II SAB/Sz 150/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Jankowski po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. na bezczynność Wojewódzkiej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego postanawia odrzucić skargę Uzasadnienie : T. C. pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność "organów administracji publicznej" w tym Wojewódzkiej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego w związku z nie dotrzymaniem terminu rozpatrzenia sprawy, nie rozpoznania i nie załatwienia sprawy merytorycznie i nie wydania do dnia dzisiejszego wiążącej decyzji, postanowienia lub też innego aktu i nie podjęcia stosownych czynności w zgłaszanych przez skarżącego sprawach. Jednocześnie skarżący wniósł o nakazanie wymienionemu organowi udzielenie merytorycznej odpowiedzi, wydania wiążącej decyzji lub postanowienia i naprawienia zagrożeń i patologii występujących w ruchu drogowym. Ponadto wyciągnięcie odpowiedzialności porządkowej lub dyscyplinarnej albo innej odpowiedzialności przewidzianej w przepisach prawa wobec osób, które dopuściły się przewinień. T. C. zarzucił organowi działanie niezgodne z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Uzasadniając swoje stanowisko skarżący zaznaczył, że już w [...] roku sygnalizował różnym władzom i urzędom, w tym Wojewódzkiej Radzie Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego , nieprawidłowości i patologie występujące na drogach publicznych, brak przestrzegania prawa w zakresie przepisów ruchu drogowego oraz bezpieczeństwa na drogach. Jednak, zdaniem skarżącego, organy nie podjęły żadnych działań związanych z usunięciem nieprawidłowości występujących na drogach ani nie odpowiedziały na pisma skarżącego oraz nie zajęły żadnego stanowiska. Ponadto skarżący wskazał, że Wojewódzka Rada, jako instytucja nie jest zainteresowana poprawą bezpieczeństwa w ruchu drogowym, powinna "radzić" nad przyczynami i czynnikami powstawania wypadków, a nie zajmować się skutkami tych wypadków. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenia. Ponadto Wojewódzka Rada Bezpieczeństwa Drogowego wskazała, że w dniu [...] r. T. C. skierował skargę do Marszałka Województwa na działanie Biura Rady oraz działanie samej Rady. Powyższa skarga została rozpatrzona, a o sposobie jej rozpatrzenia skarżący został poinformowany w piśmie z dnia [...] r. Następnie T. C. w dniu [...] r. wniósł do Sejmiku Województwa , ustnie do protokołu, skargę na Marszałka Województwa na nieterminowe rozpatrzenie jego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Jednocześnie należy wskazać, że w momencie złożenia skargi na bezczynność organu przedmiotem kontroli sądowej nie jest określony akt lub czynność organu, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie w określonym przez prawo terminie (vide: Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, J. Tarno, Warszawa 2004 r., s. 27-28). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że skarżący kwestionuje rzetelność i terminowość wykonywania czynności przez Wojewódzką Radę Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego oraz pracowników tej Rady. Biorąc pod uwagę treść skargi, zdaniem Sądu intencją T. C. było zatem wniesienie skargi powszechnej, o której mowa w przepisach działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "k.p.a.". W myśl art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skarg powszechnych wniesionych w trybie działu VIII k.p.a., bowiem tryb skargowy jako jednoinstancyjne postępowanie uproszczone prowadzone jest przez organy administracji publicznej, które nie wydają rozstrzygnięć, a jedynie zawiadamiają skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi. Sąd nadmienia, że w przypadku wniesienia skargi na podstawie art. 227 k.p.a. do właściwego organu administracji publicznej, stronie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na wynik tego postępowania, ani na bezczynność organu w tym przedmiocie. W tym stanie rzeczy należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucić.