II SAB/Sz 143/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na przewlekłość postępowania Komendanta Miejskiego Policji w przedmiocie przyznania prawa do nagrody rocznej za rok 2010 postanawia: odrzucić skargę Pismem datowanym na dzień [...] r. M.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na przewlekłość postępowania Komendanta Miejskiego Policji w [...] w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej w sprawie pozbawienia skarżącego nagrody rocznej za rok [...] oraz wypłaty należnej nagrody. Jednocześnie skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości skutkującej wyrządzeniem szkody przez niewydanie decyzji w postępowaniu administracyjnym i ukaranie grzywną Komendanta Miejskiego Policji w [....] za powstałe naruszenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie albo oddalenie. Zarządzeniem Sądu z dnia 7 października 2011 r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni, od daty doręczenia niniejszego pisma, braków formalnych skargi przez wykazanie, że przed wniesieniem do Sądu skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie nagrody rocznej za [...] r. wniósł zażalenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] – pod rygorem odrzucenia skargi. W wykonaniu powyższego zobowiązania skarżący oświadczył, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] pismo z dnia [...] r., które należało traktować jako zażalenie na bezczynność (przewlekłość) organu I instancji. Powyższe zażalenie ponowione zostało pismem z dnia [...] r. wniesionym tego samego dnia do Komendanta Wojewódzkiego Policji . Mając powyższe na uwadze zarządzeniem Sądu z dnia 29 listopada 2011 r. zobowiązano skarżącego do nadesłania w terminie 7 dni, od daty otrzymania niniejszego wezwania pisma z dnia [...] r. wraz z potwierdzeniem złożenia go w organie – pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a). W zakreślonym terminie skarżący nadesłał pismo – wniosek ponowny o wypłatę nagrody rocznej - z datą [...] r. kierowany do Komendanta Wojewódzkiego Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia do których należy zażalenie z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), które należy złożyć do organu wyższego stopnia. Dodać przy tym należy, że bez względu na formę czynności, jaką podejmie organ właściwy do rozpoznania zażalenia przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w przedmiocie przewlekłości można uznać, że doszło do wyczerpania środków zaskarżenia dopiero po upływie miesiąca (art. 35 § 3 K.p.a.) umożliwiającego organowi wyższego stopnia dokonanie czynności, o której mowa w art. 35 § 3 K.p.a. ( J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., str. 162). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wyczerpał istniejącego trybu zaskarżenia przed organami administracji publicznej, ponieważ nie złożył zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania o którym stanowi art. 37 § 1 K.p.a. Wymogu tego nie mogą spełniać powoływane przez skarżącego pisma z dnia [...] r. Pismu z dnia [...] r. nie można przypisać charakteru prawnego zażalenia, ponieważ stanowi ono wniosek m.in. o bezzwłoczne umorzenie postępowania dyscyplinarnego, niezwłoczne wydanie decyzji w sprawie wypłaty nagrody rocznej za rok [...] oraz nadanie stopnia aspiranta. Podobnie pismo z dnia [...] r. stanowiące odpowiedź skarżącego na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. zawierające jednocześnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy o wypłatę nagrody rocznej, nie jest zażaleniem z art. 37 § 1 K.p.a. Z całokształtu dokumentacji zgromadzonej w aktach administracyjnych sprawy, nie wynika aby skarżący kiedykolwiek złożył zażalenie w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Nie można tej okoliczności domniemywać jedynie z charakteru sprawy, czy też podejmowanych w niej czynności. W oparciu o powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi.