II SAB/Sz 13/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi M. B. oraz T. B. na bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. M.B. i T.B. pismem z dnia [...] wnieśli skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w sprawie rozpatrzenia kilku ich wniosków o udostępnienie informacji publicznej. Przedmiotem niniejszej sprawy jest wniosek z dnia [...] zawarty w dwóch pismach z tej daty. W uzasadnieniu skargi, w odniesieniu do powyższej kwestii, skarżący wskazali, iż wnioskami z dnia [...] (2 szt.), wystąpili do Wójta Gminy [...] z wnioskiem o udostępnienie następujących informacji: 1. czy i kiedy, na jakiej formalnej podstawie Gmina [...] - decyzją Wójta wydała administracyjnie warunki zabudowy i zagospodarowania terenu do zmiany przeznaczenia działki nr [...] (po podziale nr [...]) położonej w obrębie ewidencyjnym [...] w miejscowości [...], gm. [...], o pow. [...] m2, oznaczonej w Ewidencji Gruntów i Budynków literą "N" - nieużytek (wyrobisko pożwirowe) należącej do R i W.S.: a) na budowę zjazdu z działki oznaczonej symbolem "dr" jako droga gminna nr [...] (po podziale działki nr [...]) na działkę nr [...] oraz budowę drogi dojazdowej do działki nr [...]; b) na budowę na działce gruntu nr [...] (wyrobisko pożwirowe) "sztucznego" placu składowego o pow. ok. [...] m2, usypanego w wyniku prowadzenia nielegalnych robót budowlanych - z wyrządzeniem znacznych szkód w środowisku naturalnym; c) na budowę wału ochronnego (skarpy) wokół całego wyrobiska na działce nr [...], zgodnie z projektem zagospodarowania wskazanej działki, d) wydania uwierzytelnionych odpisów dokumentów, na mocy których doszło do ww. czynności prawnych. Pomimo upływu określonego w art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej terminu, Wójt Gminy [...] nie udzielił skarżącym wnioskowanych informacji. Skoro organ nie podjął żadnych działań w przedmiocie rozpoznania wniosków skarżącego, tj. skarżącemu nie zostały udostępnione wnioskowane informacje, jak również nie wydano decyzji odmownej w zakresie udostępnienia takich informacji, oczywiste jest – zdaniem skarżących - że organ dopuścił się rażącego naruszenia przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i bezczynności w tym zakresie. Wójt Gminy [...] zobligowany był do udzielenia żądanych informacji tym bardziej, iż wnioskami dowodowymi z dnia [...] skarżący przedłożył dokumenty niezbędne dla identyfikacji sprawy i weryfikacji posiadanych przez Urząd Gminy w [...] dokumentów urzędowych stanowiących przedmiot żądanych informacji publicznych. W dniu [...] skarżący był osobiście u Zastępcy Wójta [...], wskutek której to interwencji została sporządzona notatka urzędowa skierowana do inspektor [...] zobowiązująca ją do wydania uczciwej, rzetelnej, precyzyjnej i szczegółowej odpowiedzi w związku z brakiem jej udzielenia przez Kierownika Referatu [...]. Do chwili obecnej skarżący nie otrzymał jednak żadnych dokumentów i żadnej informacji o przyczynie zwłoki w tym zakresie. Podnosząc powyższe zarzuty M. i T.B. wnieśli o: 1) zobowiązanie Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku M.B. o udzielenie żądanych informacji publicznych w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności; 2) stwierdzenie, że bezczynność organu - Wójta Gminy [...] nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa; 3) zasądzenie od organu - Wójta Gminy [...] na rzecz skarżących sumy pieniężnej w wysokości [...] zł; 4) zasądzenie od organu - Wójta Gminy [...] na rzecz skarżących wszelkich kosztów postępowania. Odpowiadając na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od skarżącego M.B. kosztów postępowania wskazując, że brak jest podstaw do stwierdzenia, iż organ nie udzielił skarżącemu informacji, o które zwracał się w swym piśmie. Działający w imieniu Wójta Gminy [...] pełnomocnik, będący radcą prawnym, stwierdził, iż z treści pism skarżących z dnia [...], doręczonych do Urzędu Gminy [...] w dniu [...] wynikało, że są to kolejne pisma skierowane przez T i M. B. jako uczestników postępowania o sygnaturze [...], które prowadził wówczas Wójt Gminy [...] w sprawie usunięcia odpadów z działki gruntu [...], będącej własnością R i W.S., a sąsiadującej z działką gruntu będącą własnością T i M B.. Oba pisma zatytułowane były jako "Wnioski dowodowe" i oba powołują znak sprawy [...], a nadto w pierwszym z pism wnioskodawca na jego początku powołuje się, obok art. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, także na art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego. W końcowej części ww. pisma skarżący ponownie powołał się na tenże przepis domagając się wydania odpisów dokumentów, objętych obecnie skargą, z akt sprawy w której uczestniczył na prawach strony. Pisma te zakwalifikowane zatem zostały jako kolejne z licznych pism T i M B. jakie składali oni w toku postępowania w sprawie [...]