II SAB/Sz 127/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Bukowiecka - Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. T. K. na bezczynność Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w C. w przedmiocie zmiany stopnia oraz przyczyny niepełnosprawności postanawia: odrzucić skargę Ł.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę (uzupełnioną pismem z dnia [...]r.) na bezczynność [...] w [...] w przedmiocie zmiany stopnia oraz przyczyny niepełnosprawności. Zarządzeniem z dnia [...]r. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność wyczerpał środek zaskarżenia, poprzez skierowanie do organu wyższego stopnia, zażalenia na bezczynność [...] w [...] oraz nadesłanie kopii tego wezwania wraz z dowodem jego nadania (złożenia), w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego zobowiązania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi udzielonej na powyższe wezwanie pismem z dnia [...]r. skarżący oświadczył, że wyczerpał środek zaskarżenia, bowiem przed złożeniem skargi skierował do organu wyższego stopnia, czyli do Sądu Okręgowego zażalenie na bezczynność [...] w [...] powołując przy tym skierowane do niego wezwanie z Sądu Okręgowego w [...] do stawiennictwa na rozprawę wyznaczoną na dzień [...]r. Ponadto oświadczył, że był przez Sąd Okręgowy wzywany w sprawie apelacji, co jego zdaniem, stanowi o wyczerpaniu środka zaskarżenia, bowiem nie ma się do kogo odwołać. Jednocześnie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy. Prawomocnym postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi, wynikającą z niewyczerpania środków zaskarżenia przed jej złożeniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje: Na wstępie, podkreślenia wymaga, że obowiązkiem Sądu, przed dokonaniem merytorycznej oceny zasadności skargi, jest zbadanie, czy skarga spełnia wymogi formalne oraz czy przed jej wniesieniem skarżący wyczerpał przysługujące mu środki zaskarżenia. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany w ustawie środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 52 § 2 powołanej ustawy). W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23), zwanej dalej "k.p.a.". Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U z 2011r. poz.127, Nr 721), ustawodawca powołał wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności - jako drugą instancję nad powiatowymi zespołami do spraw orzekania o niepełnosprawności będącymi organami pierwszej instancji. Wobec treści powołanego przepisu należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy organem, którego dotyczy skarga na bezczynność jest powiatowy zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności, to skarga do sądu administracyjnego powinna zostać poprzedzona wniesieniem zażalenia na bezczynność tego organu do wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności. W okolicznościach przedmiotowej sprawy właściwym miejscowo do rozpoznania zażalenia na [...] w [...] jest [...] w [...]. Jak wynika z akt sprawy, w tym oświadczenia złożonego przez skarżącego w odpowiedzi na wezwanie Sądu, przedmiotowa skarga Ł.K. nie została poprzedzona złożeniem zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia, czyli do [...] w [...]. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że wbrew przeświadczeniu skarżącego Sąd Okręgowy nie jest organem wyższego stopnia nad [...] w [...], zaś wezwanie Ł.K. przez Sąd Okręgowy na rozprawę nie może być uznane za potwierdzenie wyczerpania przez skarżącego środka zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. i art. 37 § 1 k.p.a. Z uwagi na niewyczerpanie trybu określonego w art. 37 k.p.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne, gdyż stoi w sprzeczności z treścią art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.