II SAB/Sz 119/13

PostanowienieWSA w Szczecinie2014-01-13

Skład orzekający: Sędzia NSA Elżbieta Makowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna przebywająca w zakładzie karnym, nieposiadająca dochodów ani majątku, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Osoba fizyczna przebywająca w zakładzie karnym, nieposiadająca dochodów ani majątku, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., ponieważ wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla własnego utrzymania.
Stan faktyczny
Skarżący R. P. złożył skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej i wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Po otrzymaniu formularza PPF, skarżący wypełnił go, wnosząc o częściowe prawo pomocy ze względu na pobyt w zakładzie karnym, brak zatrudnienia i środków pieniężnych oraz brak majątku i oszczędności.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jego skargi na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie R. P. pismem z dnia 27 października 2013 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Jednocześnie skarżący wniósł o "zwolnienie mojej osoby z kosztów". Mając na uwadze ustawowy obowiązek złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, Sąd przesłał R. P. druk formularza PPF, zobowiązując jednocześnie wnioskodawcę do jego wypełnienia i odesłania w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W zakreślonym przez Sąd terminie R. P. przesłał wypełniony formularz PPF, w którym wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek podał, że aktualnie przebywa w zakładzie karnym, nie pracuje i w związku z tym nie ma środków pieniężnych. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). Częściowe zwolnienie od opłat i wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (art. 245 § 4) Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Mając na uwadze sytuację materialną skarżącego przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, stwierdzić należy, że skarżący wykazał spełnienie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. R. P. przebywa obecnie w zakładzie karnym i nie jest odpłatnie zatrudniony. Nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. W świetle przedstawionych okoliczności, tj. brak dochodów i majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów postępowania uznać należy, że skarżący wykazał spełnienie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., co uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tych okolicznościach na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło