II SAB/Sz 144/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o uzupełnienie zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 grudnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Sz 144/14 w sprawie ze skargi J. C. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie nadania biegu skardze postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie zarządzenia. Pismem z dnia 19 listopada 2014 r. J. C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Burmistrza "w sprawie dot. » « od działki rolnej Nr [...]. O stwierdzenie tu nieważności dokumentu wg treści złożonej tu do Burmistrza jw. skargi z dn. 7 XI 14 adresowanej do Sądu WSA. Co Pan Burmistrz celowo umyślnie pozostawia bez biegu i odpowiedzi". Skarżący zwrócił się o nadanie biegu ww. skardze do sądu. Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2014 r. sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do sądu wyczerpał środek zaskarżenia, poprzez skierowanie do organu wyższego stopnia zażalenia na bezczynność Burmistrza oraz wezwał do nadesłania kopii tego wezwania wraz z dowodem jego nadania (złożenia) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 grudnia 2014 r. (vide: karta 15 akt sądowych). W odpowiedzi, J.C. w piśmie z dnia 18 grudnia 2014 r. złożył wniosek o uzupełnienie opisanego wyżej zarządzenia. W piśmie tym skarżący podnosił zarzut: "" kieruje się do niego ww. wezwanie, skoro oczywiste jest, że sprawa dotyczy Burmistrza. Ponadto zażądał bezstronnego i uczciwego rozpatrzenia tej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Żądanie objęte wnioskiem skarżącego dotyczy uzupełnienia zarządzenia sędziego sprawozdawcy, wydanego w celu ustalenia spełnienia przesłanek dopuszczalności skargi. Na wstępie podkreślić należy, że w Rozdziale 10 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", uregulowana została instytucja uzupełnienia orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych. W art. 167 P.p.s.a., zawarto odesłanie na mocy którego przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego. W ocenie sądu brak jest przeszkód, aby powołany przepis mógł być stosowany również w odniesieniu do zarządzeń wydanych przez sędziego, któremu sprawa została przydzielona do rozpoznania. Odnosząc powyższe do wniosku skarżącego o uzupełnienie przedmiotowego zarządzenia, podkreślenia wymaga, że stosownie do art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W ocenie sądu, zarządzenie, którego uzupełnienia domaga się skarżący w niniejszej sprawie, nie zawiera żadnego rozstrzygnięcia, które ewentualnie mogłoby być uzupełnione. Zarządzenie to miało jedynie na celu ustalenie, czy przed wniesieniem niniejszej skargi, J. C. wyczerpał przysługujący mu środek zaskarżenia. Stąd, w świetle powołanych wyżej wywodów, wniosek skarżącego jest całkowicie bezzasadny. W tych okolicznościach, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 167 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w postanowieniu.