II SAB/Sz 166/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 lutego 2018 r. sprawy ze skargi Spółki A. na bezczynność Burmistrza L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. W dniu 24 listopada 2017 r. Spółka A, reprezentowana przez pełnomocnika J. S., wniosła do Burmistrza L. o: - zwrot przekazanych omyłkowo pełnomocnictw innej osoby do reprezentowania Spółki A w postępowaniu podatkowym; - udzielenie informacji w trybie ustawy o informacji publicznej dotyczącej udostępnienia danych osoby odpowiedzialnej za przywłaszczenie ww. pełnomocnictw. W odpowiedzi na powyższy wniosek organ, pismem z dnia 6 grudnia 2017 r., udzielił Spółce odpowiedzi w sprawie udostępnienia danych osoby odpowiedzialnej za przywłaszczenie pełnomocnictw, w której zaznaczył, iż nie miała miejsca sytuacja związana z przywłaszczeniem tych pełnomocnictw. Organ wskazał, iż opisane przez wnioskodawcę postępowanie prowadzone jest w tutejszym Urzędzie w Referacie Finansów i Mienia Komunalnego przez pracowników ds. podatkowych. Organ wskazał wnioskodawcy link do wykazu pracowników Urzędu, który znajduje się na stronie internetowej BIP L., gdzie w tabeli wskazani są z imienia i nazwiska dwaj pracownicy ds. podatkowych. Pismem z dnia 8 grudnia 2017 r. Spółka A, reprezentowana przez pełnomocnika J. S., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Burmistrza L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Spółka zarzuciła organowi naruszenie art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej przez nieudzielanie informacji publicznej zgodnie z jej żądaniem. Zdaniem skarżącej, organ oświadczył nieprawdę, iż nie miała miejsca sytuacja omyłkowego złożenia w siedzibie organu pełnomocnictw i ich niezwrócenia po wykryciu i skorygowaniu pomyłki. Ponadto, na stronie BIP L. brak wyszczególnienia osób odpowiedzialnych za odmowę zwrotu przedmiotowych pełnomocnictw. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości, wskazując, że skarżąca pozostaje na bieżąco w bezpośrednim kontakcie z pracownikami Urzędu ds. podatkowych przy załatwieniu swoich spraw w Urzędzie. Organ ponownie zaznaczył, iż pracownicy tutejszego urzędu nie dokonują przywłaszczenia dokumentów, a w postępowaniach administracyjnych kierują się obowiązującymi w danym zakresie przepisami prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzona na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. według ww. kryterium kontrola działalności Burmistrza L. doprowadziła Sąd do stwierdzenia, że skarga Spółki A na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie zasługuje na uwzględnienie. Z art. 149 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że istota skargi na bezczynność polega na tym, iż Sąd, uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Stan bezczynności organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ (podmiot obowiązany) nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). W świetle art. 4 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 ze zm.) nie ulega wątpliwości, że Burmistrz L. jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, o ile jest w jej posiadaniu, a przepisy prawa na to zezwalają, zaś żądane przez stronę skarżącą informacje stanowią informację publiczną, która podlega udostępnieniu, o ile nie zachodzą ograniczenia wynikające z art. 5 ust. 1 i 2 ww. ustawy. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca zarzuciła organowi, który w przepisanym terminie udostępnił jej żądaną informację, że organ oświadczył nieprawdę, iż nie miała miejsca sytuacja omyłkowego złożenia w siedzibie organu pełnomocnictw i ich niezwrócenia (przywłaszczenia) oraz że brak wyszczególnienia osób odpowiedzialnych za odmowę zwrotu przedmiotowych pełnomocnictw na stronie BIP L.. Tym samym, zdaniem strony skarżącej, organ nie udostępnił informacji publicznej zgodnie z jej żądaniem. Z powyższym stanowiskiem nie sposób się zgodzić. Należy zwrócić uwagę, że żądanie zawarte we wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej w istocie wyznaczyło zakres udzielonej odpowiedzi na postawione pytanie, która pozostaje w ścisłym związku z treścią zadanego pytania i stanowi zrealizowanie prawa do udostępnienia informacji publicznej w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skoro bowiem fakt przywłaszczenia dokumentów, o których mowa we wniosku skarżącej nie miał miejsca, to organ nie mógł nic innego zrobić, jak tylko poinformować skarżącą o tej okoliczności, nie wskazując tym samym danych osoby odpowiedzialnej za niezwrócenie przedłożonych omyłkowo do akt pełnomocnictw. Zaznaczyć trzeba, że podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie ma obowiązku do poszukiwania takiej interpretacji złożonego wniosku, która miałaby odpowiadać intencji wnioskodawcy. To w interesie wnioskodawcy leży odpowiedni sposób sformułowania żądania, nakierowany na konkretne dane posiadające walor informacji publicznej. W niniejszej sprawie organ udzielił odpowiedzi zgodnej z zakresem przedmiotowym wniosku. Jeżeli skarżący nie jest usatysfakcjonowany treścią udzielonej odpowiedzi na jego wniosek, może w dowolnym czasie sformułować nowy wniosek o konkretnej i precyzyjnej treści. Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.