II SAB/Sz 139/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.),, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi T. Ź. na bezczynność Spółki A. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. T. Ź. dnia [...] r. zwrócił się drogą elektroniczną do Wodociągów Spółki z o.o. w G. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wskazania: 1. Czy podmiot korzysta ze stałej pomocy prawnej udzielanej przez adwokata lub radcę prawnego, 2. Jakie są koszty roczne brutto oraz miesięczne brutto obsługi prawnej realizowanej na rzecz podmiotu, 3. Jaka części (podać w procentach) środków przeznaczonych na funkcjonowanie podmiotu pochodzi ze źródeł publicznych (w tym samorządowych) ? 4. Czy wystąpiło, a jeśli tak to ile wyniosło łącznie zadłużenie brutto odbiorców usług komunalnych w obrębie działalności podmiotu? 5. Ilu łącznie dłużników z tytułu świadczonych usług komunalnych posiada podmiot oraz ile osób/podmiotów wzrosło zadłużenie w relacji roku 2014 do roku 2013r? W odpowiedzi wysłanej dnia [...] r. na wskazany przez skarżącego adres - e-mail Spółka poinformowała, że: 1. korzysta ze stałej pomocy Kancelarii Prawnej w zakresie obsługi bieżącej oraz w zakresie prawa zamówień publicznych, 2. wynagrodzenie Kancelarii Prawnej miesięcznie z obu tytułów wynosi brutto [...] zł. 3. środki przeznaczone na funkcjonowanie Spółki nie podchodzą ze źródeł publicznych. W pozostałym zakresie tj. odnośnie pytań nr 3 i 4 organ poinformował wnioskodawcę, iż jest to informacja przetworzona i w związku z tym należy złożyć pisemny wniosek wraz z uzasadnieniem interesu publicznego, w celu jej pozyskania. T. Ź. tego nie uczynił. Pismem wysłanym drogą elektroniczną z dnia 10 czerwca 2016r. skarżący zwrócił się z nowym wnioskiem o udostępnienie informacji w analogicznym zakresie o jaki wnioskował w treści wniosku z dnia 7 sierpnia 2015 r. W dniu 5 lipca 2016 r. organ udzielił informacji na trzy pytania wskazując, iż ponownie przysyła wnioskodawcy treść odpowiedzi z dnia 31 sierpnia 2015r. Odpowiedź ponownie stanowiła załącznik do wiadomości e-mail. Organ ponownie wezwał wnioskodawcę do wykazania szczególne istotnego interesu publicznego, na które nie nadesłał odpowiedzi. Na tę okoliczność Spółka przedłożyła potwierdzenie wyświetlenia wiadomości przez wnioskodawcę. Pismem z dnia [...] T. Ź. reprezentowany przez pełnomocnika r. pr. A. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Wodociągów Spółka z o.o. w G. wnosząc o: 1. zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia odpisu wyroku, 2. stwierdzenia, że bezczynność nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa, 3. zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi T. Ź. przytoczył szereg przepisów dotyczących udzielenia informacji publicznej. Wskazał na fakt wysłania drogą elektroniczną wniosku z żądaniem udzielenia informacji publicznej i udzielenie odpowiedzi wysyłając ją na wskazany adres. Jako załącznik do skargi strona dołączyła wydruki pytań z dnia 7 sierpnia 2015 r. i 10 czerwca 2016 r. kierowane do Wodociągów Spółki z o.o. w G. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie ewentualnie o jej odrzucenie. Organ wskazał, że udzielił odpowiedzi na przytoczone przez skarżącego pytania wysyłając je drogą e-mail-ową w dniach 31 sierpnia 2015 r. oraz 5 lipca 2016 r. jednocześnie wzywając wnioskodawcę do wykazania szczególnie uzasadnionego interesu publicznego odnośnie pozostałych pytań, które w ocenie organu stanowiły informację przetworzoną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), kontrola sądowa zaskarżonych aktów administracyjnych, czynności oraz bezczynności organów sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Natomiast stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego przepisu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Uwzględniając skargę na bezczynność sąd, o czym stanowi art. 149 § 1 p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1); zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2); stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie, co wynika z art. 149 § 1a p.p.s.a., sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi T. Ź. jest bezczynność Wodociągów Spółki z o.o. w G. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Na wstępie, odnosząc się do wniosku Spółki zawartego w odpowiedzi na skargę - o odrzucenie skargi - wyjaśnić należy, że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ponieważ zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.), zwanej dalej ustawą, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej. Z tych względów, skarga na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa lub wniesieniem zażalenia do organu wyższego stopnia (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2008 r. I OSK 262/08, wyrok NSA z 24 maja 2006 r. I OSK 601/05, publ. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot do którego skierowany został wniosek był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów ww. ustawy, pozwala na dokonanie oceny czy w sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność. W rozpoznawanej sprawie został zrealizowany zakres podmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż Wodociągi Sp. z o.o. w G., jest podmiotem realizującym zadania publiczne (m.in. w zakresie poboru, uzdatniania i dostarczania wody oraz odprowadzania ścieków), o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 tej ustawy. Spełniony został również jej zakres przedmiotowy, bowiem żądana informacja, co nie jest kwestionowane i nie budzi wątpliwości – ma charakter informacji publicznej w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 5 lit d ustawy. Z okoliczności sprawy wynika, w dniu 7 lipca 2016 r. Spółka udzieliła skarżącemu wnioskowanej informacji publicznej w zakresie określonym w trzech pierwszych pytaniach, natomiast w zakresie pytań: - czy wystąpiło, a jeśli tak to ile wyniosło łącznie zadłużenie brutto odbiorców usług komunalnych w obrębie działalności podmiotu? - ilu łącznie dłużników z tytułu świadczonych usług komunalnych posiada podmiot oraz ile osób/podmiotów wzrosło zadłużenie w relacji roku 2014 do roku 2013r? W ocenie Sądu organ prawidłowo uznał, że wniosek w tym zakresie jest informacją publiczną przetworzoną i prawidłowo w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy zobowiązał wnioskodawcę do wykazania szczególnie uzasadnionego interesu publicznego. Na wezwanie w tym zakresie T. Ź. nie zareagował, czego konsekwencją było pozostawienie wniosku bez rozpoznania. W ocenie Sądu, udzielenie informacji publicznej przed wniesieniem skargi do Sądu świadczy o braku bezczynności organu i dlatego na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.