II SAB/Sz 125/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska ( spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędzia WSA Maria Mysiak Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 grudnia 2013r. sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Burmistrza do rozpatrzenia w całości wniosku K. M. z dnia [...] r. o udostępnienie informacji publicznej, II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Burmistrza na rzecz skarżącego K. M. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 9 października 2013 r. K. M. złożył wniosek do Burmistrza o udostępnienie informacji publicznej w formie wglądu w całość dokumentacji związanej z przygotowaniem lub organizowaniem przetargu na sprzedaż działki [...] położonej oraz przygotowaniem i przedłożeniem Radzie Miejskiej projektu uchwały. W odpowiedzi na wniosek, pismem z dnia 28 października 2013 r., Burmistrz wezwał wnioskodawcę o doprecyzowanie wniosku poprzez wskazanie, jakich dokładnie dokumentów dotyczy żądanie. Pismem z dnia 12 listopada 2013 r. K.M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Burmistrza polegającą na nieudzielaniu skarżącemu informacji publicznej zgodnie z jego wnioskiem. Burmistrz, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej z uwagi na brak uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie, organ wskazał, ze skarga jest bezprzedmiotowa, bowiem przed jej złożeniem organ podjął czynności w postaci wezwania skarżącego do sprecyzowania jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. W pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy informacja, o którą zwracał się skarżący jest informacją publiczną. Zdaniem Sądu, należy w tym względzie udzielić odpowiedzi twierdzącej. Zgodnie z art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do działalności władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej. Z kolei analiza przepisu art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) wskazuje, że wnioskiem o udostępnienie takiej informacji może być objęte pytanie o dane publiczne, w tym o treść i postać dokumentów urzędowych. Drugą istotną kwestią wymagającą rozstrzygnięcia jest, czy podmiot, do którego zwrócono się o udostępnienie informacji publicznej należy do kręgu podmiotów, których ustawodawca obciążył takim obowiązkiem. Także w tej kwestii zdaniem Sądu odpowiedź jest twierdząca. Zgodnie bowiem z treścią art. 4 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Powyższe oznacza, że informacja, o którą zwrócił się skarżący do Burmistrza jest informacją publiczną, a jego żądanie zostało skierowane do właściwego podmiotu. Jednocześnie, wskazać należy, że wniesienie do sądu administracyjnego skargi w przedmiocie bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie jest uzależnione od wcześniejszego wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Stanowisko to zostało ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych. Zatem wniosek Burmistrza o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej z uwagi na brak uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa jest pozbawiony podstaw prawnych. Przystępując do rozpoznania zarzutów skargi zauważyć należy, że prawo do informacji publicznej zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na ochronę wartości wskazanych w tych przepisach. Uznanie danej informacji za informację publiczną w rozumieniu ww. ustawy nie przesądza zatem o obowiązku udostępnienia skarżącemu tej informacji, a jedynie o obowiązku rozpatrzenia jego wniosku w trybie przewidzianym jej przepisami i w przypadku ewentualnego ustalenia, że zachodzą przesłanki do odmowy udostępnienia informacji publicznej, względnie umorzenia postępowania – o konieczności wydania rozstrzygnięcia analogicznego do decyzji administracyjnej (art. 17 ust. 1 w związku z art. 16 tej ustawy). Brak wydania takiego rozstrzygnięcia, wobec jednoczesnego braku udzielenia informacji publicznej wnioskodawcy, przesądza o pozostawaniu przez organ w bezczynności. W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z dokumentów załączonych do jej akt, organ nie rozpoznał wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w formie wskazanej powyżej, tj. ani nie udostępnił mu żądanej informacji, ani nie wydał decyzji odmawiającej udostępnienia mu tej informacji. W związku z tym, w ocenie Sądu, pozostawał w bezczynności. Nie ma przy tym znaczenia dla rozstrzygnięcia kwestii, czy organ był bezczynny, fakt wezwania skarżącego do sprecyzowania jego wniosku o udostępnienie żądanej informacji, bowiem, zdaniem Sądu, żądanie skarżącego obejmujące swym zakresem wgląd do dokumentów dotyczących określonego zdarzenia, było na tyle precyzyjne, że nie wymagało podejmowania przez organ żadnych dodatkowych czynności, które skutkowały de facto nieuzasadnionym przedłużeniem postępowania i nierozpoznaniem wniosku skarżącego. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności faktyczne i prawne Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2013 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w pkt I i II sentencji. Zawarte w pkt III orzeczenie o kosztach postępowania wydano na podstawie art. 200 wyżej wymienionej ustawy.