II SAB/Sz 12/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 marca 2019 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. M. na bezczynność Komendanta Straży Miejskiej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Komendanta Straży Miejskiej do załatwienia wniosku z dnia 20 grudnia 2018 r., 2. stwierdza, że bezczynność Komendanta Straży Miejskiej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Komendanta Straży Miejskiej na rzecz skarżącego R. M. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sygn. akt II SAB/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E Wnioskiem z dnia [...] r. R. M. (dalej: "Strona", "Skarżący") zwrócił się do [...] w P. (dalej "organ" lub "podmiot zobowiązany") o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: 1. Czy organizowane oraz przeprowadzane są patrole wspólne Straży Miejskiej oraz Zarządu Dróg oraz kto, w przypadku przeprowadzania takowych patroli, odpowiedzialny jest za podstawienie samochodu do wykonywania patrolu, kto odpowiada za blokowanie kół w samochodach zaparkowanych bez opłat oraz czy wspólne patrole SM oraz ZD zawsze odbywają się przy użyciu samochodu i blokady kół; 2. Jaka jest ilość blokad kół na wyposażeniu Straży Miejskiej; 3. Jaki procent wszystkich patroli przeprowadzanych przez SM wyposażony jest w blokady kół; 4. Jaki procent wszystkich patroli SM stanowią patrole piesze; 5. Czy procedura wyznaczania terenu objętego patrolem SM jest z góry usystematyzowana lub wykonywania jest spontanicznie; Wnioskodawca wniósł o przesłanie odpowiedzi na adres e-mail, z którego został wysłany przedmiotowy wniosek. Pismem z dnia [...] r. Strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność w sprawie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 20 grudnia 2018 r., wskazując na naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 4 ust. 1 w związku z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.- dalej u.d.i.p.) Skarżący w skardze wniósł o: 1) zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] roku, 2) zasądzenie na rzecz Skarżącego od organu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pismem z dnia [...] r. [...] w P. w związku z otrzymaniem skargi na bezczynność poinformował Stronę, że w dniu [...] r. powziął informację, że Strona przesłała email z dnia [...] r. z pytaniami, na które odpowiedzi nie otrzymał, gdyż prawdopodobnie wiadomość została umieszczona w spamie. Organ wskazał, że w tej sytuacji udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w piśmie z dnia [...] r., wysyłając informację na adres email podany przez Stronę oraz listem poleconym (wydruk z poczty elektronicznej w aktach sprawy k. 9, potwierdzenie odbioru listu poleconego w aktach sprawy k. 14). W odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. [...] w P. wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej względnie o oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. W uzasadnieniu organ podniósł, że nie jest organem administracji samorządowej, stąd nie ma statusu strony w postępowaniu o nieudzielenie informacji publicznej. Takim organem jest B. P., więc skarga winna być złożona do tego organu. Niezależnie od powyższego organ wskazał również, że skarga jest bezzasadna. Odnośnie kwestii nieotrzymania wniosku z dnia [...] r. organ wyjaśnił, że email zawierający wniosek o udostępnienie informacji publicznej prawdopodobnie został uznany za SPAM i automatycznie usunięty. Jednocześnie wskazano, że organ po zapoznaniu się z treścią pytań niezwłocznie udzielił pełnej informacji odpowiadając na wskazane pytania (dowód email z dnia [...] r. w aktach sprawy). W dodatkowym piśmie procesowym z dnia [...] r. Strona rozwinęła swoją argumentację wskazując, że [...] jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności organów administracji sprawowana przez sądy w zakresie zgodności z prawem obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Stosownie do art. 149 p.p.s.a., uwzględniając skargę na bezczynność, sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd, w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). Może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej wartości 154 § 6 (§ 2). Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w tym terminie, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p.). Stosownie do treści art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępniania informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Bezczynność podmiotu rozpoznającego wniosek o udostępnienie informacji publicznej występuje wówczas, gdy w ustawowym terminie podmiot ten nie rozpoznał złożonego wniosku, czyli nie udostępnił informacji, ani nie wydał decyzji odmownej. W okolicznościach niniejszej sprawy w pierwszym rządzie Sąd wskazuje, że nietrafne jest stanowisko organu, że skargę należy odrzucić jako niedopuszczalną, albowiem nie jest on organem administracji samorządowej, stąd nie ma statusu strony w postępowaniu o nieudzielenie informacji publicznej, takim zaś organem jest B. P., więc skarga winna być złożona do tego organu. Zgodzić się co prawda należy, że [...] nie jest organem władzy publicznej, o jakim mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., ale może być podmiotem zobowiązanym na gruncie u.d.i.p. do udzielenia informacji mającej charakter informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu, co wynika z art. 4 ust. 3 u.d.i.p., jak również podmiotem reprezentującym państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.). Powyższe potwierdza liczne stanowisko sądów administracyjnych (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia [...] r. sygn. akt IV SAB/Gl [...], czy wyrok WSA w Warszawie z [...] r. sygn. akt II SAB/Wa [...]) . W rozpoznawanej sprawie niekwestionowane jest, że wnioskowana informacja stanowiła informację publiczną, a zatem organ zobowiązany był do jej udzielenia w myśl przepisów o dostępie do informacji publicznej. Poza sporem pozostaje również, że podmiot zobowiązany nie rozpoznał wniosku Skarżącego pomimo upływu terminu wynikającego z przepisów u.d.i.p. ani też nie wydał w tym terminie decyzji odmownej, co czyniło zasadnym zarzut skargi odnośnie pozostawania w bezczynności. Jak wyjaśnił organ prawdopodobnie wiadomość została umieszczona w spamie poczty elektronicznej i z tego powodu nie udzielono odpowiedzi w terminie. Tymczasem zdaniem Sądu rolą organu jest takie zorganizowanie pracy, w tym takie skonfigurowanie zasad odbioru poczty elektronicznej, aby wnioski o udzielenie informacji publicznej drogą elektroniczną były odbierane i analizowane, a w efekcie aby informacja publiczna o którą wnioskuje się za pośrednictwem poczty elektronicznej była udzielana w terminie. Zauważyć nadto należy, że Sąd ocenia skargę na moment jej wniesienia, niemniej zobowiązany jest uwzględnić nie tylko okres od daty złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej do chwili wniesienia skargi, lecz również wszelkie okoliczności zaistniałe od tego zdarzenia prawnego do chwili orzekania. Okoliczność rozpoznania wniosku już po wniesieniu skargi na bezczynność tj. w dniu [...] r. powoduje, że w sprawie nie ma podstaw do zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Postępowanie sądowoadministracyjne w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe i podlega w związku z tym umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Natomiast dla niniejszej sprawy, która dotyczy skargi na bezczynność organu istotne jest, organ podjął realne czynności mające na celu rozpoznanie wniosku. Podjęcie działania przez organ, którego bezczynność była przedmiotem skargi, nie zwalnia jednak Sądu z obowiązku stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności (art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) oraz z rozważenia i dokonania oceny, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.) jak również, w zależności od tej oceny, ewentualnego orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny. W okolicznościach faktycznych sprawy Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z akt sprawy wynika, że uchybienie 14-dniowemu terminowi określonemu w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. wyniosło niecały miesiąc, a nadto organ odpowiedział na wniosek bezpośrednio po otrzymaniu pisemnej skargi na bezczynność z dnia [...] r. tj. w dniu [...] r. Niezależnie od powyższego należy również stwierdzić, że stosownie do art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek strony orzec o wymierzeniu grzywny organowi. W rozpatrywanej sprawie Strona nie żądała wymierzenia organowi grzywny, tym bardziej więc również Sąd uznał, że nie ma w niej w tej chwili potrzeby wymierzenia takiej grzywny. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w pkt 1 i pkt 2 sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800), zasądzając zwrot kosztów postępowania sądowego w łącznej kwocie [...]zł, na które składają się wpis w kwocie [...]zł, koszty zastępstwa procesowego w wysokości [...] zł oraz opłata od pełnomocnictwa w wysokości [...] zł - zł. Wszystkie przywołane orzeczenia sądów administracyjnych opublikowane są w również internetowej bazie orzeczeń NSA - [...]