II SAB/Sz 151/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. i M. P. na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiocie bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w rozpoznaniu wniosków postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 października 2023 r., działając przez pełnomocnika, M. P. i M. P.1, dalej również jako: "skarżące", "strony", wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w K. , dalej również jako: "organ", w przedmiocie bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w rozpoznaniu wniosków. W uzasadnieniu stanowiska skarżące wyjaśniły, że składają skargę w przedmiocie "bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania oraz naruszenia przepisów o właściwości organów", zarzucając organowi: 1. bezczynność wynikającą z art. 7b, art. 8, art. 9, art. 10, art. 11 , art. 12, art. 35, art. 244 § 1 w związku z art. 243 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), dalej również jako: "k.p.a.", "w przedmiocie nierozpatrzenia wniosków skarżących kierowanych do PINB w okresie 4 czerwca 2023 r. – 28 lipca 2023 r., obejmujących pisma" z dnia: 4 maja 2023 r., (data wpływu do organu 4 czerwca 2023 r.); 6 czerwca 2023, 26 czerwca 2023 r., 28 czerwca 2023 r., (data wpływu do organu 28 lipca 2023 r.). 2. naruszenie "obowiązku o właściwości" wynikającej z art. 19 k.p.a., w postępowaniu administracyjnym prowadzonym pod numerem PINB.5151.2.2023.IP. W związku z powyższymi zarzutami skarżące wniosły o: - orzeczenie bezczynności organu w prowadzonym postępowaniu administracyjnym ze stwierdzeniem, że miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa,; - orzeczenie że bezczynność PINB miała miejsce w prowadzonym postępowaniu administracyjnym do czasu, "skrytej ingerencji ZWINB w postępowanie PINB, czego dowody stanowią: k. 53, k.57, k.58" oraz że miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa; - zobowiązanie organu do załatwienia wniosków niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku WSA; - zasądzenie od organu na rzecz stron kosztów postępowania według norm przepisanych; - z ostrożności procesowej o uznanie, że ewentualne "uchybienie terminowi na wniesienie skargi nastąpiło bez winy skarżących z uwagi na złożone okoliczności faktyczne i prawne sprawy"; - zajęcie stanowiska przez Sąd, bądź pouczenie skarżących o możliwościach prawnego rozwiązania problemu obejmującego naruszenia prawa przez ZWINB: - o właściwości rzeczowej i miejscowej - art. 19 i art. 20 k.p.a.; - uznanie organu za właściwy do rozpatrywania ponagleń skarżących - art. 37 k.p.a., - uznanie organu za właściwy do rozpatrywania zażaleń skarżących z art 141 k.p.a. - uznanie organu za właściwy do rozpatrywania skarg skarżących z art. 233 k.p.a. i art. 237 § 1 k.p.a., - uznanie organu za właściwy do ewentualnego rozpatrywania odwołania skarżących w pozycji organu II Instancji - art. 15 k.p.a. W uzasadnieniu skargi skarżące szeroko opisały przebieg postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku usytuowanego na działce nr [...], obręb [...] w K.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że w prowadzonym postępowaniu nie zachodzi podstawa do stwierdzenia bezczynności organu lub do stwierdzenia przewlekłości, a także nie doszło do naruszenia przepisów o właściwości. Organ wyjaśnił, że w sprawie objętej skargą w punkcie 1 strony wniosły ponaglenie do organu wyższego stopnia w dniu 29 sierpnia 2023 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., postanowieniem z dnia 14 września 2023 r., nr WOA.766.7.2023.PP, odmówił stwierdzenia czy organ powiatowy dopuścił się bezczynności w ww. przedmiocie podnosząć, że ponaglenie nie służy na, wyłonione w toku sprawy, zagadnienia cząstkowe. Następnie organ wskazał, że sprawa objęta skargą dotyczy postępowania prowadzonego przez PINB w K. pod znakiem: PINB.5151.2.2023.IP, na podstawie art. 71a ustawy Prawo budowlane w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku usytuowanego na działce nr [...], obręb [...], A. w K.. Organ wszczął postępowanie i po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, wydał w dniu 14 lipca 2023 r. postanowienie znak: PINB.5151.2.2023.IP, mocą którego wstrzymał użytkowanie opisanego wyżej budynku, w części użytkowanej jako funkcja niemieszkalna, z wyłączeniem usługi, zlokalizowanej w parterze, w części