. Dopiero w pierwszych dniach [...] podczas jednej z licznych wizyt w Urzędzie Gminy [...] autorzy pisma sprecyzowali, że nie są to pisma w sprawie [...], ale wniosek o udzielenie informacji publicznej. W związku z tym niezwłocznie pismem z dnia [...] skarżącym udzielono odpowiedzi na tenże wniosek. Podczas kolejnej wizyty w Urzędzie Gminy [...] w dniu [...] wnioskodawca M.B., po zapoznaniu się z treścią pisma z [...] odmówił jego odebrania i uzupełnił wniosek o udzielenie informacji publicznej. Na tę okoliczność sporządzono notatkę służbową z dnia [...], która znajduje się w aktach sprawy [...]. Kolejnym pismem z dnia [...] udzielono skarżącym dodatkowych informacji i oba pisma wysłano w dniu [...] na ich adres. Jak wynika ze zwrotki, w dniu [...] doręczyciel nie zastał wnioskodawców pod wskazanym przez nich adresem i przesyłkę tą odebrali oni dopiero w dniu [...]. Brak jest zatem podstaw do twierdzenia, że w tym zakresie Wójt Gminy [...] nie udzielił żądanej przez skarżącego informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. W przypadku skargi na bezczynność przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Wskazać jednocześnie należy, że w sprawach skarg na bezczynność sąd orzeka, biorąc za podstawę stan faktyczny sprawy w czasie wydania orzeczenia sądowego. Jeżeli zatem w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał akt lub dokonał czynności, chociażby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi na tzw. milczenie władzy. Nie może bowiem zobowiązać organu do określonego działania, które przed dniem orzekania zostało już podjęte. W takich przypadkach, zgodnie z art.161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, które z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2015 r. poz. 2058) udostępnienie informacji publicznej następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Termin ten obowiązuje organ w sytuacji, gdy nie budzi wątpliwości, iż wnioskodawca domaga się informacji w trybie przepisów ww. ustawy. Powinno to jednoznacznie wynikać z treści składanego organowi wniosku w tym zakresie. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z inną sytuacją. Z dołączonego do skargi pism skarżących z dnia [...] wynika, iż nie były one oznaczone jako wniosek o udzielenie informacji publicznej lecz jako "wniosek dowodowy", ze wskazaniem, iż dotyczą one postępowania administracyjnego oznaczonego numerem [...], prowadzonego z udziałem skarżących. Wprawdzie pierwsze pismo skarżących nawiązywało do ustawy o dostępie do informacji publicznej, jednakże zważywszy na okoliczności, iż było ono ściśle związane z przedmiotem prowadzonego przez organ, z udziałem skarżących, postępowania administracyjnego, (w przedmiocie składowania odpadów na wskazanej we wniosku działce), w którym skarżący składali szereg wniosków dowodowych, organ miał uzasadnione podstawy, iż pisma te mają również taki charakter. Wówczas organ nie byłby zobowiązany do udzielania informacji w sprawie lecz działać zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, wyrażony w związku z dostępem do dokumentów zawartych w aktach postępowania administracyjnego, zgodnie z którym trybów unormowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej oraz w Kodeksie postępowania administracyjnego nie można utożsamiać. Nie jest oczywiście wyłączone uzyskanie na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej dostępu do dokumentów zawartych w aktach postępowania administracyjnego, gdyż stanowią one informację publiczną, jako odnoszące się do działań podmiotów publicznych. Dostęp do akt postępowania administracyjnego, na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, odnosi się jednak do podmiotów niebędących stronami postępowania administracyjnego. Stronom natomiast przysługuje prawo dostępu do akt postępowania w trybie art. 73 k.p.a., wobec czego w tym zakresie wobec stron postępowania wyłączone jest stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej przepis art. 73 K.p.a. W tym zakresie, z mocy art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wyłączone jest stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej" (por. wyrok NSA z dnia 28 października 2009 r. sygn. I OSK 545/09, wyrok WSA w Lublinie z dnia 30 kwietnia 2013 r. sygn. II SA/Lu 99/13, wyrok NSA z 18 września 2008 r. sygn. akt I OSK 194/08). Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż o bezczynności organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej można mówić wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. W niniejszej sprawie organ został przez skarżących poinformowany, iż ich pisma z dnia [...] stanowią wnioski o udzielenie informacji publicznej w pierwszych dniach [...]. W efekcie organ udzielił im informacji pismem z dnia [...], a po poszerzeniu przez nich zakresu żądanej informacji w dniu [...] organ odpowiedział im pismem z dnia [...], które - jak stwierdził organ - skarżący odebrali w dniu [...], tj. już po wniesieniu do Sądu skargi na bezczynność, co nastąpiło [...]. Okoliczność, że skarżący te pisma odebrali dopiero [...], tj. po wniesieniu skargi na bezczynność nie może obciążać organu zarzutem bezczynności w sprawie. W związku z powyższym Sąd uznał, iż niniejsza skarga na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia skarżącym informacji, o które wystąpili pismami z dnia [...] nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.