II SAB/Sz 165/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o zasądzenie kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: oddalić wniosek. Wyrokiem wydanym w dniu 20 maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uwzględnił skargę J.C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...]r. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] w terminie 30 dni od dnia doręczenia akt organowi. Powyższe orzeczenie wraz z uzasadnieniem zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] Pismem z dnia [...]r. /data stempla pocztowego [...]r./ J.C. złożył wniosek w niniejszej sprawie o zasądzenie kosztów sądowych od Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201 w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., art. 203, art. 204 P.p.s.a. Należy przy tym podkreślić, że zgodnie z art. 210 § 1 P.p.s.a strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. W przypadku, gdy strona działa bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć ją o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że strona składająca skargę na działanie lub bezczynność w kategorii spraw z zakresu pomocy i opieki społecznej, zwolniona jest od ponoszenia kosztów sądowych na mocy art. 239 ust. 1 lit. a P.p.s.a. Przechodząc do oceny złożonego przez J.C. wniosku o zasądzenie od organu kosztów sądowych Sąd stwierdza, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy skarga J.C. została uwzględniona, jednakże skarżący ani w skardze, ani też do czasu zamknięcia rozprawy nie zgłosił wniosku o zasądzenie od organu kosztów sądowych. Podczas, gdy zgodnie z treścią art. 210 § P.p.s.a. wniosek taki strona może zgłosić, najpóźniej do dnia zamknięcia rozprawy, czego J.C. w tym terminie nie uczynił. Nie bez znaczenia jest również i to, że sprawa ze skargi J.C. została zakwalifikowana do szeroko rozumianej sprawy z zakresu opieki i pomocy społecznej, a zatem skarżący zwolniony był w przedmiotowej sprawie z ponoszenia kosztów sądowych oraz zwolniony ze zwrotu wydatków (art. 211 - 213 P.p.s.a ). W sytuacji, gdy po stronie skarżącego nie istniał obowiązek poniesienia kosztów sądowych prowadzenia tej sprawy, które został w istocie przeniesiony na Skarb Państwa, to tym samym za niezasadne należałoby uznać żądanie skarżącego o zwrot tych kosztów od organu . Ponadto, jak wynika z protokołu rozprawy sądowej z dnia [,,,]r. (k. [...] akt sądowych) skarżący nie stawił się na posiedzeniu Sądu pomimo prawidłowego zawiadomienia, czym sam pozbawił się możliwości uzyskania wyjaśnień i pouczeń w przedmiocie kosztów postępowania poniesionych w niniejszej sprawie. W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 157 § 2 oraz art. 209 i art. 210 w związku z art. 239 ust. 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie. .