II SAB/Sz 120/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 listopada 2021 r. sprawy ze skargi V. V. na przewlekłość postępowania Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu V. V. kwotę [...]([...]) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z dnia 28 lipca 2021 r., złożonym do kopertomatu Z. Urzędu Wojewódzkiego w S. V. V. dnia [...] sierpnia 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na przewlekłość postępowania Wojewody w sprawie rozpoznania jego wniosku o wydanie zezwolenie na pobyt czasowy i pracę. W uzasadnieniu skargi wskazał, że organ powinien załatwić jego sprawę do 6 grudnia 2020 r. Tymczasem, skarżący oczekuje na jej rozstrzygnięcie 8 miesięcy od uzupełnienia braków formalnych. W dalszej części uzasadnienia skargi skarżący przedstawił podejmowane w sprawie działania organu oraz własne, związane m.in. z wniesionym ponagleniem, które nie przyniosło oczekiwanego skutku. Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewoda przedstawił przebieg podejmowanych w sprawie czynności procesowych oraz wyjaśnił, że w dniu [...] sierpnia 2021 r. zakończył postępowanie wydaniem decyzji o udzieleniu skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do dnia [...] sierpnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej określanej jako "p.p.s.a.", który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Pojęcie przewlekłości zdefiniowane zostało w art. 37 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2020, poz. 256 ze zm., "dalej k.p.a."). W przepisie tym przewlekłość postępowania określono jako prowadzenie postępowania dłużej, niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Wniesienie do sądu administracyjnego skargi na przewlekłość postępowania organu uwarunkowana jest wystąpieniem określonych okoliczności. W kontekście najnowszego orzecznictwa, jednym z warunków pozwalających na uznanie dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, jest wniesienie jej w trakcie trwającej bezczynności lub przewlekłości postępowania administracyjnego. Wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny podjął 22 czerwca 2020 r. uchwałę w sprawie o sygn. akt II OPS 5/19, w której stwierdził, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z uzasadnienia ww. uchwały NSA wynika m.in., że przyjęcie koncepcji nielimitowanego żadnym terminem prawa do złożenia skargi na bezczynność jest nie do zaakceptowania z kilku względów; po pierwsze, pozostaje w sprzeczności z istotą skargi na bezczynność (przewlekłość) stanowiącej inicjowany na drodze sądowej protest wobec stanu czy to bezczynności, czy przewlekłości rozumianych w sposób określony przepisem art. 37 § 1 pkt 1) i pkt 2) k.p.a. Po wtóre, dopuszczenie otwartego terminu do wniesienia skargi na bezczynność narusza przyjęty w procedurze administracyjnej i sądowoadministracyjnej system wnoszenia środków zaskarżenia co do zasady ograniczonych terminem. Wreszcie równie ważny jest praktyczny wymiar przyjęcia otwartego terminu do złożenia skargi na bezczynność (przewlekłość), w wyniku przyjęcia którego zarówno w kilkanaście, jak i w kilkadziesiąt lat po zakończeniu postępowania i załatwieniu sprawy, dopuszczalne będzie prawo do skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, odmienne wnioskowanie oznaczałoby, że ponaglenie, jako środek zmierzający do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby z celem wykraczającym poza zakres tego postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Przyjmując argumentację ww. uchwały, za niedopuszczalną uznać należy skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania wniesioną po jego zakończeniu. Złożenie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ należy uznać za niedopuszczalne również w sytuacji, gdy decyzja wprawdzie została wydana, ale nie nastąpiło jeszcze jej skuteczne doręczenie stronie. Stan obiektywnej bezczynności organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku ustaje w chwili wydania decyzji, sprawa zostaje bowiem załatwiona. Z akt sprawy wynika, że skarżący wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenie na pobyt czasowy i pracę, po wydaniu przez organ administracji publicznej decyzji w niniejszej sprawie. Jak wskazano wyżej, wniesienie skargi nastąpiło poprzez złożenie jej w kopertomacie Z. Urzędu Wojewódzkiego w S. w dniu [...] sierpnia 2021 r. Decyzję kończącą prowadzone postępowanie w sprawie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę Wojewoda wydał w dniu [...] sierpnia 2021 r. Ustalony stan faktyczny świadczy o tym, że skarga została wniesiona przez skarżącego już po ustaniu stanu przewlekłości organu. Wydanie przez organ decyzji przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. W tym stanie rzeczy wniesiona skarga na przewlekłość postępowania nie mogła odnieść skutku i jako niedopuszczalna podległa odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd rozstrzygnął w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.