II SAB/Sz 135/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpatrzeniu w dniu 2 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w przedmiocie udzielenia informacji postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 kwietnia 2022 r. D. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w przedmiocie udzielenia informacji o sygnaturze pod którą zarejestrowano sprawę w ramach kontroli odwoławczej postanowienia [...] w Sądzie Okręgowym w K.. Skarżący wskazał, że skierował ponaglenia w tej sprawie, również w zakresie wskazania daty uprawomocnienia ww. postanowienia. Do skargi załączył m.in. "ponaglenie o wskazanie sygnatury, pod którą zarejestrowano w SO K. zażalenie dot. postanowienia II Ko" W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Rejonowego, domagając się jej odrzucenia lub oddalenia wyjaśnił, iż skarga dotyczy sprawy [...] Prezesa Sądu Rejonowego. Na wszelkie zapytania dotyczące sprawy skazanemu udzielano odpowiedzi pismami z dnia 13 i 19 kwietnia 2022 r. Do akt sprawy dołączono przedmiotową korespondencję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z przytoczonych regulacji wynika, że kontrola bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania prowadzona być może tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. W konsekwencji sprawy dotyczące aktów lub czynności niewymienionych w art. 3 p.p.s.a. nie są objęte właściwością sądu administracyjnego. W takiej sytuacji również bezczynność w takim zakresie nie może być poddana kontroli sądowoadministracyjnej. Odnosząc treść przywołanych przepisów do materii objętej badaną skargą należy przyjąć, że nie mieści się ona w żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. kategorii bezczynności podlegających kognicji sądów administracyjnych. Skarżący bezczynności Prezesa Sądu Rejonowego upatruje bowiem w braku przekazania Mu oczekiwanych informacji w ramach konkretnego postępowania karnego. Z treści wniosku nie wynika, aby żądane informacje dotyczyły informacji publicznych w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponadto, informacje z akt sprawy karnej udzielane są stronie w ramach procedury karnej, nie zaś w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że sąd administracyjny nie jest właściwy do sprawowania kontroli nad prezesem sądu rejonowego w zakresie rozpatrywania przez niego wniosków dotyczących udzielenia informacji obejmującej dokumentację sprawy karnej. Co do zasady dostęp do dokumentacji sprawy karnej odbywa się na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 534 z późn. zm.). Z kolei tryb rozpatrywania skarg i wniosków kierowanych do sądów powszechnych określają przepisy art. 41a – 41e ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2072 ze zm.- dalej "u.s.p."), wskazując jako organ właściwy - prezesa sądu. Niewątpliwie prezes sądu rejonowego nie jest organem administracji publicznej, zaś działania podejmowane przez prezesa takiego sądu czy to w trybie przepisów ustawy Kodeks postępowania karnego, czy też ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., zatem niedopuszczalne jest złożenie skargi na bezczynność organu w tym zakresie. W konsekwencji stwierdzić należy, że skoro możliwości wniesienia takiej skargi nie przewiduje ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ani przepisy szczególne, zatem sprawa pozostaje poza zakresem kontroli sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.