedł jakiekolwiek szkolenia z zakresu prawa prasowego, a także dopuszczalnego w świetle prawa zakresu dokonywania nagrań dźwiękowych i upubliczniania ich treści? M.S. wniósł również o udostępnienie na płycie CD nagrania dźwiękowego, które miało zawierać pochodzące od niego i ujawnione w gminnym dwutygodniku słowa, w zakresie obejmującym realny czas nagrania nie krótszy niż 5 minut, aby ograniczyć prawdopodobieństwo jego zmontowania. Burmistrz N. w odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 10 sierpnia 2015r. poinformował M.S., że w zakresie pytań od numeru 1 do 10 żądane informacje nie są informacjami publicznymi, gdyż nie dotyczą sfery faktów. Na pozostałe pytania Burmistrz udzielił odpowiedzi informując przy tym wnioskodawcę, że nie jest w posiadaniu nagrania dźwiękowego o które wnosi. W dniu 28 sierpnia 2015r. M.S. wniósł skargę za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Burmistrza N. w przedmiocie udostepnienia informacji publicznej w zakresie informacji objętych pytaniami od nr 1 do 10 wskazanych we wniosku z dnia 28 lipca 2015r. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania jego wniosku w zakresie informacji objętych pytaniami od nr 1 do 10 oraz o stwierdzenie przez Sąd, że bezczynność Burmistrza nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania. Burmistrz N. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Zdaniem organu, przedmiot żądania skarżącego objęty wnioskiem w pytaniach od nr 1 do 10, nie obejmuje informacji publicznej w rozumieniu definicji legalnej zawartej w art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponadto udzielenie przez Burmistrza zgody na publikację materiału nie należy do sfery informacji o sprawach publicznych. Pytanie dotyczące ewentualnego procesu decyzyjnego nie jest informacją publiczną sensu stricto. Informacją taką nie są również pytania dotyczące oceny sposobu wykonywania przez organ jego obowiązków. Odnośnie nagrania sesji Rady Miejskiej w N. Burmistrz oświadczył, że Urząd Miejski w N. nie posiada tego nagrania. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014r., poz. 782 ze zm.) zwanej dalej "ustawą", każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. Realizacja tego prawa spoczywa na podmiotach wymienionych w art. 4 ustawy, tj. na organach władzy publicznej oraz innych podmiotach wykonujących zadania publiczne. Nie ulega wątpliwości, że Burmistrz N. jako organ władzy publicznej jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Z bezczynnością organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej mamy do czynienia tylko wtedy, kiedy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia, który pozostaje w zwłoce. Zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, skierowanie pisemnego wniosku o udzielenie informacji winno skutkować podjęciem przez podmiot zobowiązany jednej z następujących czynności : - udzieleniem informacji publicznej jako czynności o charakterze materialno-technicznym, - pisemnym zawiadomieniem strony, że wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa, gdy żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ nie jest w posiadaniu danej informacji (art. 4 ust.3 ustawy) lub obowiązuje inny tryb udostępnienia informacji (art. 1 ust.2 ustawy), - wydaniem decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania w sprawie (art. 16), - wydaniem decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej przetworzonej ze względu na niewykazanie, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, po uprzednim wezwaniu do przedstawienia, że przetworzenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, (art. 3 ust.1 pkt 1 ustawy). Spór w niniejszej sprawie powstał na skutek uznania przez organ, iż wniosek skarżącego z dnia 28 lipca 2015r. w części objętej pytaniami od nr 1 do 10, nie dotyczy informacji publicznej. Pojęcie informacji publicznej określone zostało w art. 1 ust. 1 oraz w art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z pierwszym z tych przepisów, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przepis art. 6 ust. 1 powołanej ustawy zawiera zestawienie informacji zaliczonych przez ustawodawcę do informacji podlegających udostępnieniu, jednakże wyliczenie to ma charakter otwarty, na co wskazuje użyty w owym przepisie prawa zwrot "w szczególności". W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów (por. wyrok NSA z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02, dostępny w Internecie na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z organem bądź w jakikolwiek sposób dotyczący organu, bez względu na to, co jest ich przedmiotem. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio wytworzonych przez organ, jak i te, których organ używa przy realizacji przewidzianych prawem zadań, a także te, które tylko w części dotyczą organu, nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. Uwzględniając przytoczony wyżej zakres pojęcia informacji publicznej stwierdzić należy, iż charakter informacji, o udzielenie której wystąpił skarżący we wniosku z dnia 28 lipca 2015 r. nie odpowiada przedstawionej wyżej definicji. Pytania wnioskodawcy o numerach 3, 9 i 10 tj.: 3. Czy Burmistrz N. potwierdza, że jako organ wykonawczy Gminy N. nie potrafi rzetelnie wykonywać obowiązków kierownika zakładu pracy (...)? 9. Czy Burmistrz N. akceptuje treści zawarte w materiale o tytule "[...]"? 10. Czy Burmistrz N. akceptuje treści zawarte w materiale o tytule "[...]"?; jak wynika z ich treści odnoszą się do wyrażenia osądu przez zaskarżony organ, po pierwsze we własnej sprawie (pyt.nr 3), a po drugie odnoszą się do jego subiektywnej oceny treści opublikowanych w podanych artykułach (pyt. 9 i 10). Odpowiedzi na te pytania nie mogą więc stanowić informacji publicznej, akceptacja lub nieakceptacja treści artykułu prasowego zawsze będzie subiektywna i nie mieści się w zakresie wykonywania przez organ zadań władzy publicznej, a tym samym z istoty rzeczy nie stanowi informacji publicznej. Pozostałe pytania, zawarte w numerach 1,2,4,5,6,7,8 obejmują szeroko pojęty etap przed umieszczeniem materiału w publikacji prasowej. Pytania te dotyczyły kwestii uzgodnienia z Burmistrzem, treści opublikowanych materiałów, przez osobę, która materiał przygotowała. W ocenie Sądu wymienione pytania nie dotyczą sfery informacji publicznej. Pytania te bowiem dotyczą czynności na okoliczność których nie został wytworzony żaden dokument, a przede wszystkim dotyczą czynności które nie odnoszą do funkcji publicznych sprawowanych przez osobę Burmistrza N. Fakt, iż "[...]" w których opublikowano materiał prasowy, dotyczący skarżącego jest gazetą gminną nie oznacza, iż organ wykonawczy tej gminy bezpośrednio odpowiada za proces wstępny zbierania informacji prasowych. Za treść przygotowywanych przez redakcję materiałów prasowych oraz za sprawy redakcyjne, stosownie do art. 25 ust.4 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (Dz. U z 1984 r. poz.5 nr 24). odpowiada bowiem redaktor naczelny. Ewentualne zaś naruszenie dóbr osobistych osoby na skutek publikacji prasowej podlega sankcji prawnej uregulowanej w rozdziale 7 ustawy Prawo prasowe, a dochodzenie tych praw odbywa się przed sądem powszechnym. Skoro zatem żądana informacja nie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie o do informacji publicznej , to oznacza to iż Burmistrz N. nie pozostawał na moment wniesienia skargi w bezczynności odnośnie wniosku skarżącego, nadto prawidłowo jako formę załatwienia sprawy - udzielił mu odpowiedzi pismem, bowiem forma decyzji zastrzeżona jest dla odmowy udostępnienia informacji publicznej. Mając, zatem na uwadze, że zarzuty skargi nie znalazły oparcia w przepisach prawa oraz, że Sąd nie dostrzegł z urzędu takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić. Z przedstawionych wyżej względów, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.