II SAB/Sz 164/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Starosty w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe Pismem z dnia [...]r. J. W. i wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę "na bezczynność i opóźniające działania Wojewody oraz Starosty", wskazując, iż organy te przewlekają rozpatrzenie jego wniosku z dnia [...]r., w którym domagał się on wznowienia postępowań w wymienionych w nim sprawach, w związku z czym wniósł o zobowiązanie Wojewody oraz Starosty do niezwłocznego merytorycznego rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...], oraz zasądzenie na jego rzecz zwrotu wszelkich kosztów sądowych. W uzasadnieniu skarżący stwierdza, iż jego wniosek z dnia [...], kierowany równolegle do Wojewody oraz Starosty nie został dotychczas merytorycznie rozpatrzony, w wyniku czego wskazane przez niego w tym wniosku wadliwe postanowienia i decyzje nadal funkcjonują w obrocie prawnym, pomimo tego, że podważają je wyroki sądów administracyjnych (WSA (wyrok z dnia [...] w sprawie o sygn. akt [...]), i NSA (wyrok z dnia [...]r., w sprawie o sygn. akt [...]) jak i decyzja GINB znak [...] z dnia [...]r. Dotychczas nie uruchomiono procedur prowadzących do uchylenia wadliwych decyzji. Zdaniem skarżącego - Wojewoda jak i Starosta "kpią sobie z prawa i praworządności, nie szanują sądów jak i wyroków przez nich orzekanych, przewlekają działania, wykonują czynności pozorowane, pochłaniające czas, wydają wzajemnie sprzeczne postanowienia, negują istnienie podjętych w sprawie niektórych postanowień, i w poczuciu całkowitej bezkarności ignorują obowiązki na nich spoczywające (w zakresie terminów jak i kompetencji), które są jednoznacznie określone w Kpa". Efektem tych działań Starosty, jak i braku właściwego nadzoru ze strony Wojewody, jest wyrządzona skarżącemu krzywda - zmuszony był zrezygnować z realizacji marzeń i planów życiowych, odstąpić od realizacji domu rodzinnego oraz poniósł ogromne straty finansowe. We wniosku z dnia [...]r. skarżący wskazał [...] decyzje, domagając się wznowienia postępowań w tych sprawach. Każda z wymienionych w n im spraw jest przedmiotem odrębnego postępowania sądowego w zakresie podnoszonej przez skarżącego bezczynności organu. Skarga na bezczynność Wojewody jest przedmiotem odrębnej sprawy, prowadzonej pod sygn. akt [...]. Odpowiadając na skargę w zakresie zarzutów odnoszących się do Starosty organ ten podał, iż J. W. pismem z dnia [...]r. skierowanym równocześnie do Starosty jak i Wojewody wystąpił z żądaniem wznowienia postępowania w sprawach dotyczących: 1) decyzji Wojewody [...] z [...]r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z [...]r. (znak sprawy [...]) umarzającą postępowanie w sprawie udzielenia J. D. pozwolenia na budowę domu zakończone decyzją z [...]r. nr [...]; 2) w/w decyzji Starosty nr [...] z dnia [...]r. znak [...]; 3) decyzji Starosty nr [...] z dnia [...]r. znak [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. D pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z wykonaniem urządzeń budowlanych oraz budowę zjazdu z drogi gminnej przy ul. [...] - w [...], na terenie działek nr [...] i [...] z obrębu [...]. 4) decyzji Starosty nr [...] z dnia [...]r. znak: [...], umarzającej wznowione postępowanie w sprawie wydania decyzji z dnia [...]r. Wojewoda postanowieniem z dnia [...]r. znak [...] na podstawie art. 65 § 1 w związku z art. 148 § 1 k.p.a., w/w wniosek J. W. w części dotyczącej wznowienia postępowania w sprawach wymienionych w pkt [...] i [...] w/w pisma z dnia [...]r. przekazał według właściwości do Starostwa. Na powyższe postanowienie J. W. wniósł zażalenie. