II SAB/Sz 155/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. K. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie w sprawie ze skargi D. P. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół [...] w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: przyznać adwokatowi K. K. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – kwotę [...] złotych, która obejmuje kwotę [...] zł, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne udzielone skarżącemu na zasadzie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 24 lutego 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 31 stycznia 2017 r. zwalniające skarżącego D.P. od kosztów sądowych w ½ części oraz ustanawiające adwokata. Na tej podstawie, Szczecińska Izba Adwokacka, na pełnomocnika skarżącego wyznaczyła adwokata K.K. Wyznaczony pełnomocnik w dniu [...] złożył w Sądzie pismo procesowe, w którym wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 480 zł powiększonej o należny podatek VAT oraz zwrot kwoty 50 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego oświadczając, że pomoc ta nie została opłacona w całości ani w części (również w zakresie wpisu sądowego). Wyrokiem z dnia 18 maja 2017 r. wydanym w postępowaniu w trybie uproszczonym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie stwierdził bezczynność i zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] w terminie 14 dni, od dnia otrzymania prawomocnego wyroku, stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 50 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Starszy referendarz sądowy, zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz.718 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia w niniejszej sprawie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714). Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w innej sprawie – 240 zł. Stosownie natomiast do § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2 rozporządzenia). Stosownie do treści § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze treść przywołanych unormowań, w tym oceniwszy działanie pełnomocnika strony przez pryzmat kryteriów wskazanych w cytowanym § 4 ust. 2 rozporządzenia, przyznano zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w wysokości 295,20 zł, na którą składa się opłata za udział w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji w wysokości 240 zł określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Wskazaną kwotę należało zaś podwyższyć, w myśl przywołanego wyżej § 4 ust. 3 rozporządzenia o 23 % stawki podatku od towarów i usług (55,20 zł). Przy czym brak w niniejszej sprawie podstaw do orzeczenia przez referendarza sądowego o zwrocie na rzecz pełnomocnika uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 50 zł. Wyjaśnić należy, że w wydanym wyroku w oparciu o przepis art. 200 w związku z art. 205 P.p.s.a. Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu na rzecz skarżącego, natomiast kwestia wzajemnych rozliczeń pomiędzy pełnomocnikiem a skarżącym, nie należy do kompetencji Sądu. Wobec tego, starszy referendarz sądowy działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.