II SAB/Sz 128/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpatrzeniu w dniu 26 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na bezczynność Prezesa Sądu w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 14 kwietnia 2022 r., D. J. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w W., w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie informacji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że Prezes Sądu Rejonowego w odpowiedzi na jego zapytanie, piśmie znak [...] wskazał na brak wątpliwości co do winy skarżącego w sprawie [...], choć oskarżonemu odmówiono poddania się badaniem wariografem i takiego badaniu nie poddano osób oskarżających. Podkreślił, że bezskutecznie kilkukrotnie ponaglał o udzielenie następujących informacji: "czy wg SSR K., na co powołał się w uzasadnieniu wyroku [...] SR W., świadkowie M. C. , wskazali oskarżonego jako sprawę bójki", "na podstawie czego SSR K. oparł wyrok skazujący..." oraz "czy M. C..., również wg (...) SSR K. zeznała, że rozpoznała uczestników zdarzenia bez wątpliwości". Do skargi skarżący załączył m.in. ponaglenie do udzielenia ww. informacji dotyczącej sprawy [...] złożone do Sądu Rejonowego w W. za pośrednictwem platformy ePUAP oraz skan akt sprawy [...]. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu domagając się jej odrzucenia lub oddalenia wyjaśnił, iż skarżący zwrócił się z wnioskiem o informację w dniach 8 kwietnia, 13 kwietnia i 14 kwietnia 2022 r., na co udzielono odpowiedzi pismami z dnia 13 i 19 kwietnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a.). Z przytoczonych regulacji wynika, że kontrola bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania prowadzona być może tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, a zatem kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. W konsekwencji sprawy dotyczące aktów lub czynności niewymienionych w art. 3 p.p.s.a. nie są objęte właściwością sądu administracyjnego. W takiej sytuacji również bezczynność w takim zakresie nie może być poddana kontroli sądowoadministracyjnej. Odnosząc treść przywołanych przepisów do materii objętej badaną skargą należy przyjąć, że nie mieści się ona w żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. kategorii bezczynności podlegających kognicji sądów administracyjnych. Analiza złożonej skargi jak i akt sprawy dowodzi, że skarżący bezczynności Prezesa Sądu upatruje w braku podjęcia czynności w sprawie złożonego przez niego wniosku o udzielenie informacji dotyczącej sprawy karnej o sygn. akt [...] Oznacza to, że jego intencją było uzyskanie informacji we własnej sprawie, nie zaś informacji publicznej w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Niewątpliwie przedmiotem skargi nie jest zatem bezczynność powstała w ramach realizacji zadań organu administracji publicznej i nie dotyczy czynności z zakresu administracji publicznej. Prezes sądu rejonowego jest organem sądu rejonowego, zaś działania podejmowane przez prezesa jako organu takiego sądu w sprawie złożonego przez skarżącego wniosku o udzielenie informacji nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zarazem wskazać należy, że sądy administracyjne nie sprawują zewnętrznego nadzoru nad działalnością prezesa sądu powszechnego, bowiem takiej kompetencji nie przewidują przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisy aktów regulujących składanie przez strony postępowania przed sądami powszechnymi wniosków. Skarga okazała się tym samym niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.