II SAB/Sz 15/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. P.- C. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania decyzji w wyniku wznowienia postępowania w sprawie zezwolenia na lokalizację zjazdu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...]r. L. P. – C. wniosła za pośrednictwem Prezydenta Miasta skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , w treści której podała, że bezczynność Prezydenta Miasta dotyczy "niewydania decyzji administracyjnej zezwalającej na lokalizację zjazdu z ul. [...] na posesję nr [...] przy tej samej ulicy". W skardze zawarta była również informacja, że skarżąca wykorzystała swoje uprawnienia, wynikające z art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, a ponadto wykorzystała tryb skargowy. Interwencje te nie dały żadnych rezultatów i z tego względu skarżąca uważa, że złożenie skargi jest w pełni uzasadnione. W załączeniu do skargi skarżąca dołączyła kopię pisma z dnia [...]r., będącego zażaleniem kierowanym przez stronę do SKO , w trybie art. 37 § 1 Kpa. Z treści skargi oraz dokumentów dołączonych do akt sądowych wynika, że postępowanie administracyjne toczy się w sprawie od [...]r. Decyzją z dnia [...]r., Nr [...] Zastępca Dyrektora Zakładu Dróg i Transportu Miejskiego , działający z upoważnienia Prezydenta Miasta , nie zezwolił wnioskodawcom – A. W. i T. C., na wykonanie zjazdu z posesji przy ul. [...] w [...]. W dniu [...]r. L. P.-C. złożyła do organu I instancji podanie o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia [...]r. Decyzją z dnia [...]r. Zastępca Dyrektora Zakładu Dróg i Transportu Miejskiego odmówił L. P.-C. wznowienia postępowania w sprawie zezwolenia na lokalizację zjazdu. Z przebiegu postępowania administracyjnego utrwalonego w aktach sprawy wynika, że w wyniku składanych przez skarżącą odwołań Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzjami z dnia [...]r., z dnia [...]r., oraz z dnia [...]r. uchylało odpowiednio trzy decyzje wydane przez organ I instancji, a sprawa była zwracana do ponownego rozpatrzenia przed I instancją. Postanowieniem z dnia [...]r. organ I instancji wszczął postępowanie wznowieniowie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną o odmowie udzielenia zgody na lokalizację zjazdu. Z akt sprawy wynika również, że L. P. – C. pismem z dnia [...]r. skorzystała z prawa wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia (SKO [...]) na niezałatwienie sprawy w terminie jej wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego. Postanowieniem z dnia [...]r., wydanym w trybie art. 37 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego Samorządowe Kolegium Odwoławcze, uznało zażalenie strony za uzasadnione i wyznaczyło dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia [...]r. Organ I instancji dostosowując się do wytycznych Kolegium (odnośnie załatwienia sprawy w terminie), wydał w dniu [...]r. decyzję, którą nie zezwolił L. P. – C. na lokalizację zjazdu z ul. [...] w [...]. Decyzja ta, została uchylona sygnalizowaną wyżej decyzją Kolegium z dnia [...]r. Ostatnimi, podjętymi aktami w postępowaniu administracyjnym były: postanowienie z dnia [...]r. Zastępcy Dyrektora Zakładu Dróg i Transportu Miejskiego o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie wznowienia oraz postanowienie Kolegium z dnia [...]r. uchylające postanowienie pierwszoinstancyjne o zawieszeniu postępowania administracyjnego,i umarzające postępowanie w zakresie zawieszenia postępowania. Zastępca Dyrektora Zarządu Dróg i Transportu Miejskiego odpowiadając na skargę pismem z dnia [...]r., przedstawił przebieg dotychczas toczącego się postępowania w sprawie o wznowienie postępowania administracyjnego i poinformował, że L. P. – C. nie występowała do organu z wnioskiem o lokalizację zjazdu. Wniosek ten złożyli A. W. i T. C., którzy następnie sprzedali nieruchomość wskazaną we wniosku o lokalizację zjazdu. Organ poinformował, że nowy właściciel – M. P., zrezygnowała z lokalizacji zjazdu w miejscu, o który wnosili poprzedni właściciele nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Pismem z dnia [...]r. udział w sprawie zgłosił K. C., małżonek skarżącej L. P. – C. i dołączył udzielone mu przez żonę pełnomocnictwo do reprezentowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie oznaczonej sygn. akt II SAB/Sz 15/11. Na rozprawie w dniu 7 września 2011r. nie stawił się ani pełnomocnik skarżącej, ani organ. Przewodniczący składu stwierdził, że o terminie rozprawy zawiadomiony był Prokurator Prokuratury Rejonowej, bowiem prokuratura w postępowaniu administracyjnym przejawiała zainteresowanie sprawą, choć Prokurator nie brał w niej udziału. Prokurator ani pisemnie, ani poprzez osobiste stawiennictwo nie zgłosił udziału w postępowaniu sądowym, wobec czego nie stał się uczestnikiem postępowania sądowego. Przewodniczący stwierdził, że w istocie skarga została wniesiona na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie wniosku L. P. – C. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną o odmowie A. W. i T. C. udzielenia zgody na lokalizację zjazdu z ul. [...], działka nr ew. [...]