II SAB/Sz 127/11

WyrokWSA w Szczecinie2011-11-24

Skład orzekający: Barbara Gebel, Maria Mysiak, Arkadiusz Windak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Zarządu Dróg pozostaje w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, jeśli wniosek został złożony drogą elektroniczną bez podpisu elektronicznego?
Ratio decidendi
Dyrektor Zarządu Dróg pozostaje w bezczynności, jeśli nie rozpatrzy wniosku o udostępnienie informacji publicznej złożonego drogą elektroniczną, nawet jeśli nie został on opatrzony podpisem elektronicznym. Ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje odformalizowane postępowanie, a wniosek złożony pocztą elektroniczną, nawet bez podpisu elektronicznego, może być uznany za pisemny wniosek o udzielenie informacji publicznej.
Stan faktyczny
Skarżąca A. S.-W. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Zarządu Dróg w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej standardów utrzymania zieleni w pasie drogowym. Wniosek został złożony drogą elektroniczną. Dyrektor Zarządu Dróg uznał wniosek za spam, ponieważ nie posiadał podpisu elektronicznego i nie został złożony za pośrednictwem systemu ePUAP, a także twierdził, że nie dysponuje żądanymi dokumentami. Sąd uznał skargę za zasadną.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano Dyrektora Zarządu Dróg do rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia 4 lipca 2011 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.),, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A. S.-W. na bezczynność Dyrektora Zarządu Dróg w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zobowiązuje Dyrektora Zarządu Dróg do rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia 4 lipca 2011 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku. W dniu [..] r. A. S.-W. wniosła skargę na bezczynność Powiatowego Zarządu Dróg w [...] w przedmiocie nieudostępnienia w terminie informacji publicznej poprzez naruszenie przepisów: • art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez nieudostępnienie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem w określonym terminie, tj.: • dokumentów regulujących utrzymanie i pielęgnację zieleni w pasie drogowym w terenie zabudowanym jak i poza obszarem zabudowanym, na terenie powiatu [...], w których opisany jest standard utrzymania i pielęgnacji zieleni w pasie drogowym dróg powiatowych na terenie gminy [...]. Jednocześnie wniosła o zobowiązanie strony przeciwnej do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznych zgodnie z wnioskiem z dnia [...] r. W uzasadnieniu skargi A.S.-W. podała, że wnioskiem z dnia [...] r. zwróciła się o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: - dokumentów regulujących utrzymanie i pielęgnację zieleni w pasie drogowym w terenie zabudowanym jak i poza obszarem zabudowanym, na terenie powiatu [...], w których opisany jest standard utrzymania i pielęgnacji zieleni w pasie drogowym dróg powiatowych na terenie gminy [...] tj. 1. droga nr [...] na odcinku [...] - [...] , 2. droga nr [...] na odcinku [...] –, w szczególności: * częstotliwość wykaszania pobocza na tych odcinkach dróg, * częstotliwość przycinania krzewów i drzew, * firma wykonująca usługę, * procedura zgłaszania nieprawidłowego wykonania usługi dla mieszkańców, * oczekiwany efekt usługi i czas na jego uzyskanie. Do dnia wniesienia skargi nie został wykonany wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Dyrektor Powiatowego Zarządu Dróg w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podał, że załączona przez skarżącą do skargi przesyłka elektroniczna (e-mail) nie nosi cech jakiejkolwiek formy wniosku. Nie jest bowiem ani wnioskiem pisemnym w rozumieniu przepisów ani ustnym, ani też nie nosi cech dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565 ze zm.), nie została bowiem ani opatrzona podpisem elektronicznym ani przesłana (doręczona) za pośrednictwem systemu ePUAP w sposób uwiarygodniający wnioskodawczynię. Z tych też powodów przesyłka została potraktowana jako spam elektroniczny, jakim skrzynka elektroniczna adresata jest codziennie obficie zapełniana i pozostawiona bez załatwienia. Wniosek skarżącej wydał się tym bardziej niewiarygodny, że w okresie jego złożenia skarżąca, z uwagi na toczące się postępowanie administracyjne w sprawie zajęcia pasa drogowego, pozostawała z Powiatowym Zarządem Dróg w dość regularnym kontakcie pisemnym oraz osobistym podczas których nigdy nie zgłosiła ani nie ponowiła swego wniosku w formie pisemnej, ustnej lub w formie właściwego dokumentu elektronicznego, co tym bardziej