II SAB/Sz 161/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na bezczynność Prokuratora w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego udzielenia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę Dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wpłynęła, za pośrednictwem organu, skarga P.J. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w [...] w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego udzielenia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że bezczynność organu polega na nierozpoznaniu wniosku złożonego w Prokuraturze Rejonowej w [...] w dniu [...] r. o uchylenie i wzruszenia orzeczenia w sprawie IP 1/06. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż P.J. wniósł wznowienie i wzruszenie postępowania w sprawie IP 1/06. Decyzją z dnia [...] r. Prokurator Rejonowy w [...] odmówił uchylenia lub zmiany wydanej w tym postępowaniu decyzji. Pismem z dnia [...] r. P.J. wniósł o uzupełnienie i sprostowanie decyzji wydanej w postępowaniu IP 1/06. Decyzja ta została doręczona skarżącemu [...] r. Pismem z dnia [...] r. P.J. wniósł o uzupełnienie i sprostowanie decyzji nie podając jednak o jaką decyzję skarżącemu chodzi. Pismem z dnia [...] r. organ wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku z dnia [...] r. Na wezwanie to P.J. nie odpowiedział, w związku z czym Prokurator Rejonowy w [...] pismem z dnia [...] r. poinformował skarżącego, że wniosek jego z dnia [...] r. zostaje pozostawiony bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późno zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 ww. ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W świetle powyższego przepisu, skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2007 r., sygn. akt V SABM/a 2/07, LEX nr 337771) i dotyczy sytuacji, w których organy administracji nie podejmują nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc istnienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu. W niniejszej sprawie skarga została złożona na bezczynność Prokuratora Rejonowego w [...] polegającą na zaniechaniu przez ten organ rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania IP 1/06, dotyczącego - w ocenie skarżącego udzielenia informacji publicznej. Postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej zostało uregulowane w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późno zm.). Ustawa ta nie przewiduje możliwości zastosowania instytucji procesowej w postaci wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania administracyjnego uregulowano w Kodeksie postępowania administracyjnego jako instytucję procesową, stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. W instytucji wznowienia postępowania występuje też wyraźnie aspekt materialno-prawny, a mianowicie prawo do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Wprawdzie Kodeks postępowania administracyjnego ma zastosowanie do ustawy o dostępie do informacji publicznej, ale tylko w ograniczonym zakresie, natomiast- zdaniem Sądu - nie ma zastosowania instytucja wznowienia postępowania administracyjnego. Reasumując, należy stwierdzić, iż z analizy przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, oraz przepisów dotyczących wznowienia postępowania zawartych w rozdziale 12 k.p.a. wynika, że instytucja wznowienia postępowania nie może mieć zastosowania do postępowania prowadzonego w oparciu o ustawę o dostępie do informacji publicznej W związku z powyższym, skoro instytucja wznowienia postępowania nie znajduje zastosowania do ustawy o dostępie do informacji publicznej, Prokurator Rejonowy w [...] nie był zobowiązany do rozpoznania wniosku skarżącego o wznowienie postępowania, nie może zatem pozostawać w bezczynności. Zdaniem Sądu, skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu, dotycząca wniosku o wznowienie postępowania w sprawie o udostępnienie informacji publicznej, nie jest dopuszczalna. W myśl z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 przedmiotowego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tej sytuacji, Sąd uznając skargę P.J. za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.