II SAB/Sz 137/11

PostanowienieWSA w Szczecinie2011-10-11

Skład orzekający: sędzia NSA Iwona Tomaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku wydania przez organ decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej po wniesieniu skargi na bezczynność organu w przedmiocie tej informacji, postępowanie sądowe powinno zostać umorzone?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowe w sprawie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej podlega umorzeniu, jeżeli organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, wydał decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej przed rozpoczęciem rozprawy. Wydanie takiej decyzji stanowi rozpoznanie wniosku i czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym, co uzasadnia umorzenie na podstawie art. 54 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Dyrektora Narodowego Funduszu Zdrowia w sprawie rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej, zarzucając naruszenie terminu załatwienia sprawy. Organ odmówił udostępnienia informacji, powołując się na inne przepisy. Po wniesieniu skargi, organ wydał decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. O. na bezczynność Dyrektora Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe W dniu [...] r. S. O. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Dyrektora Narodowego Funduszu Zdrowia w sprawie rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej, zarzucając ww. organowi naruszenie art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) poprzez niezałatwienie sprawy w terminie i nie wyznaczenie dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Skarżący wniósł jednocześnie o zobowiązanie Dyrektora Narodowego Funduszu Zdrowia do wykonania wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W uzasadnieniu skargi S. O. wskazał, że w dniu [...] r., poprzez pocztę elektroniczną, wystosował wniosek o udzielenie informacji publicznej polegającej na udostępnieniu wszystkich dokumentów (ofert i dokumentacji związanych z wynikami) wszystkich podmiotów, które złożyły oferty w postępowaniu) [...] . W odpowiedzi na złożony wniosek, w dniu [...] roku Naczelnik Organu Organizacyjnego Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia drogą mailową odmówiła udostępnienia żądanej informacji publicznej powołując się na zapis art. 138 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych oraz konieczność wykazania interesu prawnego w żądaniu udzielenia informacji publicznej. Zdaniem skarżącego, stanowisko Oddziału NFZ w kwestii nieudostępnienia informacji publicznej w zakresie wskazanym we wniosku nie ma uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawnych oraz istniejącym orzecznictwie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Narodowego Funduszu Zdrowia wskazał, że w dniu [...] r., po rozpoznaniu wniosku S. O. z dnia [...] r., wydana została przez ten organ decyzja Nr [...] odmawiająca udostępnienia informacji publicznej w zakresie udostępnienia wszystkich dokumentów (ofert i dokumentacji związanej z wynikami) wszystkich podmiotów, które złożyły oferty w postępowaniu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). Zgodnie z art. 54 § 3 powołanej ustawy organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przedmiotowej sprawie w dniu [...] r. S. O. złożył za pośrednictwem Dyrektora Narodowego Funduszu Zdrowia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność tego organu w sprawie rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej. Skarga ta wpłynęła do organu w dniu [...] r. W dniu [...] r., Dyrektor Narodowego Funduszu Zdrowia wydał decyzję odmawiającą udzielenia skarżącemu informacji publicznej. W myśl art. 14 ust. 1 i art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Odmowa udostępnienia informacji publicznej przez organ władzy publicznej następuje natomiast w drodze decyzji. Decyzja w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej stanowi zatem jedną z dopuszczonych ustawą o dostępie do informacji publicznej form rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej. W związku z okolicznością, że w niniejszej sprawie nie została przeprowadzona rozprawa, a wydana w dniu [...] r., decyzja Dyrektora Narodowego Funduszu Zdrowia, stanowiąca przejaw rozpoznania wniosku skarżącego, weszła do obrotu i wywołała wskazane w jej rozstrzygnięciu skutki prawne, przyjąć należy, że spełnione zostały tym samym przesłanki warunkujące uwzględnienie skargi przez organ, określone w art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji postępowanie sądowe w sprawie wywołanej wniesioną przez S. O. skargą stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 201 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżącemu przysługuje zwrot kosztów od organu administracji w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie wezwał skarżącego do obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Ponadto w postępowaniu wywołanym wniesieniem tego środka prawnego skarżący działał samodzielnie, bez pomocy zawodowego pełnomocnika. W świetle zatem podniesionego w skardze żądania zasądzenia od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw uznać należy, że w niniejszej sprawie skarżący nie poniósł kosztów, które uzasadniały obowiązek ich zwrotu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło