II SAB/Sz 136/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpatrzeniu w dniu 30 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] kwietnia 2022 r. D. J. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w W. w przedmiocie rozpoznania jego wniosku. Wyjaśnił, że domagał się elektronicznego poświadczenia dokumentu tj. wyroku [...] za zgodność z oryginałem, co miało nastąpić poprzez implementację podpisu elektronicznego w dokumencie pdf i odesłanie go za pośrednictwem ePUAP. Do skargi dołączył Wyrok Łączny z [...] listopada 2016 r. sygn. akt. [...] oraz "ponaglenie" z [...] kwietnia 2022 r. w którym, domagał się poświadczenia ww. wyroku. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Rejonowego w W. , domagając się jej odrzucenia lub oddalenia wyjaśnił, iż skarga dotyczy sprawy [...] Sądu Rejonowego w W. a na wszelkie zapytania dotyczące sprawy skazanemu udzielano odpowiedzi. W następstwie pisma z [...] kwietnia 2022 r. udzielono odpowiedzi pismem z [...] kwietnia 2022 r. Do odpowiedzi na skargę dołączono ww. pismo w którym poinformowano adresata, że odpis orzeczenia z poświadczeniem prawomocności wydaje się stronom na ich pisemny wniosek (art. 116 k.p.k.) a stronie przysługuje tylko jeden bezpłatny odpis. Odpis wyroku został skarżącemu doręczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a.). Z przytoczonych regulacji wynika, że kontrola bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania prowadzona być może tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, a zatem kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. W konsekwencji sprawy dotyczące aktów lub czynności niewymienionych w art. 3 p.p.s.a. nie są objęte właściwością sądu administracyjnego. W takiej sytuacji również bezczynność w takim zakresie nie może być poddana kontroli sądowoadministracyjnej. Odnosząc treść przywołanych przepisów do materii objętej badaną skargą należy przyjąć, że nie mieści się ona w żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. kategorii bezczynności podlegających kognicji sądów administracyjnych. Analiza złożonej skargi jak i jej załączników dowodzi, że skarżący bezczynności Prezesa Sądu Rejonowego w W. upatruje w braku wydania mu, jako skazanemu, odpisu wyroku skazującego w trybie ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 534 z późn. zm.). Przy czym, co godne dostrzeżenia, niewątpliwie skarżący otrzymywał odpowiedź na wniosek w tym przedmiocie. Niewątpliwie przedmiotem skargi nie jest zatem bezczynność powstała w ramach realizacji zadań organu administracji publicznej i nie dotyczy czynności z zakresu administracji publicznej. Prezes Sądu Rejonowego jest organem Sądu Rejonowego, zaś działania podejmowane przez Prezesa jako organu takiego Sądu w sprawie złożonego przez skarżącego wniosku o udzielenie informacji nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Wskazać też należy, że sądy administracyjne nie sprawują zewnętrznego nadzoru nad działalnością prezesa sądu powszechnego, bowiem takiej kompetencji nie przewidują przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisy aktów regulujących składanie przez strony postępowania przed sądami powszechnymi wniosków. Skarga okazała się tym samym niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.