II SAB/Sz 133/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. i Z. B. na przewlekłość postępowania Burmistrza w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: I. odrzucić skargę II. zwrócić T. B. i Z. B. uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] zł Pismami z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. T.B. i Z.B., złożyli za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, dotyczącą pisma Burmistrza z dnia [...] r. oraz prośbę o ponaglenie postępowania w sprawie inwestycji celu publicznego rozbudowy sieci energetycznej, której inwestorem jest E. W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 9 grudnia 2013 r. zobowiązujące do sprecyzowania skargi, T.B. i Z.B w piśmie z dnia [...] wskazali, że cyt. "postępowanie Burmistrza podąża do utrzymania nieprawidłowych warunków zawartych w przedmiocie zlokalizowanej inwestycji celu publicznego w [...] (...), Burmistrz dopuszcza się działania na przewlekłość wraz z bezczynnością poprzez nie uwzględnianie przedłożonych pisemnie informacji o zaległych procedurach prawnych terenu". Wobec sprecyzowania skargi jako skargi na przewlekłość postępowania Burmistrza, Sąd zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2013 r. wezwał strony skarżące do wykazania czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpały środek zaskarżenia poprzez skierowanie do organu wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie oraz do wykazania daty nadania tego zażalenia w urzędzie pocztowym bądź bezpośrednio w siedzibie organu oraz nadesłanie kopii tego zażalenia wraz z dowodem nadania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z dnia [...] r. skarżący wskazali, że występowali wielokrotnie do instytucji zajmujących się przedmiotową inwestycją. Jako załączniki dołączyli następujące kopie pism: pismo do Burmistrza z dnia [...] r. z wiadomością do instytucji towarzyszących, decyzję Burmistrza z dnia [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, pismo do Rejonu Energetycznego z dnia [...] r., pismo do Burmistrza z dnia [...] r., pismo do Rejonu Energetycznego z dnia [...] r., pismo do Burmistrza z dnia [...] r. pismo z dnia [...] r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego -zastrzeżenie do decyzji z dnia [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W odpowiedzi na skargę, Burmistrz opisał przebieg postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego rozbudowy sieci energetycznej, wszczętego z wniosku E. oraz uznał zarzuty skarżących za bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie – art. 52 § 2 P.p.s.a. Powyższe oznacza, iż warunkiem przesądzającym o skutecznym złożeniu skargi do Sądu jest wyczerpanie wszystkich możliwych, służących stronie środków zaskarżenia. Dotyczy to także skarg na przewlekłość postępowania organu, które przewiduje art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Jednym z warunków formalnych skutecznego wniesienia skargi na przewlekłość lub bezczynność organu administracji jest wcześniejsze wniesienie, zgodnie z art. 37 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267; zwanej dalej: "K.p.a."), zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. Dopiero po wyczerpaniu tego trybu, strona może wnieść skargę zarówno na bezczynność danego organu jak i na przewlekłe prowadzenie przez ten organ postępowania. Przy czym skarga jest dopuszczalna niezależnie od tego, czy zażalenie to zostanie rozpatrzone oraz niezależnie od stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia w razie jego rozpatrzenia. Innymi słowy, dla uznania wyczerpania toku zażaleniowego przez stronę wystarczające jest wykazanie złożenia przez nią stosownego zażalenia do organu wyższego stopnia, zaś przy ocenie dopuszczalności skargi na bezczynność organu lub na przewlekłość postępowania nie ma znaczenia sposób rozpoznania takiego zażalenia przez właściwy organ wyższego stopnia (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 22 stycznia 2013r., w sprawie II SAB/Lu 108/12, publikowane na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). T.B. i Z.B wezwani do nadesłania dokumentu, który świadczyłby o wyczerpaniu przez nich środka zaskarżenia przed wniesieniem skargi nadesłali kopie pism, z których żadnego nie można jednak uznać za dokument który świadczyłby o wystąpieniu do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Wskazać trzeba, że organem wyższego stopnia nad Burmistrzem jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze i tylko ten organ jest właściwym adresatem do wniesienia zażalenia na przewlekłość wskazanego organu. Spośród kopii pism nadesłanych do Sądu przez skarżących wraz z pismem z dnia 17 grudnia 2013 r. i 18 stycznia 2014 r. jest tylko jedno pismo z dnia [...]r. skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Pismo to jednak stanowiło i zostało rozpoznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako odwołanie od decyzji Burmistrza z dnia [...]. Lektura innych pism zgromadzonych w aktach administracyjnych przesłanych Sądowi przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, także nie pozwala na stwierdzenie, iż strony skarżące wyczerpały tryb opisany w art. 37 § 1 K.p.a. Podsumowując stwierdzić należy, iż przesłanka warunkująca wniesienie skargi na przewlekłość postępowania Burmistrza w postaci wyczerpania środka zaskarżenia z art. 37 K.p.a., nie została spełniona, gdyż skarżący nie poprzedzili jej wniesienia, złożeniem zażalenia na skarżony organ do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Z tych wszystkich względów skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.