II SAB/Sz 167/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Starosty w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe Pismem z dnia [...]r. J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę "na bezczynność i opóźniające działania Wojewody oraz Starosty", wskazując, iż organy te przewlekają rozpatrzenie jego wniosku z dnia [...]r., w którym domagał się on wznowienia postępowań w wymienionych w nim sprawach, w związku z czym wniósł o zobowiązanie Wojewody oraz Starosty do niezwłocznego merytorycznego rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...], oraz zasądzenie na jego rzecz zwrotu wszelkich kosztów sądowych. W uzasadnieniu skarżący stwierdza, iż jego wniosek z dnia [...], kierowany równolegle do Wojewody oraz Starosty nie został dotychczas merytorycznie rozpatrzony, w wyniku czego wskazane przez niego w tym wniosku wadliwe postanowienia i decyzje nadal funkcjonują w obrocie prawnym, pomimo tego, że podważają je wyroki sądów administracyjnych (WSA (wyrok z dnia [...] w sprawie o sygn. akt [...]), i NSA (wyrok z dnia [...]r., w sprawie o sygn. akt [...]) jak i decyzja GINB znak [...] z dnia [...]r. Dotychczas nie uruchomiono procedur prowadzących do uchylenia wadliwych decyzji. Zdaniem skarżącego - Wojewoda jak i Starosta "kpią sobie z prawa i praworządności, nie szanują sądów jak i wyroków przez nich orzekanych, przewlekają działania, wykonują czynności pozorowane, pochłaniające czas, wydają wzajemnie sprzeczne postanowienia, negują istnienie podjętych w sprawie niektórych postanowień, i w poczuciu całkowitej bezkarności ignorują obowiązki na nich spoczywające (w zakresie terminów jak i kompetencji), które są jednoznacznie określone w Kpa". Efektem tych działań Starosty, jak i braku właściwego nadzoru ze strony Wojewody, jest wyrządzona skarżącemu krzywda - zmuszony był zrezygnować z realizacji marzeń i planów życiowych, odstąpić od realizacji domu rodzinnego oraz poniósł ogromne straty finansowe. We wniosku z dnia [...]r. skarżący wskazał [...] decyzje, domagając się wznowienia postępowań w tych sprawach. Każda z wymienionych w n im spraw jest przedmiotem odrębnego postępowania sądowego w zakresie podnoszonej przez skarżącego bezczynności organu. Skarga na bezczynność Wojewody jest przedmiotem odrębnej sprawy, prowadzonej pod sygn. akt [...]. Odpowiadając na skargę w zakresie zarzutów odnoszących się do Starosty organ ten podał, iż J. W. pismem z dnia [...]r. skierowanym równocześnie do Starosty jak i Wojewody wystąpił z żądaniem wznowienia postępowania w sprawach dotyczących: 1) decyzji Wojewody [...] z [...]r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z [...]r. (znak sprawy [...]) umarzającą postępowanie w sprawie udzielenia J. D. pozwolenia na budowę domu zakończone decyzją z [...]r. nr [...]; 2) w/w decyzji Starosty nr [...] z dnia [...]r. znak [...]; 3) decyzji Starosty nr [...] z dnia [...]r. znak [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. D. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z wykonaniem urządzeń budowlanych oraz budowę zjazdu z drogi gminnej przy ul. [...] - w [...], na terenie działek nr [...] i [...] z obrębu [...]. 4) decyzji Starosty nr [...] z dnia [...]r. znak: [...], umarzającej wznowione postępowanie w sprawie wydania decyzji z dnia [...]r. Wojewoda postanowieniem z dnia [...]r. znak [...] na podstawie art. 65 § 1 w związku z art. 148 § 1 k.p.a., w/w wniosek J. W. w części dotyczącej wznowienia postępowania w sprawach wymienionych w pkt [...] i [...] w/w pisma z dnia [...]r. przekazał według właściwości do Starostwa. Na powyższe postanowienie J. W. wniósł zażalenie. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, postanowieniem z dnia [...]r., utrzymał w mocy powyższe postanowienie Wojewody, podtrzymując stanowisko tego organu, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w tym przypadku - do Starosty. W dalszej kolejności, w sprawie wydania postanowienia o wznowieniu postępowania, zasadniczo właściwy jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. W sprawie określonej w pkt [...] wniosku skarżącego z dnia [...]r. decyzję w ostatniej instancji wydał Starosta. Rozpatrując powyższy wniosek w tym zakresie Starosta pismem z dnia [...]r. wniósł do J. W. o sprecyzowanie żądania wniosku o wznowienie postępowania poprzez jednoznaczne określenie, na podstawie której z przesłanek z art. 145 k.p.a. żąda uchylenia wskazanej w tej części wniosku decyzji oraz