II SAB/Sz 151/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 13 października 2009 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. J. na postanowienie odmawiające przyznania P. J. prawa pomocy w sprawie ze skargi P. J. na bezczynność Prokuratora w przedmiocie udzielenia informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie Dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] wpłynęła, za pośrednictwem organu, skarga P. J. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] postanowieniem z dnia [...] r., odrzucił skargę P. J. jako niedopuszczalną. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu [...] r. W dniu [...] r. skarżący wniósł zażalenie na " nie przyznanie pomocy prawnej przez WSA [...] ". W piśmie skarżący zamieścił odręczny dopisek :" SAB/Sz [...] ". W tym samym dniu P. J. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie radcy prawnego "do sporządzenia skargi kasacyjnej". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosownie do art. 178 ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis art. 194 § 1 ustawy stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, w tym m. in. zgodnie z art. 258 i art. 260 ustawy na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy. Nie ulega wątpliwości, że warunkiem dopuszczalności zaskarżenia postanowienia, jest fakt jego istnienia. Brak przedmiotu zaskarżenia skutkuje odrzuceniem zażalenia jako niedopuszczalnego z innych przyczyn. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że z akt sądowoadministracyjnych wynika, iż w przedmiotowym postępowaniu nie zapadło postanowienie w przedmiocie prawa pomocy. Wobec tego, nie istnieje przedmiot zaskarżenia, który mógłby podlegać weryfikacji Naczelnego Sądu Administracyjnego, zatem zażalenie skarżącego jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało zażalenie odrzucić.