utwierdziło organ w przekonaniu o niezobowiązującej zawartości przesyłki. Odmienne traktowanie każdej wpływającej na skrzynkę przesyłki elektronicznej czyniłoby zbędnym - wbrew zasadzie racjonalności prawodawcy - ustawowe uregulowanie zasad informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Końcowo Dyrektor Powiatowego Zarządu Dróg w [...] podał, że nie dysponuje żądanymi dokumentami, a obowiązek ich wytworzenia nie wynika z żadnych przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Rozpoznając sprawę pod kątem kryterium legalności Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Artykuł 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) – dalej zwana ustawą, stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w niniejszej ustawie, a zgodnie z treścią ust. 2, przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji, będących informacjami publicznymi. Analizując treść wyżej przytoczonego artykułu 1 ustawy należy uznać, że zasadą powinno być udostępnianie informacji publicznej w trybie i na zasadach przewidzianych w omawianej ustawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z kolei przepis art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym podmioty reprezentujące osoby prawne samorządu terytorialnego. Nie ulega zatem wątpliwości, że Dyrektor Powiatowego Zarządu Dróg w [...] jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia informacji, mającej charakter informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu (art. 4 ust. 3 ustawy). Zgodnie z art. 10 ust.1 ustawy informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, jest udostępniana na wniosek. Bezspornym jest, bowiem nie kwestionowanym przez żadną ze stron, że wniosek skarżącej z dnia [...] r. dotarł do elektronicznej skrzynki podawczej Zarządu Dróg Powiatowych w [...] w dniu [...] r. Dyrektor Powiatowego Zarządu Dróg w [...] nie udzielił żadnej odpowiedzi na powyższy wniosek. W tym miejscu zasadnym jest wskazać, że wniosek o udzielenie informacji publicznej może przybrać każdą formę, o ile wynika z niego w sposób jasny, co jest jego przedmiotem. Za wniosek pisemny o udzielenie informacji publicznej uznać należy również przesłanie zapytania pocztą elektroniczną i to nawet gdy do jej autoryzacji nie zostanie użyty podpis elektroniczny (wyrok NSA z 16.03.2009 r. sygn. akt I OSK 1277/08, LEX 604186 ). Powyższe stanowisko skład sądu, orzekający w niniejszej sprawie, w pełni podziela. To właśnie cel ustawy oraz regulacja art. 10 ust. 2 (Informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku.) ustawy prowadzi do wniosku, że postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej jest odformalizowane i uproszczone. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego mają zastosowanie tylko w przypadkach, gdy ustawa wyraźnie tak stanowi, a więc nie dotyczy to wszczęcia postępowania w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Żaden z przepisów ustawy nie zobowiązuje do złożenia wniosku w formie pisemnej. Tylko w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona niezwłocznie, podmiot zobowiązany do udzielenia informacji może żądać wniosku pisemnego, jednak tylko w celu umożliwienia mu prawidłowej realizacji obowiązku udostępnienia informacji. Pozostawanie w bezczynności przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, w terminie wskazanym w art. 13 ustawy, stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji, ani niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia. Odmowa udzielenia informacji następuje tylko z uwagi na ochronę danych osobowych, tajemnicę zawodową, służbową, państwową, czy też inną tajemnicę ustawowo chronioną, bądź też prawo do prywatności oraz w razie braku interesu publicznego przy informacji przetworzonej, zaś decyzja o umorzeniu postępowania wydawana jest z powodów technicznych. (wyrok NSA z dnia 19.12.2002r., sygn. akt II SA 3301/02, LEX 78064). Jeżeli organ, do którego skierowano wniosek nie dysponuje daną informacją, zawiadamia o tym wnoszącego, nie ma natomiast obowiązku wydania decyzji (wyrok NSA z dnia 27.09.2002 r. sygn. akt II SAB 289/02). Podobnie postępuje organ gdy dana informacja nie jest informacją publiczną. W przedmiotowej sprawie Dyrektor Powiatowego Zarządu Dróg w [...] winien był rozpatrzyć żądania skarżącej zawarte w jej wniosku, w trybie zgodnym z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, a skoro tego nie uczynił pozostaje w bezczynności, a więc skarga jest zasadna. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] , na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło