II SAB/Sz 134/22

. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia postanawia: odrzucić skargę. M. Z. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. ze skargą na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. przedmiocie rozpoznania zażalenia wniesionego na postanowienie Starosty S. z dnia [...] stycznia 2022 r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie uchylenia decyzji o zatrzymaniu prawa skarżącemu jazdy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarządzeniem z dnia 23 maja 2022 r. wezwał skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wyczerpał środek zaskarżenia, poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia, za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie oraz wezwał do nadesłania kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia) – w terminie 7 dni, od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem uznania, że skarżący nie wyczerpał środka zaskarżenia, co skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie do usunięcia powyższego braku doręczono skarżącemu w dniu 27 maja 2022 r. (dowód. k. 25 akt sądowych). W piśmie z dnia 2 czerwca 2022 r. skarżący wyjaśnił, że w sprawie ww. bezczynności organu nie wysyłał żadnego ponaglenia. Skarżący dodał, że nie miał pojęcia, że trzeba wystosować takie ponaglenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania wniesionej skargi sąd administracyjny jest zobowiązany, w pierwszej kolejności, dokonać oceny jej dopuszczalności. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myślart. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z art. 53 § 2b p.p.s.a. wynika, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje, poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 pkt 1 ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej jako: "k.p.a."). Przepis ten stanowi, że stronie przysługuje prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Natomiast zgodnie z treścią art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie należy wnieść do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Niewykorzystanie przez stronę dostępnych środków zaskarżenia powoduje, że złożona do sądu administracyjnego skarga oceniona zostanie jako niedopuszczalna z innych przyczyn w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., co w konsekwencji obliguje sąd do jej odrzucenia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Sąd wyjaśnia, że brak było w aktach niniejszej sprawy dokumentów świadczących o wyczerpaniu ww. rodzaju środka zaskarżenia przez skarżącego. Powyższe skutkowało skierowaniem do skarżącego wezwania do wykazania, czy wniósł ponaglenie do Kolegium, czyli do organu, któremu zarzucał bezczynność, co skutkowałoby wyczerpaniem trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a. i umożliwiało dalsze procedowanie sprawy przez Sąd. W odpowiedzi na wezwanie sądowe skarżący w piśmie z dnia 2 czerwca 2022 r. podał, że wymaganego ponaglenia nie składał, bowiem nie miał o tym wiedzy. Wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., jak już wyżej Sąd wyjaśnił, stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Brak wiedzy o konieczności wyczerpania wskazanego trybu przed wniesieniem skargi nie zwalnia skarżącego od konieczności wypełnienia przedmiotowego obowiązku, co może mieć miejsce w każdym czasie, ale musi nastąpić przed wniesieniem skargi (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Z powyższych względów Sąd, uznał, że skarga okazała się niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzekł, jak na wstępie. Na marginesie należy zauważyć, że z treści odpowiedzi organu na skargę wynika, że organ wydał postanowienie z dnia [...] kwietnia 2022 r. rozstrzygające sprawę zażalenia, którego nierozpatrzenie skarżący podnosił powołaną na wstępie skargą na bezczynność.