II SAB/Sz 137/15
WyrokWSA w Szczecinie2016-01-27
Skład orzekający: Stefan Kłosowski, Marzena Iwankiewicz, Arkadiusz Windak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej dopuścił się bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej, a jeśli tak, to czy miało to miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, stwierdzając, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Choć organ początkowo wydał wadliwą decyzję, a następnie uchyloną przez SKO, to nie można mu przypisać rażącego naruszenia prawa, gdyż podjął działania i oparł się na własnej interpretacji przepisów. Ostatecznie, po uchyleniu decyzji, organ udostępnił żądane informacje, co czyniło postępowanie bezprzedmiotowym.Stan faktyczny
Skarżący zwrócił się do Wójta Gminy B. o udostępnienie informacji publicznej w postaci zestawień umów cywilnoprawnych, faktur oraz kopii wykazu spraw. Wójt uznał część wniosku za informację przetworzoną i odmówił jej udostępnienia, prosząc o wykazanie interesu publicznego. Po uchyleniu decyzji przez SKO, Wójt udostępnił część informacji, a w pozostałym zakresie ponownie odmówił. Skarżący złożył skargę na bezczynność. Ostatecznie Wójt udostępnił wszystkie żądane informacje, co skłoniło skarżącego do wniosku o umorzenie postępowania.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe, stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, zasądzono od Wójta Gminy B. na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowe, II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Wójta Gminy B. na rzecz skarżącego W. K. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W. K. pismem z dnia [...]. przesłanym poczta elektroniczną zwrócił się do Wójta Gminy B. o udostępnienie informacji publicznej poprzez przekazanie:
- zestawienia umów cywilnoprawnych zawartych od 2014 do dnia złożenia wniosku,
- zestawienia faktur opłaconych w 2015 roku,
- kopii treści wykazu spraw dla symboli klasyfikacyjnych 215 i 272 za miesiąc luty 2015.
Rozpatrując powyższy wniosek, Wójt Gminy B. stwierdził, że informacja objęta wnioskiem w zakresie wyżej wymienionym ma charakter informacji przetworzonej, z tego względu, że Urząd Gminy B. nie prowadzi zestawień
i wykazów w zakresie objętym wnioskiem. Mając powyższe na względzie, Wójt Gminy B. w oparciu o art. 3 ust. 1 pkt 1) ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782; ze zm.) dalej: u.d.i.p. poprosił wnioskodawcę o wskazanie zakresu w jakim uzyskanie informacji objętej wnioskiem jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wnioskodawca pismem z dnia 8 czerwca 2015 r. wyjaśnił, że według jego oceny żądana przez niego we wniosku informacja nie jest informacją przetworzoną. Po otrzymaniu odpowiedzi wnioskodawcy Wójt Gminy B. wydał dnia [...] r. decyzję nr [...], w której odmówił wnioskodawcy udostępnienia informacji publicznej w zakresie wskazanym we wniosku z dnia [...] r. Wnioskodawca pismem z dnia 6 lipca 2015r. złożył odwołanie od powyższej decyzji Wójta Gminy B., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchyliło ww. decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...]r. przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zaleciło Wójtowi Gminy B. ponowne przeanalizowanie treści wniosku i ocenę czy żądana we wniosku informacja ma charakter informacji przetworzonej, wskazując przy tym, iż ocena ta powinna być szczegółowo uzasadniona.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wójt Gminy B. uznał, iż wniosek
z dnia [...] r. w części obejmującej udostępnienie kopii treści wykazu spraw dla symboli klasyfikacyjnych 215 i 272 za miesiąc luty 2015 dotyczy udostępnienia kopii spisów spraw, o których mowa w § 53 Instrukcji kancelaryjnej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2011 r. w sprawie instrukcji kancelaryjnej, jednolitych rzeczowych wykazów akt oraz instrukcji w sprawie organizacji i zakresu działania archiwów zakładowych (Dz. U. Nr 14, poz. 67, ze zm.), prowadzonych na stanowiskach pracy w Urzędzie Gminy B. i w tym zakresie udostępnił wnioskodawcy kopię spisu spraw o symbolu 215 z lutego 2015 r. oraz poinformował, że w lutym 2015r. nie ma wpisów spraw o symbolu 272.
