II SAB/Sz 144/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Szczecinie w przedmiocie rozpoznania wniosku o przejęcie wypłat zasiłku chorobowego oraz macierzyńskiego p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe Skarżąca M. D. pismem z dnia 17 września 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Szczecinie w przedmiocie rozpoznania wniosku o przejęcie wypłat zasiłku chorobowego oraz macierzyńskiego. Pismem z dnia 3 października 2025 r., Skarżąca cofnęła skargę z uwagi na jej uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i orzeczenie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie, wobec cofnięcia skargi i braku podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postępowanie sądowe wywołane skargą umorzyć.