II SAB/Sz 120/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na bezczynność Starosty P. w przedmiocie uzgodnienia odszkodowania za działki wydzielone pod drogę publiczną postanawia: odrzucić skargę Uzasadnienie : W dniu [...] r. wpłynęła, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga D. S., reprezentowanej przez pełnomocnika r. pr. M. F., na bezczynność Starosty w przedmiocie uzgodnienia odszkodowania za działki wydzielone pod drogę publiczną. Sąd pismem z dnia [...] r. wezwał pełnomocnika skarżącej do złożenia oświadczenia, czy D. S. przed wniesieniem skargi składała zażalenie do organu wyższego stopnia tj. Wojewody na niezałatwienie sprawy w terminie przez Starostę, a jeśli tak - to do złożenia kopii tego zażalenia. Sąd pouczył, iż niewykonanie zobowiązania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zobowiązanie Sądu doręczono na adres Kancelarii Radcy Prawnego, wskazany w skardze, w dniu [...] r. Odbiór przesyłki pokwitowała B. A. jako osoba uprawniona do odbioru pism. Jednakże do dnia dzisiejszego nie udzielono odpowiedzi na wezwanie Sądu, ani nie nadesłano kopii zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany w ustawie środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku skargi na bezczynność warunkiem jej dopuszczalności jest uprzednie wystąpienie, przez stronę skarżącą w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności. W niniejszej sprawie skarżąca złożyła skargę na bezczynność Starosty polegającą na uchyleniu się przez organ od uzgodnienia odszkodowania za działki wydzielone pod drogę publiczną. Wobec tego skarga powinna zostać poprzedzona zażaleniem złożonym do organu wyższego stopnia tj. Wojewody w myśl art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Ponieważ z akt przedmiotowej sprawy nie wynikało, czy przed wniesieniem skargi wyczerpano tryb określony w art. 52 § 1 i 3 P.p.s.a., wobec tego Sąd wezwał skarżącą do wyjaśnienia ww. kwestii. Zobowiązanie doręczono w sposób prawidłowy w dniu [...] r., zatem siedmiodniowy termin zakreślony przez Sąd upłynął z końcem dnia [...] r. Skarżąca w zakreślonym terminie nie wykazała, czy wniosła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, ani nie nadesłała kopii zażalenia. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy, Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1- 5 § 1 art. 58 P.p.s.a. Z niedopuszczalnością skargi z innych przyczyn mamy do czynienia w szczególności, gdy skarga została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia. W tych okolicznościach skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.