W pozostałym zakresie Wójt odmówił wnioskodawcy udostępnienia informacji publicznej ze względu na to, że nosi ona znamiona informacji przetworzonej
w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1) u.d.i.p., zaś wnioskodawca nie wykazał zakresu w jakim uzyskanie informacji objętej wnioskiem jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Powołując się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego
w Warszawie w wyroku z dnia 5 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 865/14 Wójt Gminy B. stwierdził, iż wniosek W. K. w zakresie udostępnienia informacji publicznej w postaci:
- zestawienia umów cywilnoprawnych zawartych od 2014 do dnia złożenia wniosku,
- zestawienia faktur opłaconych w 2015 roku
dotyczy informacji przetworzonej, albowiem Urząd Gminy B. nie prowadzi rejestrów (zestawień umów cywilnoprawnych oraz faktur zapłaconych), o czym poinformowano wnioskodawcę w piśmie z dnia 5 czerwca 2015 r. Dane dotyczące zobowiązań wynikających z umów i faktur oraz płatności tych faktur księgowane są bezpośrednio w programie komputerowym obsługującym księgowość budżetową Gminy B.. Umowy gromadzone są na różnych stanowiskach pracy. Sporządzenie odrębnego zestawienia umów cywilnoprawnych zawartych od 2014 r. do dnia 21 maja 2015 r. oraz zestawienia faktur opłaconych w 2015 r. wymagałoby zatem oddelegowania pracownika, który wyszukałby dane niezbędne do sporządzenia tych zestawień, a następnie sporządziłby takie zestawienia. Zgodnie z ww. wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego czynności takie mają charakter przetwarzania informacji prostych. Wniosek w powyższym zakresie nie dotyczy udostępnienia żądanych przez wnioskodawcę dokumentów (co może sugerować treść pierwszego zdania z uzasadnienia wyżej wymienionej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.) lecz sporządzenia nowych, dotychczas nie istniejących dokumentów (zestawień), zawierających dane zebrane z różnych źródeł, tj. zbiorów umów istniejących przy poszczególnych stanowiskach pracy oraz zbiorów dokumentacji księgowej (faktury i dowody zapłaty lub wydruki przepływów na rachunkach bankowych) i zapisów elektronicznych w księgowym programie komputerowym obsługującym budżet gminy.
Co najmniej w części obejmującej żądanie sporządzenia zestawienia faktur opłaconych w 2015 r. wniosek dotyczy faktycznie danych, których udostępnianie możliwe jest jedynie w oparciu o art. 75 ustawy z dnia 29 września 1994 r.
o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r. poz. 330, ze zm.).
Skoro zatem wnioskodawca nie wskazał zakresu w jakim uzyskanie informacji objętej wnioskiem jest szczególnie istotne dla interesu publicznego Wójt wydał dnia
[...] r. kolejną decyzję (znak [...]), którą odmówił udostępnienia informacji publicznej w postaci zestawień umów cywilnoprawnych zawartych od 2014 do dnia złożenia wniosku i faktur opłaconych w 2015 roku.
Jednocześnie udostępnił informację w pozostałym zakresie wniosku.
Pismem z dnia [...] r. W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wójta Gminy B. w zakresie udostępnienia informacji publicznej, o którą wystąpił on wnioskiem z dnia [..] r.
W odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. Wójt Gminy B. wniósł o jej oddalenie, powołując się na wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz na fakt udostępnienia skarżącemu informacji w pozostałym zakresie.
Następnie, po uchyleniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze
w K. decyzją z dnia [...] r. ww. decyzji Wójta z dnia [..] r., Wójt, przy piśmie z dnia 18 listopada 2015 r., przesłał skarżącemu żądane informacje w całości, co skarżący potwierdził pismem z dnia 15 grudnia 2015 r. wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowania sądowego wywołanego jego skargą, stwierdzenie rażącego naruszenia prawa oraz zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:
W związku z bezspornym udostępnieniem skarżącemu przez Wójta Gminy B. żądanej informacji publicznej i przytoczonym wyżej wnioskiem skarżącego
o umorzenie postępowania sądowego należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzyć. W świetle przytoczonych wyżej okoliczności stało się ono bowiem bezspornie bezprzedmiotowe.
Mając jednak na uwadze, iż w dniu wniesienia skargi zarzucana w niej bezczynność organu miała częściowo miejsce, sąd stosownie do art. 149 § 1a
ww. ustawy oraz w związku z żądaniem skarżącego, zobowiązany jest ocenić,
czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce
z rażącym naruszeniem prawa.
Z przedstawionych wyżej okoliczności sprawy wynika, iż takiego zarzutu organowi postawić nie można.
Za rażące naruszenie prawa w przypadku zarzucanej w skardze bezczynności organu uznać należy bezpodstawne i uporczywe uchylanie się przez organ do podjęcia żądanej przez stronę czynności lub wydania aktu. W rozpatrywanej sprawie nie miało to miejsca, skoro organ w terminie wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Decyzja okazała się wadliwa i została uchylona przez organ odwoławczy, tym niemniej w takiej sytuacji nie można zarzucić organowi rażącego naruszenia prawa.
Postępowanie organu opierało się na przyjętej interpretacji przepisów u.d.i.p., która kazała się wadliwa, jednakże w zakresie objętym wydaną decyzją organowi nie można zarzucić rażącej bezczynności.
Ponieważ jednak w momencie wniesienia skargi była ona częściowo uzasadniona, co wynika chociażby z faktu końcowego uznania przez organ racji skarżącego, należało na mocy art. 201 § 1 P.p.s.a. orzec o obowiązku zwrotu na rzecz skarżącego poniesionych kosztów postępowania.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło