II SAB/Sz 120/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka - Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. – W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: odrzucić skargę. A. S.– W. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ze skargą na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji Powiatowego Zarządu Dróg z dnia [...] odmawiającej zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2014 r. skarżąca została wezwana do wykazania, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wyczerpała środek zaskarżenia, poprzez skierowanie do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz do wykazania daty nadania tego wezwania w urzędzie pocztowym, bądź bezpośrednio w siedzibie organu, oraz nadesłania kopii tego wezwania wraz z dowodem nadania. Jednocześnie skarżąca została pouczona, że brak odpowiedzi na wezwanie w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma, spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu [...]. W zakreślony w wezwaniu sądowym terminie, ani dotychczas skarżąca nie udzieliła jakiejkolwiek odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej w dalszej części - "P.p.s.a.", przesłanką dopuszczalności skargi, jest wyczerpanie środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Środkiem zaskarżenia w przypadku bezczynności organu administracji publicznej jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W sprawie objętej przedmiotem skargi, A. S. – W. stan bezczynności zarzuciła Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu. Wobec nasuwającej się problematyki określenia właściwości instancyjnej, wyjaśnić należy, że samorządowe kolegia odwoławcze, podobnie jak naczelne organy administracji rządowej, nie mają podmiotu pełniącego wobec nich rolę organu wyższego stopnia w rozumieniu art. 17 Kodeksu postępowania administracyjnego. Stąd, stosownie do powołanego wyżej art. 37 § 1 K.p.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność samorządowego kolegium odwoławczego winna być poprzedzona wezwaniem tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca, na wezwanie do wykazania wyczerpania, powołanego wyżej środka zaskarżenia na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nie odpowiedziała. Tymczasem jest to wymóg niezbędny do skutecznego złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Brak wyczerpania przez stronę skarżącą środka zaskarżenia czyni wniesioną skargę niedopuszczalną z innych przyczyn, w świetle art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Z powyższych względów, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.