II SAB/Sz 121/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Sędzia NSA Grzegorz Jankowski po rozpoznaniu w dniu 30 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. na bezczynność Spółdzielni Mieszkaniowej w przedmiocie ustanowienia odrębnej własności lokalu p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia [..] r. R. D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Spółdzielni Mieszkaniowej w przedmiocie ustanowienia odrębnej własności lokalu. Skarżący zarzucił Spółdzielni niezawarcie z nim umowy przeniesienia własności lokalu nr [..] przy ul. [...], pomimo złożenia przez skarżącego wniosku w tym zakresie oraz uniemożliwienie skarżącemu zapoznania się z dokumentami dotyczącymi przedmiotowego lokalu. W odpowiedzi na skargę Spółdzielnia wniosła o jej odrzucenie wskazując, że niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie natomiast z § 3 powołanej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W przedmiotowej sprawie została złożona skarga na bezczynność Spółdzielni Mieszkaniowej polegająca na niezawarciu ze skarżącym umowy przeniesienia własności lokalu nr [..] przy ul. [..] oraz uniemożliwieniu skarżącemu zapoznania się z dokumentami dotyczącymi przedmiotowego lokalu. Rację należy przyznać organowi, który w odpowiedzi na skargę wskazał, że niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie bowiem z przepisem art. 49¹ ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1222), osoba, która na podstawie ustawy może żądać ustanowienia prawa odrębnej własności lokalu, w razie bezczynności spółdzielni, może wystąpić do sądu z powództwem na podstawie art. 64 Kodeksu cywilnego w związku z art. 1047 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego. Rozstrzygnięcie powyższej kwestii nie należało zatem do kognicji sądu administracyjnego, a do sądu powszechnego. W konsekwencji powyższego, przedmiot niniejszej sprawy nie spełnia przesłanek określonych w art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd administracyjny może rozpatrywać skargę na bezczynność organów administracyjnych tylko wtedy, gdy skarga ta dotyczy spraw o charakterze administracyjnym, zaś sprawa objęta skargą nie ma charakteru administracyjnego (vide: wyrok NSA z dnia 8 maja 1996 r., sygn. akt III SAB 38/95). Działalność spółdzielni mieszkaniowych w zakresie zawierania umów o przeniesienie własności lokalu, nie podlega kognicji sądu administracyjnego, a zatem niedopuszczalna jest również skarga na bezczynność w tym przedmiocie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.