II SAB/Sz 149/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 7 października 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] J.S. poinformował Prezydenta Miasta [...] o nieprawidłowościach w zakresie szkolenia kierowców, do jakich dojść miało w ramach działalności ośrodka szkolenia kierowców, prowadzonego przez J.M. Następnie pismem z dnia [...] .. wystąpił do Prezydenta Miasta [...] z wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego w celu ustalenia rzeczywistego przebiegu szkolenia na prawo jazdy kat. C, organizowanego przez prywatną szkołę nauki jazdy J.M., w którym J.S. uczestniczył w dniach od [...] do [...]. W szczególności przedmiot ustaleń stanowić miała kwestia faktycznie zrealizowanych tematów zajęć zapisanych na karcie szkolenia J.S. Pismem z dnia [...] Prezydent miasta [...] udzielił J.S. odpowiedzi, że kontrola, przeprowadzona w dniach [...] w Ośrodku Szkolenia J.M., nie wykazała nieprawidłowości, które świadczyłyby o rażącym bądź celowym naruszeniu warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. W dniu [...] J.S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Prezydenta Miasta [...], wnosząc o: 1) nakazanie Prezydentowi Miasta [...] wszczęcia postępowania administracyjnego w celu ustalenia rzeczywistego przebiegu szkolenia na prawo jazdy kat. C, w którym J.S. uczestniczył oraz wyjaśnienia zapisów w karcie szkolenia skarżącego, dokonanych przez właściciela ośrodka szkolenia kierowców – J.M., 2) nakazanie Prezydentowi Miasta [...] przeprowadzenia postępowań administracyjnych zgodnie z treścią przekazanych temu organowi przez skarżącego pism z dnia [...] oraz [...]. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269, z późn. zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z poźn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Katalog skarg na działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność podlegać może rozszerzeniu na podstawie przepisów szczególnych, zastrzegających kontrolę sądu administracyjnego. W kontekście powyższych przepisów przyjąć należy, że zakres przedmiotowy skargi na bezczynność skierowanej do sądu administracyjnego wyznaczają unormowania art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga na bezczynność jest zatem dopuszczalna wyłącznie w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ ma prawny obowiązek podjąć działania w określonym terminie oraz formie np. decyzji, postanowienia lub innego typu czynności z zakresu administracji publicznej, organ natomiast nie podejmuje aktywności w tym zakresie. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 5 lutego 1999 r., sygn akt I SAB 90/98, LEX nr 48016 oraz z dnia 13 czerwca 2001 r., IV SA 961/99, LEX nr 78938, warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji jest przede wszystkim występowanie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec przedstawionego żądania strony. W przedmiotowej sprawie J.S. wystąpił do Prezydenta Miasta [...] z wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego w celu ustalenia rzeczywistego przebiegu szkolenia na prawo jazdy kat. C, organizowanego przez prywatną szkołę nauki jazdy J.M. Szkolenie teoretyczne i praktyczne odbywane w ramach ośrodka szkolenia kierowców nie stanowi czynności organu administracji publicznej podejmowanych w postępowaniu administracyjnym, kończącym się wydaniem decyzji administracyjnej. Świadectwo ukończenia szkolenia wymaganego dla danej kategorii prawa jazdy, wydawane przez przedsiębiorcę prowadzącego ośrodek szkolenia kierowców, stanowi, zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm.), jedynie jedną z przesłanek, warunkujących wydanie decyzji w przedmiocie przyznania uprawnień do kierowania określonymi pojazdami silnikowymi. Kontrola działalności podmiotu wykonującego działalność gospodarczą w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, co do okoliczności wykonywania jej w sposób przewidziany prawem, o jakiej przeprowadzenie wnioskował skarżący, nie jest prowadzona w ramach postępowania administracyjnego. Czynności podejmowane w jej trakcie, w tym także protokół kontroli, stanowią kategorię czynności materialno-technicznych. Czynności tego rodzaju są wywołującymi skutki prawne czynnościami faktycznymi, nie zaś decyzjami administracyjnymi, wydawanymi w toku postępowania administracyjnego. Powyższe przesądza o braku bezczynności organu w niniejszej sprawie w zakresie wniosku skarżącego o przeprowadzenie czynności kontrolnych w ramach postępowania administracyjnego. Zaznaczyć należy, że fakt stwierdzenia nieprawidłowości w wyniku kontroli, następczo stanowić może dopiero przesłankę do wszczęcia postępowania administracyjnego, skutkującego wydaniem decyzji w przedmiocie wykreślenia określonego podmiotu z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców. Postępowanie takie wszczynane jest z urzędu przez organ administracji publicznej, a skarżącemu w rozpatrywanym stanie faktycznym nie przysługiwałby przymiot strony takiego postępowania. Oznacza to, że także w zakresie tego rodzaju postępowania, nie mogłoby się ono toczyć na wniosek skarżącego. W zakresie przeprowadzenia kontroli w ośrodku szkolenia kierowców lub wszczęcia z urzędu postępowania w przedmiocie wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej przedsiębiorcy wykonującego taką działalność, skarżącemu, również w przypadku bezczynności właściwego organu, przysługiwać mogłaby wyłącznie skarga w rozumieniu przepisów Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), regulującego postępowanie w przedmiocie skarg i wniosków. Reasumując, wobec okoliczności, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czynią niedopuszczalną sądową kontrolę bezczynności organu w zakresie będącym przedmiotem skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 skargę należało odrzucić, jako niedopuszczalną.