. W związku z powyższym status uczestnika postępowania sądowego w niniejszej sprawie przysługuje następcy prawnemu wnioskodawców – A. W. i T. C., ponieważ jak wynika z akt sprawy zbyli oni przedmiotową nieruchomość M. P., która o terminie rozprawy nie została zawiadomiona. Z uwagi na powyższe oraz celem ustalenia, czy skarżąca wnosiła po dniu [...]r., w trybie art. 37 § 1 Kpa, zażalenie do organu wyższej instancji na niezałatwienie sprawy w terminie, Przewodniczący zarządził rozprawę odroczyć. Zarządzeniem z dnia [...]r. Sąd zobowiązał pełnomocnika skarżącej do wykazania – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – że L. P. – C., po wydaniu przez Samorządowego Kolegium Odwoławcze postanowienia z dnia [...]r. (uchylającego postanowienie organu I instancji o zawieszeniu postępowania administracyjnego), składała pisemne zażalenie w trybie przewidzianym art. 37 § 1 Kpa, do SKO w przedmiocie niezałatwienia w terminie sprawy z jej wniosku o wznowienie postępowania w przedmiocie zezwolenia na lokalizację zjazdu. Powyższe zarządzenie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 września 2011r. (dowód k. 64 akt sądowych), wobec czego siedmiodniowy termin do wykazania wyczerpania środków zaskarżenia w przypadku bezczynności organu, upływał stronie w dniu 23 września 2011r. W zakreślonym przez Sąd terminie ani dotychczas nie wpłynęła do Sądu odpowiedź ze strony pełnomocnika skarżącej, czy też samej skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Przed przystąpieniem do badania na rozprawie zasadności skargi obowiązkiem Sądu wynikającym z art. 58 § 1 pkt 1 - 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", jest zbadanie dopuszczalności skargi, w razie bowiem stwierdzenia, że zachodzi którakolwiek z przyczyn niedopuszczalności wymienionych w powyższym przepisie – skarga podlega odrzuceniu. Taka sytuacja uzasadniająca odrzucenie skargi wniesionej na bezczynność organu z powodu jej niedopuszczalności wystąpiła w niniejszej sprawie. Zgodnie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a, sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tj. w sprawach na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym kończące postępowanie, na które służy zażalenie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach. Do tego uregulowania należy wskazać uzupełniająco, że stosownie do treści przepisu art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a). Środkiem zaskarżenia w przypadku bezczynności organu administracji publicznej, jest niewątpliwie zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 37 § 1 Kpa - w brzmieniu obowiązującym na dzień wniesienia skargi - na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 Kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zmianą ustawy, obowiązującą od dnia 11 kwietnia 2011r. nadano przepisowi art. 37 § 1 Kpa następujące brzmienie: "na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa". W oparciu o ustalenia wynikające z treści skargi i dołączonych do niej załączników oraz akt administracyjnych sprawy należy stwierdzić, że skarżąca przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zezwolenia na lokalizację zjazdu, nie wniosła przewidzianego w art. 37 § 1 kpa zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wprawdzie skarżąca powołuje w skardze i przedstawia jako dowód odpis pisma z dnia [...]r., na okoliczność spełnienia wymogu złożenia zażalenia na niezałtwienie sprawy w terminie, jednakże pismo to w stanie faktycznym na dzień wniesienia skargi nie mogło być uznane za aktualne. Należy zauważyć, że zażalenie to zostało uwzględnione przez organ wyższego stopnia w postanowieniu z dnia [...]r., którym organ zakreślił nowy termin załatwienia sprawy i termin ten został przez organ I instancji zachowany, o czym świadczy decyzja z dnia [...]r. Nr [...]. Z akt sprawy wynika, że ostatnią aktywnością organów w sprawie z wniosku L. P. – C. było wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienia z dnia [...]r. uchylającego postanowienie organu I instancji i umarzającego postępowanie w przedmiocie zawieszenia postępowania. Zatem obecnie wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie powinno obejmować okres bezczynności organu, który wystąpił po dacie wydania wskazanego wyżej postanowienia z dnia [...]r. Pełnomocnik skarżącej na wezwanie Sądu nie przedłożył aktualnego zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 37 § 1 Kpa, kierowanego do organu wyższego stopnia nad skarżonym, tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego . Wobec tego należy stwierdzić, że skarżąca nie spełnia jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , gdyż nie wyczerpała trybu określonego w art. 52 § 2 P.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne, co obejmuje sytuację wniesienia skargi z pominięciem przysługujących stronie środków zaskarżenia. Zatem niniejsza skarga, jako przedwczesna, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Sąd wyjaśnia, że odrzucenie skargi nie powoduje skutku powagi rzeczy osądzonej, co oznacza, że nie zamyka skarżącej prawa do kwestionowania bezczynności organu na drodze sądowej po uprzednim wniesieniu, w trybie art. 37 § 1 Kpa, zażalenia na bezczynność Prezydenta Miasta polegającą na niewydaniu decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji zjazdu. Mając powyższe na uwadze, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.