południowo-wschodniej budynku, od strony [...] oraz nałożył obowiązek przedłożenia dokumentów legalizacyjnych, zgodnie z art. 71 a ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w terminie do dnia 29 września 2023 r., zmienionym postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2023 r. w zakresie terminu, zgodnie z wnioskiem stron. Treść licznych pism składanych przez strony w tym postępowaniu po wydaniu ww. postanowienia organ zakwalifikował jako wyrażające niezadowolenie skarżących z powodu wydania postanowienia z dnia 14 lipca 2023 r. Jednak, jak zaznaczył, ustawodawca nie przewidział prawa wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 71a ust. 1 pkt 1 i 2 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, zatem kwestionowanie ww. postanowienia na tym etapie postępowania jest przedwczesne. Organ podkreślił, że już wielokrotnie wyjaśniał stronom ich wątpliwości oraz informował, że będą mogły odwołać się od tego rozstrzygnięcia na późniejszym etapie postępowania - wraz z odwołaniem od decyzji wydanej w trybie art. 71a ust. 4 Prawa budowlanego. Mimo to, strony kwestionują postanowienie organu z dnia 14 lipca 2023 r., nie przyjmując do wiadomości uzasadnienia oraz licznych wyjaśnień organu nadzoru budowlanego, jak i nie zezwalając na przeprowadzenie kontroli i próbując sterować postępowaniem. Następnie organ odnosząc się do podniesionych zarzutów w zakresie konkretnie przywołanych pism stron, wyjaśnił, że: 1. pismo z dnia 4 maja 2023 (faktyczny wpływ w dniu 5 czerwca 2023 r.) stanowi stanowisko stron w sprawie wraz z wnioskiem dowodowym. Organ uwzględnił to stanowisko w wydanym postanowieniu PINB.5151.2.2023.IP z dnia 14 lipca 2023 r. Na chwilę obecną, według organu, na to postanowienie stronie nie służy zażalenie; 2. pismo z dnia 6 czerwca 2023 r. k. 31 akt sprawy - nazwane "wezwaniem" stanowi, w ocenie organu, stanowisko strony w sprawie, do którego organ również odniósł się w wydanym postanowieniu PINB.5151.2.2023.IP z dnia 14 lipca 2023 r. Organ wyjaśnił szczegółowo kwestię stron postępowania, wskazał podstawę prawną oraz jednoznacznie wykazał swoje działania jako niezależnego organu nadzoru budowlanego; 3. pismo z dnia 26 czerwca 2023 r. (faktyczny wpływ w dniu 27 lipca 2023 r.) dotyczy wniosku o "wydłużenie obowiązku określonego stronie z terminem do dn. 29 września 2023 r. postanowieniem z dn. 14 lipca 2023 r., zn. PINB.5151.2.2023.IP". Tak zwana sprawa wpadkowa w toku czynnego postępowania administracyjnego została załatwiona postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2023 r. o zmianie terminu, zgodnie z wnioskiem stron. Ze względu na stopień skomplikowania sprawy i wielość podań wnoszonych przez strony, organ zakwalifikował postępowanie w całości jako szczególnie skomplikowane, przyjmując termin na jej załatwienie nie później niż w ciągu dwóch miesięcy (art. 35 § 3 k.p.a.); 4. pismo z dnia 28 czerwca 2023 r. (faktyczny wpływ w dniu 28 lipca 2023 r.) stanowi wniosek kierowany zarówno do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w K. , jak i do Prezydenta Miasta K. W ocenie organu należy zauważyć, że wniosek, który można ewentualnie uznać za wniosek dowodowy, wpłynął po wydaniu postanowienia, gdy organ nie zbiera już materiałów dowodowych w sprawie. Wniosek strony nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach. Organ uważa, że odniósł się do niego, jak i wszystkich innych zarzutów oraz twierdzeń, w piśmie z dnia 1 września 2023 r. Ponadto organ wskazał, że pisma strony adresowane do niego w toku postępowania nie stanowią kolejnej "sprawy", którą należy załatwić w terminach określonych w art. 35 k.p.a. i nie wymagają rozstrzygnięcia w formie procesowej - postanowienia lub decyzji. Brak jest przepisu procesowego prawa administracyjnego, który nakazywałby organom administracji odpowiadać pisemnie na każde pismo wniesione w toku postępowania. Wszystkie pisma procesowe stron gromadzone są chronologicznie w aktach postępowania i podlegają uwzględnieniu w końcowym rozstrzygnięciu. Ponaglenie służy wyłącznie w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, a sprawą jest w tym przypadku postępowanie w kwestii zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego budynku bez wymaganego zgłoszenia. Organ wydał w tej sprawie postanowienie i nie pozostaje w bezczynności. Ponaglenie