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, postanowieniem z dnia [...]r., utrzymał w mocy powyższe postanowienie Wojewody, podtrzymując stanowisko tego organu, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w tym przypadku - do Starosty. W dalszej kolejności, w sprawie wydania postanowienia o wznowieniu postępowania, zasadniczo właściwy jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga J. W. na bezczynność Starosty w zakresie określonym w pkt [...] i [...] wniosku skarżącego z dnia [...]r. dotyczących tej samej decyzji. W tej sprawie, decyzję w ostatniej instancji wydał Wojewoda. W związku z tym, Starosta po uzyskaniu w dniu [...] postanowienia MSWiA, postanowieniem z dnia [...]r. na podstawie art. 65 § 1 w związku z art. 150 § 1 k.p.a. przekazał sprawę do rozpoznania przez Wojewodę. Starosta wyjaśnił też, że zgodnie z art. 35 § 5 k.p.a., do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Nie można mówić o naruszeniu terminu określonego dla załatwienia sprawy przez Starostę w sytuacji, gdy podjęcie przez niego czynności, uzależnione było od załatwienia sprawy przez inne organy administracji publicznej. Z jednej bowiem strony J. W. wniósł sprawę do niewłaściwego organu, następnie skorzystał ze środka zaskarżenia na postanowienie w sprawie przekazania sprawy według właściwości, czyli de facto świadomie zdecydował się na przedłużenie terminu rozpatrzenia swojej sprawy, a z drugiej strony wniósł zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Poszczególne rozstrzygnięcia dotyczące pisma skarżącego z dnia [...]r. i kolejnych pism w tej sprawie, były doręczane p. J. W. przez odpowiedni organ. Zainteresowany znał więc stan sprawy. Starosta wyjaśnił też, że niniejsza sprawa toczy się przed organami administracji publicznej od dnia [...]r., kiedy to do Starostwa Powiatowego wpłynął wniosek Państwa A. i J. D. o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wraz z urządzeniami budowlanymi na działce nr [...] i [...] obr. [...] w [...]. W wyniku wielu skarg, odwołań i zażaleń wnoszonych przez skarżącego - właściciela sąsiedniej działki - sprawa stała się wielowątkowa i bardzo rozbudowana oraz była rozpatrywana przez kilka organów, co czyni ją szczególnie skomplikowaną. Stąd też, w celu rzetelnego rozpatrzenia kolejnych etapów omawianej sprawy, potrzeba coraz większej ilości czasu. W skierowanym do Sądu piśmie z dnia [...]r. skarżący wyjaśnił, iż w przedmiocie niniejszej sprawy, odnoszącej się do punktu [...] i [...] jego wniosku z dnia [...]r., prowadzonej pod sygn. [...], Wojewoda postanowieniem z dnia [...]r. znak [...] wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją Wojewody z dnia [...]r., utrzymującej w mocy decyzję Starosty nr [...] z dnia [...]r. Skarżący stwierdził też, iż "w końcu jednak Starosta podjął jakieś działania (...) w świetle powyższego nie ma potrzeby zobowiązania go do niezwłocznego rozpatrzenia wniosku skarżącego". Z uwagi na powyższe wniósł o stwierdzenie naruszenia przez Starostę art. 35 i 36 kpa oraz zasądzenie kosztów postępowania. Na rozprawie w dniu [...]r. pełnomocnik organu stwierdził, że w niniejszej sprawie Wojewoda postanowieniem z dnia [...]r. wznowił postępowanie, o co wnosił skarżący w piśmie z dnia [...]r. i dnia [...]r. zawiesił z urzędu powyższe postępowanie do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie odwołania skarżącego od decyzji Starosty z [...]r., stwierdzającej wygaśnięcie jego decyzji z dnia [...]r. Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na rzecz p. J. D. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: J. W. wniósł skargę na Starostę jak i Wojewodę, zarzucając im bezczynność w sprawie jego wniosków zawartych w piśmie z dnia [...]r. skierowanym i wysłanym do obu tych organów, a dotyczących wznowienia postępować administracyjnych, zakończonych wskazanymi w tym piśmie decyzjami Starosty. Każdy z tych wniosków, dotyczących konkretnej wskazanej decyzji jest odrębną sprawą. Jednak wnioski zawarte w pkt [...] i [...] w/w wniosku skarżącego dotyczą w istocie jednej decyzji, a mianowicie decyzji Starosty z dnia [...]r. nr [...] (znak sprawy [...]) umarzającej postępowanie w sprawie udzielonego J. D. decyzją nr [...] z dnia [...]r. pozwolenia na budowę domu, która została utrzymana w mocy decyzją Wojewody z dnia [...]r. znak [...]