II SAB/Sz 153/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. i P. B. na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wydania decyzji legalizacyjnej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 29 października 2025 r., H. B. i P. B. (dalej jako "skarżący"), wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. , w przedmiocie wydania decyzji legalizacyjnej. Zarządzeniem z 1 grudnia 2025 r., Przewodzący Wydziału II WSA w Szczecinie, wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 29 października 2025 r., poprzez podanie swojego numeru PESEL, jednocześnie pouczając, że nieusunięcie braku formalnego skargi w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Nadto wezwał skarżących do wyjaśnienia, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. w sprawie wydania decyzji legalizacyjnej złożyli ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia, tj. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. (art. 37 § 3 k.p.a.) oraz przedłożenia dowodu złożenia takiego ponaglenia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem uznania, że skarżący ponaglenia takiego nie wnieśli. Korespondencja sądowa zawierająca powyższe wezwania została doręczona każdemu ze skarżących osobną korespondencją w dniu 12 grudnia 2025 r. (k. 22 i 23 akt sądowych). W odpowiedzi z 16 grudnia 2025 r. skarżący podali swoje numery PESEL oraz oświadczyli, że przed złożeniem skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. nie wnosili żadnego ponaglenia do [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 – 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z przyczyn wymienionych we wskazanym przepisie wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jednym z koniecznych warunków dopuszczalności przyjęcia sprawy ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania do rozpoznania przez sąd administracyjny, a zatem także do orzeczenia na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jest konieczność wyczerpania przed jej wniesieniem środków zaskarżenia. Warunek ten przewidziany jest w art. 52 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.) W zakresie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ powołane powyżej przepisy uzupełnia jeszcze art. 53 § 2b p.p.s.a., zgodnie z którym, skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z treści powyższych przepisów wynika, że strona skarżąca obowiązana jest, przed wniesieniem skargi na bezczynność organu, do wyczerpania środków prawnych przewidzianych w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej "k.p.a."). Jeżeli bowiem nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia (art. 37 § 1 k.p.a.). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia, za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). Mając na uwadze powyższe Sąd zobowiązał skarżących do wykazania, czy przed wniesieniem niniejszej skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. w sprawie wydania decyzji legalizacyjnej złożyli ponaglenie do organu wyższego stopnia, tj. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S.. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący oświadczyli, że takiego ponaglenia nie składali. Również z akt nie wynika, aby skarga została poprzedzona wymaganym przez ustawodawcę środkiem zaskarżenia. W konsekwencji stwierdzić należy, że złożona skarga okazała się niedopuszczalna z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed właściwymi organami administracji publicznej), może otworzyć skarżącym drogę do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego, na bezczynność organu administracji publicznej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.