nie dotyczy natomiast kwestii "załatwienia" każdego pojedynczego pisma składanego w toku postępowania. Odnosząc się natomiast do zarzutu z punktu 2 w zakresie naruszenia "obowiązku o właściwości wynikającej z art. 19 k.p.a.", organ za nietrafny uznał argument, dotyczący przekazania przez PINB w K. za pośrednictwem ePUAP (wraz z przekazaniem skargi stron z dnia 27 lipca 2023 r.) wniosku stron datowanego na 28 czerwca 2023 r. do ZWINB w S., jako organu właściwego do rozpatrzenia skargi. Przedmiotowe pismo jest opisane w punkcie 4 wyjaśnień organu PINB. Strony zarzucają, że przekazanie pisma nastąpiło z naruszeniem właściwości, podczas gdy PINB w K. przesłał kopię pisma do organu właściwego do rozpatrzenia ww. skargi w celu umożliwienia szerszego spojrzenia na problematykę podniesioną w skardze, w ramach ustosunkowania się do skargi. Zarzuty naruszenia przepisów o właściwości należy znać za bezzasadne. Nie było zamiarem PINB w K., przekazanie tego podania do załatwienia organowi wyższej instancji, co zostało wyjaśnione dalszymi pismami w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 t.j.) - dalej jako "p.p.s.a", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Nadto, sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Dodatkowo, zgodnie z art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi (...) oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Mając zatem na względzie powyższe unormowanie, zauważyć należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje bowiem orzekanie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Ponadto sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania organów administracji jedynie w sytuacjach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Oznacza to, że dopuszczalność skargi na bezczynność organu administracji publicznej, o której mowa w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., występuje wówczas, gdy organ zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia albo aktu lub dokonaniem czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej. Z kolei złożenie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania jest uzasadnione, w sytuacji wystąpienia stanu określonego w art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. Co oznacza prowadzenie postępowania administracyjnego przez organ administracji dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, przewlekłość w prowadzeniu postępowania występuje wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle zasady szybkości postępowania, mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przenosząc powyższe na niniejszą sprawę, nie można pominąć, że nie jest w niej sporna okoliczność wydania przez organ postanowienia w dniu 14 lipca 2023 r., nr PINB.5151.2.2023.IP, mocą którego wstrzymał on użytkowanie budynku skarżących w części użytkowanej jako funkcja niemieszkalna i nałożył obowiązek przedłożenia dokumentów legalizacyjnych. Skarżące przedmiotem skargi do Sądu uczyniły "bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania oraz naruszenie przepisów o właściwości organów (...) w przedmiocie nierozpatrzenia wniosków" zawartych w pismach skarżących z dnia: 4 maja 2023 r., 6 czerwca 2023, 26 czerwca 2023 r., 28 czerwca 2023 r., adresowanych do organu w okresie 4 czerwca 2023 r. – 28 lipca 2023 r. Ww. pisma skarżących zawierają m.in.: zawiadomienia, wnioski dowodowe, ocenę stanu faktycznego sprawy, żądania wyjaśnień co do np. inicjatora postępowania, podstaw prawnych, jak i wniosek o wydłużenie terminu wykonania obowiązku, czy też wniosek o przeprowadzenie wspólnego posiedzenia wymienionych w ich treści organów administracji nadzoru budowlanego i samorządu terytorialnego. Nie ma wątpliwości, jak słusznie zauważył to organ, że nie stanowią one kolejnej "sprawy", którą należy załatwić w terminach określonych w art. 35 k.p.a. i nie wymagają, po przeprowadzeniu pełnego postępowania administracyjnego, rozstrzygnięcia w formie procesowej - postanowienia lub decyzji. Niemniej niektóre z pism, jeśli ich treść jest jednoznaczna, mogą stanowić podstawę do wydania w toku czynnego postępowania administracyjnego postanowienia nierozstrzygającego co do istoty sprawy, co miało miejsce w przypadku pisma skarżących z dnia 26 czerwca 2023 r. W wyniku jego rozpatrzenia organ wydał postanowienie z dnia 28 sierpnia 2023 