. Niniejsza sprawa dotyczy skargi na bezczynność Starosty w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej w/w decyzją. Z niekwestionowanych przez strony okoliczności niniejszej sprawy wynika, iż przed dniem orzekania przez Sąd w tej sprawie, Starosta postanowieniem z dnia [...]r., przekazał sprawę o której mowa w pkt [...] i [...] wniosku skarżącego z dnia [...]r. do rozpoznania przez Wojewodę, który z mocy art. 150 § 1 kpa był organem właściwym w w/w sprawie, zaś Wojewoda postanowieniem z dnia [...]r. znak [...] wznowił postępowanie w sprawie zakończonej jego decyzją z dnia [...]r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty Nr [...] z dnia [...]r., - o co wnosił skarżący w swym piśmie z dnia [...]r. Z informacji organu wynika też, że w dnia [...]r. powyższe postępowanie zostało zawieszone do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia odwołania skarżącego od decyzji Starosty z dnia [...]r., którą Starosta stwierdził wygaśnięcie swej decyzji nr [...] z dnia [...]r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. D. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego. W zakresie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a), znajduje zastosowanie art. 149 tej ustawy, zgodnie z którym Sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Jeżeli jednak w toku postępowania sądowo-administracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, to uznać należy, że organ ten nie pozostaje w bezczynności, wobec czego sąd nie może uwzględnić skargi na bezczynność tego organu stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 P.p.s.a.. Nie może bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności, które przed dniem orzekania zostały wydane lub podjęte. Nie podlega też w tym postępowaniu badaniu wydany przez organ akt lub czynność organu. Podlega on bowiem odrębnemu zaskarżeniu. Nie ma również wynikających z w/w ustawy podstaw do orzekania, iż organ dopuścił się naruszenia art. 35 oraz art. 36 Kpa. Zgodnie z uchwałą składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008r. sygn. akt I OPS 6/08 w takiej sytuacji znajduje zastosowanie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd wydaje postanowieniu o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie, której dotyczyła skarga na bezczynność, albowiem stało się ono w tej sytuacji bezprzedmiotowe. W takiej sytuacji brak jest również podstaw do zasądzenia na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zgodnie bowiem z art. 200 P.p.s.a. zwrot taki może nastąpić jedynie w przypadku uwzględnienia skargi lub w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., tj. uwzględnienia w całości skargi przez organ do dnia rozprawy. Taka sytuacja w sprawie jednak z zachodzi. Z okoliczności niniejszej sprawy wynika bowiem, że właściwym do wznowienia postępowania w tej sprawie nie był Starosta lecz Wojewoda, zatem nie było podstaw do postawienia Staroście zarzutu bezczynności. W niniejszej sprawie jego rola polegała na przekazaniu sprawy do rozpoznania Wojewodzie, co organ ten uczynił postanowieniem z dnia [...]r. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. Końcowo zauważyć należy, iż zgodnie z art. 232 § 1 P.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały wpis od pisma (skargi) cofniętego przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, zaś połowę wpisu od pisma (skargi) cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, co w tej sprawie nie miało miejsca.