II SAB/Sz 14/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi Z. K. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie warunków zabudowy I. umarza postępowanie, II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa , III. oddala wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny, IV. zasądza od Burmistrza na rzecz skarżącego Z. K. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] r., które wpłynęło do Urzędu Miejskiego w dniu [...] r., Z. K. wystąpił do Burmistrza z wnioskiem o wydanie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych na działce nr [...] obręb nr [...] w granicach oznaczonych literami A, B, C, D na załączonej do wniosku mapie sytuacyjno – wysokościowej z nakładką ewidencyjną. Do wniosku Z. K. załączył kopie zapewnień dostaw wody i odbioru ścieków, zapewnienie operatora sieci energetycznej dot. dostawy energii elektrycznej, kopie wypisów z rejestru gruntów dla działki nr [...] oraz działek sąsiadujących, dwa egzemplarze załącznika graficznego do wniosku wykonanego na kopii mapy zasadniczej w skali 1:500. oraz oryginał mapy zasadniczej dla działki [...] w skali 1:500. Burmistrz w dniu [...] r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy i w tym samym dniu przekazał wniosek Z. K. do Spółka A. w [...] w celu opracowania projektu decyzji przez uprawnionego urbanistę. Po otrzymaniu projektu decyzji organ zwrócił się na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym do inspektora do spraw inwestycji i drogownictwa Urzędu Miejskiego o uzgodnienie projektu decyzji sporządzonej przez uprawnionego urbanistę, a następnie postanowieniem z dnia [...] r. uzgodnił pozytywnie projekt decyzji odnośnie zjazdów na drogę publiczną. Postanowienie to na skutek pisma strony z dnia [...] r. organ uchylił w dniu [,,,] r. W dniu [...] organ, na podstawie art. 10 § 1 K.p.a., zawiadomił strony o zebraniu niezbędnych materiałów do wydania decyzji w przedmiocie warunków zabudowy. Ze względu na zbycie nieruchomości należącej do R.D. na rzecz M. I., organ w dniu [...] r. zawiadomił ww. o zebraniu materiałów niezbędnych do wydania decyzji na wniosek Z.K , a następnie w dniu [...] r. wydał decyzję ustalającą na rzecz wnioskodawcy warunki zabudowy, zgodnie z jego wnioskiem z dnia [..] r. Z. K. pismem z dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Burmistrza skargę na bezczynność tego organu polegającą na rażącym przekroczeniu terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Skarżący wniósł o zobowiązanie Burmistrza do: - wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, - ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, - w razie uwzględnienia skargi o orzeczenie, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (również w przypadku umorzenia postępowania na skutek wydania aktu administracyjnego po wniesieniu skargi do Sądu), Nadto Z. K. domagał się zasądzenia kosztów postępowania oraz ukarania Burmistrza [...] grzywną w wysokości [...] zł. Do skargi Z. K. załączył kserokopię wniesionego w dniu [...] r. zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wraz z dowodem nadania pisma. Burmistrz w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości. Organ uzasadniając swoje stanowisko przedstawił przebieg postępowania administracyjnego oraz wskazał, że organ podejmował wszystkie wymagane czynności bez zbędnej zwłoki z dbałością o interes strony postępowania, w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej. Burmistrz podniósł, że decyzja w sprawie ustalenia warunków zabudowy jest sprawą wymagającą postępowania wyjaśniającego, albowiem projekt decyzji w tej sprawie sporządza osoba wpisana na listę samorządu zawodowego urbanistów lub architektów, gdyż w tej sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Nadto, wydanie decyzji jest ze względu na jej specyfikę czasochłonne, tym niemniej organ wydał decyzję przed upływem dwumiesięcznego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Postępowanie wywołane skargą na bezczynność organu ograniczone jest do badania przez Sąd, czy organ miał wynikający z prawa obowiązek wydania aktu lub czynności i czy dokonał tego w terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm. – zwanej dalej: "K.p.a.") oraz, czy po wytoczeniu skargi nie zaszły przesłanki umorzenia postępowania. Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: "P.p.s.a.", Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a P.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach K.p.a., przewidziane dla załatwiania spraw. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje orzeczenie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w których następstwie zakończy się sprawa sądowo-administracyjna, co oznacza, że przed wydaniem wyroku wygaśnie przedmiot zaskarżenia. Wystarczającym powodem, dla którego należy umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jest okoliczność, gdy w wyniku skargi na bezczynność organ wyda żądany akt lub dokona wnioskowanej czynności (por. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08). Z akt sprawy wynika, że na dzień wniesienia skargi sprawa objęta wnioskiem o wydanie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych na działce nr [...] obręb nr [...] została załatwiona poprzez wydanie w dniu [...] r. decyzji ustalającej warunki zabudowy dla ww. nieruchomości. Mając więc na uwadze merytoryczne rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku, przed wydaniem wyroku, niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne dotyczące bezczynności w tejże sprawie należało umorzyć na mocy art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jako bezprzedmiotowe. Sąd jednocześnie miał na względzie, że art. 149 P.p.s.a. w aktualnym brzmieniu zawiera normę, według której uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania aktu w określonym terminie, ale także na rozstrzygnięciu o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce oraz czy było to z rażącym naruszeniem prawa albo nie miało charakteru rażącego. Użycie w zdaniu drugim art. 149 §1 P.p.s.a. wyrazu "jednocześnie" nie oznacza, że ta część przepisu ma zastosowanie tylko wówczas, gdy sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w określonym terminie. Z analizy tego przepisu, w kontekście przepisu art. 4171 § 3 Kodeksu cywilnego, wynika, że uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego może polegać na stwierdzeniu, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo, że naruszenie prawa nie było rażące, mimo że są podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, z uwagi na to, że akt taki został wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu. Odnosząc się zatem do kwestii, czy w niniejszej sprawie doszło do rażącego naruszenia prawa Sąd uznał, że naruszenie prawa w tym zakresie nie miało charakteru rażącego. Wprawdzie należy zauważyć, że wniosek skarżącego z dnia [...] r. powinien zostać rozpatrzony nie później niż w ciągu miesiąca, a w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, a taką niewątpliwie niniejsza sprawa nie była, to bezczynność Burmistrza wynikała z faktu, że wydanie decyzji było uzależnione od przygotowania projektu decyzji przez wyspecjalizowany podmiot, a nadto wiązało się z koniecznością dodatkowego zawiadomienia o toczącym się postępowaniu M. I. Zauważyć należy, że zarówno skarżący oraz pozostałe strony postępowania byli zawiadamiani na bieżąco o wszystkich czynnościach i chociaż w przypadku uzgodnień co do kwestii drogowych czynności te były zbędne, to okoliczność ta pozostaje bez wpływy na ocenę postępowania organu przed wydaniem decyzji. W ocenie Sądu niedociągnięcia, których dopuścił się organ nie zasługują na ocenę w kategoriach rażącego naruszenia prawa. Niezależnie od terminów, które ustawodawca określił w art. 35 K.p.a. zawsze należy mieć na uwadze, czy sprawa została załatwiona w rozsądnym terminie. Z taką sytuacją Sąd ma do czynienia dokonując oceny niniejszego postępowania. Mając te wszystkie okoliczności na uwadze Sąd nie skorzystał również z możliwości wymierzenia organowi grzywny, albowiem nie dostrzegł potrzeby dyscyplinowania organu w kwestii terminu załatwiania spraw. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 149 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie II i pkt III sentencji wyroku. W pkt IV wyroku Sąd działając na podstawie art. 200 P.p.s.a. zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.