II SAB/Sz 154/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. T. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę W. T. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie środków prawnych przed wniesieniem skargi. Zarządzeniem z dnia 16 listopada 2023 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do wykazania, czy przed wniesieniem opisanej niniejszej skargi do sądu wyczerpała środek zaskarżenia, poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia, za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie oraz nadesłania kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia) – w terminie 7 dni, od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem uznania, że skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia, co skutkować będzie odrzuceniem skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), dalej jako "p.p.s.a.". Wezwanie doręczono skarżącej w dniu21 listopada 2023 r. Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na ww. wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a). W myśl art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775), dalej jako "k.p.a.", strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z powyższych przepisów wynika, że przesłanką dopuszczalności skargi do sądu, w odniesieniu do skarg na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, jest wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 § 1 - § 3 k.p.a., tzn. wniesienie ponaglenia do właściwego organu administracji publicznej. Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie Sądu, czy składała stosowne ponaglenie, jak też nie wynika to z przekazanych Sądowi akt administracyjnych. Wobec powyższego Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie skarga nie została poprzedzona ponagleniem organu, a więc nie został spełniony warunek formalny skutecznego wniesienia skargi na bezczynność tego organu. Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.