II SAB/Sz 12/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Jankowski po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie załatwienia sprawy dotyczącej wykonanych robót budowlanych oraz zmiany sposobu użytkowania postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] r. P. K., reprezentowany przez radcę prawnego R. M., złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie załatwienia sprawy dotyczącej wykonanych robót budowlanych oraz zmiany sposobu użytkowania. Zarządzeniem z dnia 3 lutego 2016 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do sądu wyczerpał środek zaskarżenia poprzez skierowanie do organu wyższego stopnia zażalenia na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz nadesłania kopii tego wezwania wraz z dowodem jego nadania (złożenia) – w terminie 7 dni, od dnia otrzymania niniejszego zobowiązania, pod rygorem uznania, że skarżący nie wyczerpał środka zaskarżenia, co skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 lutego 2016 r. (k. 18 akt sądowych), jednakże do dnia dzisiejszego nie udzielono na nie odpowiedzi. W dniu 15 marca 2016 r. wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika, w którym poinformował o cofnięciu pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23), zwanej dalej "K.p.a.". Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wymagane było uprzednie wniesienie zażalenia do Inspektora Nadzoru Budowlanego jako organu wyższego stopnia (art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane). Tymczasem w niniejszej sprawie, pomimo wystosowanego do pełnomocnika skarżącego wezwania, nie wykazano, aby opisany tryb z art. 37 § 1 K.p.a. został wyczerpany. W tej sytuacji stwierdzić należy, że skarżący nie spełnił jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do sądu, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. skargę odrzucił jako niedopuszczalną.