by wskazał dowody na poparcie swoich twierdzeń. Następnie, po przeanalizowaniu odpowiedzi J. W. z dnia [...]r., Starosta w dniu [...]r. wydał decyzję nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...]r. z uwagi na brak przymiotu strony u wnoszącego o wznowienie postępowania w tej sprawie. W skierowanym do Sądu piśmie z dnia [...]r. skarżący wyjaśnił, iż w obszarze niniejszej sprawy prowadzonej pod sygn. [...] odnoszącej się do punktu [...] wniosku z dnia [...]r. Starosty decyzją z dnia [...]r. znak [...] odmówił wznowienia postępowania stwierdzając, iż "w końcu jednak Starosta podjął jakieś działania, to w świetle powyższego nie ma potrzeby zobowiązania go do niezwłocznego rozpatrzenia wniosku skarżącego". Z uwagi na powyższe wniósł o stwierdzenie naruszenia przez Starostę art. 35 i 36 kpa oraz zasądzenie kosztów postępowania. Pismem z dnia [...]r. skarżący wyjaśnił, iż w obszarze niniejszej sprawy, prowadzonej pod sygn. [...]. Wojewoda postanowieniem z dnia [...]r. znak [...] wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją Wojewody z dnia [...]r., utrzymującej w mocy decyzję Starosty nr [...] z dnia [...]r. Na rozprawie w dniu [...] pełnomocnik organu potwierdził, że w niniejszej sprawie Starosta decyzją z dnia [...]r. odmówił wznowienia postępowania w sprawie wskazanej w pkt [...] pisma skarżącego z dnia [...]r. to jest w sprawie decyzji z dnia [...]r. znak [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na rzecz p. J. D. Sprawy określone w pkt [...] i [...] dotyczą tej samej decyzji. i objęte są sprawą o sygn. akt [...] zaś wniosek zawarty w pkt [...] powyższego pisma jest przedmiotem sprawy o sygn. akt [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż ył, co następuje: Niniejsza sprawa dotyczy skargi na bezczynność Starosty w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...]r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty z dnia [...]r. znak [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. D. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego. Z niekwestionowanych przez strony okoliczności niniejszej sprawy wynika, iż przed dniem orzekania przez Sąd w tej sprawie tj. w dniu [...]r. wydana została przez Starostę decyzja o odmowie wznowienia postępowania w sprawie wskazanej w pkt [...] wniosku skarżącego z dnia [...]r., tj. jest w sprawie decyzji Starosty z dnia [...]r. znak [...]. Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie. W zakresie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a), znajduje zastosowanie art. 149 tej ustawy, zgodnie z którym Sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Jeżeli jednak w toku postępowania sądowo-administracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, to uznać należy, że organ ten nie pozostaje w bezczynności, wobec czego sąd nie może uwzględnić skargi na bezczynność tego organu stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 P.p.s.a.. Nie może bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności, które przed dniem orzekania zostały wydane lub podjęte. Nie podlega też w tym postępowaniu badaniu wydany przez organ akt lub czynność organu. Podlega on bowiem odrębnemu zaskarżeniu. Nie ma również wynikających z w/w ustawy podstaw do orzekania, iż organ dopuścił się naruszenia art. 35 oraz art. 36 Kpa. Zgodnie z uchwałą składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008r. sygn. akt I OPS 6/08 w takiej sytuacji znajduje zastosowanie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd wydaje postanowieniu o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie, której dotyczyła skarga na bezczynność, albowiem stało się ono w tej sytuacji bezprzedmiotowe. W takiej sytuacji brak jest również podstaw do zasądzenia na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zgodnie bowiem z art. 200 P.p.s.a. zwrot taki może nastąpić jedynie w przypadku uwzględnienia skargi lub w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., tj. uwzględnienia w całości skargi przez organ do dnia rozprawy. Taka sytuacja w sprawie jednak z zachodzi. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. Końcowo zauważyć należy, iż zgodnie z art. 232 § 1 P.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały wpis od pisma (skargi) cofniętego przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, zaś połowę wpisu od pisma (skargi) cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, co w tej sprawie nie miało miejsca.