II SAB/Sz 149/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Renata Bukowiecka – Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na przewlekłość postępowania Burmistrza M. w przedmiocie przekazania podania do organu właściwego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę [...] złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. T. G., dalej jako "skarżący", drogą elektroniczną, wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na przewlekłość postępowania Burmistrza Maszewa w przedmiocie przekazania podania do organu właściwego. Zarządzeniem z 20 listopada 2025 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi z dnia 23 października 2025 r. w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 46 § 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) poprzez podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub nadesłanie odpisu własnoręcznie podpisanej skargi – bowiem dołączona do pisma ogólnego z dnia 24 października 2025 r. skarga nie została opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym ani podpisem osobistym, bądź włączenie całej treści skargi do pisma ogólnego i podpisanie jak wyżej. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało skarżącemu doręczone pocztą elektroniczną w dniu 3 grudnia 2025 r. (UPD k.48). W dniu 4 grudnia 2025 r. skarżący, drogą elektroniczną, przesłał do Sądu pismo ogólne z dnia 4 grudnia 2025 r., do którego dołączył skargę z dnia 23 października 2025 r., która nie została opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym ani podpisem osobistym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – j.t., dalej jako: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Według natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi w drodze elektronicznej jest wniesienie skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym. Należy dostrzec, że z uwagi na jednoznaczne brzmienie art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. nie można przyjmować, że opatrzenie pisma przewodniego podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, a więc również załączników. W art. 46 p.p.s.a. rozróżniono podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej - pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. Kwestia ta została ostatecznie przesądzona w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r. sygn. akt I FPS 2/21, w której Sąd ten uznał, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Z uwagi na fakt, że skarżący wniósł skargę jako załącznik do pisma przewodniego, które zostało podpisane w sposób określony w art. 46 § 2a p.p.s.a., jednak stanowiący załącznik do tego pisma plik zawierający skargę nie został w ten sposób podpisany, Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem, zaufanym albo podpisem osobistym lub nadesłanie w ten sposób podpisanej skargi, bądź włączenie całej treści skargi do pisma ogólnego i podpisanie jak wyżej. Na usunięcie przedmiotowego braku zakreślono skarżącemu termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania po rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu na jego adres do doręczeń elektronicznych w dniu 3 grudnia 2025 r. (UPD k. 48). W związku z powyższym wyznaczony skarżącemu termin na podpisanie skargi, w sposób określony w skierowanym do skarżącego wezwaniu i tym samym uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 10 grudnia 2025 r. (środa), bowiem skarżący nie nadesłał podpisanej skargi, a jedynie dołączył do pisma przewodniego z dnia 4 grudnia 2025 r. jej niepodpisany egzemplarz, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. W tym stanie rzeczy skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, w przedmiocie kosztów orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 232 § 2 ww. ustawy.