r. o zmianie terminu, zgodnie z wnioskiem stron. Skoro sprawą główną jest postępowanie prowadzone z urzędu przez organ w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania budynku stron bez wymaganego zgłoszenia, (vide: zawiadomienie z dnia 27 lutego 2023 r. w aktach sprawy), to pisma skarżących w tej części, która nie przystaje do prowadzonego postępowania głównego, należy zakwalifikować jako dotyczące wadliwego – zdaniem stron – działania organu. Z ich treści wynika m.in., że w istocie stanowią one skargi, o których mowa w art. 227 i następne k.p.a., w związku z zauważanymi przez strony okolicznościami: - pismo z dnia 4 maja 2023 r, dotyczy "zmienionego stanowiska PINB, które jest dla strony zaskakujące", natomiast pismo z dnia 6 czerwca 2023 r., dotyczy "błędnie wszczętego i błędnie prowadzonego postępowania". Jak wynika bowiem z treści art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie spraw. Podkreślić należy, że skarga wnoszona w trybie art. 227 k.p.a. nie inicjuje postępowania administracyjnego kończącego się wydaniem indywidualnego aktu lub podjęciem czynności rozstrzygających sprawę dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Rozpoznanie skargi sprowadza się bowiem do oceny działalności danego organu lub jego pracowników i wywiera skutek wyłącznie w odniesieniu do jego stosunków wewnętrznych. Podlega ona rozpoznaniu przez właściwy organ, wskazany w art. 229 k.p.a., a o sposobie jej rozpoznania zawiadamia się stronę skarżącą stosownie do art. 237 § 3 k.p.a. Postępowanie to ma na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności w celu wyeliminowania ustalonych nieprawidłowości. Skarga ta jest więc odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym jednak żadnych podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, że kognicji sądów administracyjnych nie podlega ocena sposobu działania organu, jak i jego pracowników oraz ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Sprawy te nie zostały poddane kontroli Sądu ani na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Powyższe rozważania, w części dotyczącej przedmiotu skargi odnoszą się również do zarzutu stron dotyczącego "naruszenia obowiązku o właściwości wynikającej z art. 19 k.p.a.", formułowanego pod adresem działań organów I i II instancji, (w konsekwencji ich podjęcia strony widzą "celowe wprowadzanie skarżących w błąd i wykorzystanie tego błędu przeciwko skarżącym"). Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty odnoszą się, w omawianym zakresie, do działania organu, które to działanie zdaniem skarżących było wadliwe i niezgodne z obowiązującymi przepisami, to do oceny tak sformułowanych zarzutów właściwym jest organ, o którym mowa w art. 229 pkt 7 k.p.a., a nie sąd administracyjny. Analizując z kolei kwestię wniosków stron w zakresie prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego (wniosek z 28 czerwca 2023 r. - z datą wpływu 28 lipca 2023 r. oraz wniosek z 26 czerwca 2023 r.) należy zauważyć, że w odwołaniu od decyzji, która finalnie może zostać wydana w przypadku, o którym mowa w art. 71 a ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2023 r., poz. 682 ze zm.) i zakończy postępowanie przed organem I instancji, będzie możliwe rozpatrzenie ich uwag dotyczących stricte postępowania zainicjowanego zawiadomieniem o jego wszczęciu z urzędu z dnia 27 lutego 2023 r. Niezależnie od powyższego należy podnieść, co słusznie zauważył organ, że z brzmienia art. 35 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a. wynika jednoznacznie, iż uprawnienie do złożenia ponaglenia aktualizuje się w przypadku wystąpienia stanu bezczynności bądź/i przewlekłości w momencie gdy dotyczą one zwłoki w załatwieniu sprawy. Skoro sprawą jest w omawianym przypadku postępowanie w kwestii zmiany sposobu użytkowania w części budynku stron bez wymaganego zgłoszenia, w takim wypadku ponaglenie może dotyczyć wyłącznie kwestii niedoprowadzenia do zakończenia postępowania przez organ administracji, a nie zagadnień pojawiających się na tle każdego pojedynczego pisma składanego w toku postępowania. W konsekwencji powyżej przedstawionych ustaleń, w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie brak było podstaw prawnych do przeprowadzenia kontroli sądowoadministracyjnej. Z tego powodu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.