II SAB/Sz 16/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędziowie: Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.) Asesor WSA Kazimierz Maczewski Protokolant Agata Banc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2006 r. sprawy ze skargi E.S. na bezczynność Burmistrza Miasta u m a r z a postępowanie sądowe E. S. wniosła w dniu [...]r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Wójta Gminy [...], polegającą na tym, iż mimo upływu ponad 4 lat nie doczekała się załatwienia wniosku z dnia [...]r. o ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy obiektu [...] . Wójt Gminy [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że postępowanie w przedmiotowej sprawie przedłużyło się z uwagi na jego skomplikowany charakter oraz konieczność uzyskania uzgodnień przed wydaniem decyzji. Ponadto wskazał, że skarga jest bezprzedmiotowa, gdyż decyzja, której dotyczy została wydana przez organ w dniu [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Przepis art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stanowi, że Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika, gdy chodzi o decyzję administracyjną, że nakazanie jej wydania jest możliwe jedynie wówczas, gdy w ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji nie załatwił toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest - we wspomnianej wyżej sytuacji - doprowadzenie do wydania przez organ decyzji administracyjnej w sprawie wszczętej żądaniem strony. Z przytoczonego przepisu art. 149 p.p.s.a. a contrario wynika, że wydanie przez organ decyzji wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Taka właśnie sytuacja zaistniała w rozpoznanej przez Sąd sprawie, co sprawia, że postępowanie sądowe wszczęte skargą E. S. stało się bezprzedmiotowe. W tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało postępowanie sądowe wywołane skargą umorzyć.