II SAB/Sz 123/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2011 r. sprawy ze skargi R. O. na bezczynność Komendanta Policji w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia umorzyć postępowanie sądowe Pismem z dnia [...]r. R. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, złożoną za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego, prowadzonego w sprawie zbadania dopuszczalności zwolnienia skarżącego ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.). Według skarżącego przyczyną zawieszenia postępowania administracyjnego było zaistnienie zagadnienia wstępnego, związanego z żądaniem przystąpienia do przedmiotowego postępowania trzech organizacji pozarządowych, tj. Komitetu Obrony Policjantów, Internetowego Forum Policyjnego oraz Fundacji Filar. Organ wydał postanowienia odmawiające udziału w postępowaniu administracyjnym tym organizacjom. Organizacje złożyły od tych postanowień zażalenia do Komendanta Wojewódzkiego Policji . W takiej sytuacji pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania w przedmiocie zwolnienia ze służby, wszczętego w dniu [...] r., na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. Skarżący stwierdził, że pomimo poinformowania organu prowadzącego postępowanie o powołanych wyżej okolicznościach, nie podjął on w tym przedmiocie jakiejkolwiek inicjatywy. Komendant Główny Policji udzielając odpowiedzi na powyższą skargę podał, że jest ona obarczona licznymi wadami formalnymi, przede wszystkim zwrócił uwagę na niezasadny udział Komendanta Głównego Policji, skoro przedmiotem sprawy jest bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji . Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2011r., sygn. akt II SAB/Wa 107/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę, wywołaną skargą R. O. z dnia [...]r., zgodnie z właściwością miejscową Wojewódzkiemu Sądowe Administracyjnemu . Niniejsza skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu [...]r. i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Sz 123/11. Komendant Wojewódzki Policji, udzielając odpowiedzi na skargę R. O. wniósł o jej odrzucenie. Organ wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] r. odmówił dopuszczenia do udziału w przedmiotowym postępowaniu Komitetowi Obrony Policjantów. Rozpoznając zażalenie na to postanowienie, złożone przez Komitet Obrony Policjantów, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] r. Komendant Główny Policji utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie odmowy dopuszczenia tej organizacji do udziału w tym postępowaniu. Analogiczne postanowienia w dniu [...] r. zostały wydane przez Komendanta Głównego Policji w przedmiocie utrzymania w mocy postanowień Komendanta Wojewódzkiego Policji w z dnia [...] r., odmawiających dopuszczenia do udziału w tym postępowaniu Fundacji [...]oraz Internetowego Forum Policyjnego stowarzyszenia zwykłego. Postanowieniem z dnia [...] r. Komendant Wojewódzki Policji , rozpoznając wniosek skarżącego z dnia [...] r. o zawieszenie postępowania, odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie zbadania zasadności zwolnienia skarżącego ze służby. Organ wskazał również, że sprawa zarzucanej bezczynności, opisanej w skardze z dnia [...] r., była wcześniej przedmiotem postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym , który rozpoznając tożsamą przedmiotowo i podmiotowo skargę z dnia [...] r., skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...]r., postanowieniem z dnia 7 marca 2011 r. (sygn. akt II SAB/Sz 14/11), umorzył postępowanie sądowe w tej sprawie, wskazując że po wniesieniu przez R. O. skargi na bezczynność organu, Komendant Wojewódzki Policji rozpoznał wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania administracyjnego i postanowieniem z dnia [...] r. odmówił zawieszenia przedmiotowego postępowania. W tych okolicznościach postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Policji stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organ zauważył, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu, jeżeli - tak, jak wyżej wykazano - sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że sprawa będąca przedmiotem skargi R. O., na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji polegająca na nierozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...] r. o zawieszenie postępowania w sprawie zbadania zasadności zwolnienia ze służby w Policji, była już przedmiotem skargi przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Sz 14/11 (dowód k. akt sądowych). Postanowieniem z dnia 7 marca 2011r. Sąd umorzył postępowanie sądowe wskazując, że po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność organu, Komendant Wojewódzki Policji rozpoznał wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania administracyjnego. Postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego zostało wydane na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Tego rodzaju postanowienie, mające z natury charakter deklaratoryjny, nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej. Orzeczenie to nie jest merytorycznym rozstrzygnięciem co do istoty sprawy w znaczeniu podmiotowym i przedmiotowym (res iudicata), a co za tym idzie – nie jest przeszkodą do ponownego rozpoznania sprawy, jeżeli strona wystąpi z kolejnym żądaniem w tym samym przedmiocie. Podkreślić również należy, że skarga R. O. z dnia [...]r. w tym samym przedmiocie została rozpatrzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 7 marca 2011r., bez wątpienia zatem sprawa objęta tą skargą tymi stronami, na dzień niniejszego wydania niniejszego postanowienia, nie jest już w toku. Z tych powodów nie zachodzą powoływane przez organ przesłanki skutkujące niedopuszczalnością ponownego rozpatrzenia skargi, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Zgodnie z treścią powyższego przepisu sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Odnosząc się do zarzutu bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Policji , opisanego w skardze z dnia 17 stycznia 2011r., Sąd stwierdził, że w aktach mniejszej sprawy znajduje się odpis postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. nr [...] (k. 50 - 52 akt sądowych), w którym organ, po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...]r., odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego wszczętego w dniu [...] r. w celu zbadania zasadności zwolnienia R. O. ze służby w Policji. W tym miejscu należy powołać uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2008 r. I OPS 6/08, zgodnie z którą przepis art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. W treści uchwały Sąd wywiódł między innymi, że jeżeli do daty orzekania przez sąd organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to - mimo pozostawania w zwłoce - przestaje on tkwić w bezczynności. Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się więc bezprzedmiotowe również i z tego powodu, i dlatego podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Wskazać należy, że zgodnie z art. 161 § 1 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Opisana powyżej sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, albowiem po wniesieniu przez R. O. skargi (z datą wpływu do WSA [...] r.) na bezczynność organu, Komendant Wojewódzki Policji rozpoznał wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania administracyjnego z dnia [...] r.i postanowieniem z dnia [...] r. odmówił zawieszenia przedmiotowego postępowania. W tych okolicznościach sprawy, Sąd uznał, że niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Policji stało się bezprzedmiotowe i dlatego podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a.