II SAB/Sz 17/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi P. J. na bezczynność Prokuratora w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Sygn. akt II SAB/Sz 17/09 P O S T A N O W I E N I E Dnia 17 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na bezczynność Prokuratora w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił P. J. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Ś. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Rozpoznając zażalenie wnioskodawcy na powyższe postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 223/09 orzekł o oddaleniu zażalenia. Pismem z dnia [...] r. Sąd ponownie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu [...] r. W dniu [...] r. P. J. wniósł kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, a w dniu [...] r. złożył wypełniony formularz PPF, rozszerzając swoje żądanie o ustanowienie radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strony obowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 245 § 1 ww. ustawy na wniosek strony sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 cyt. ustawy). Z oświadczenia skarżącego złożonego na urzędowym formularzu w dniu [...] r. wynika, że jego miesięczny dochód stanowi renta w wysokości [...] zł, zasiłek w wysokości [...] zł oraz dodatek mieszkaniowy w kwocie [...] zł. Ponadto skarżący ponosi miesięcznie kwotę w wysokości [...] zł tytułem alimentów. Oceniając wniosek skarżącego z dnia [...] r., złożony na urzędowym formularzu, Sąd doszedł do przekonania, że sytuacja materialna P. J. w stosunku do tej, którą przedstawił w poprzednio złożonym wniosku w sprawie w istocie nie uległa zmianie. Nadto w okresie od dnia [...] r. do dnia [...] r. P. J. wniósł do Sądu ogółem [...] skarg i wniosków: w tym [...] skarg na bezczynność organu, [...] wnioski o wymierzenie grzywny, [...] skarg o wznowienie postępowania oraz [...] skarg na decyzję organów administracji publicznej (vide: notatka urzędowa Kierownika Sekretariatu Wydziału II z dnia [...] r.). Ilość wnoszonych przez skarżącego skarg i wniosków świadczy o tym, że nie działa on w imię ochrony swoich słusznych praw, lecz korzysta z nich w sposób nadmierny i bez żadnej, logicznie uzasadnionej potrzeby. Zasadnym zatem wydaje się przyjęcie, iż składane przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie majątkowym nie odzwierciedlają jego rzeczywistej sytuacji finansowej. Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji. Sygn. akt II SAB/Sz 17/09 Uzasadnienie Dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła, za pośrednictwem organu, skarga P. J. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Ś. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Skarżący wezwany do uiszczenia wpisu sądowego, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 17 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił P. J. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Rozpoznając zażalenie wnioskodawcy na powyższe postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 223/09 orzekł o oddaleniu zażalenia. Pismem dnia [...] r. Sąd ponownie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca ww. zobowiązanie została P. J. doręczona w dniu [...] r. (zwrotne potwierdzenie odbioru akta sądowe k- 40). P. J. w dniu [...] r. wniósł kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, a w dniu [...] r. złożył wypełniony formularz PPF, rozszerzając swoje żądanie o ustanowienie radcy prawnego. Skarżący do dnia dzisiejszego nie uiścił żądanego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jeżeli strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne mimo wezwania sądu nie uiści należnego wpisu, skarga podlega odrzuceniu (art. 220 § 3). Zasadą ogólną jest, że w przypadku złożenia przez stronę skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie określonym przez Sąd w wezwaniu do uiszczenia wpisu, skargi nie można odrzucić przed rozpoznaniem wniesionego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy kończy się postanowieniem podlegającym zaskarżeniu zażaleniem. Z chwilą, gdy w danej sprawie w przedmiocie prawa pomocy istnieje już prawomocne postanowienie Sądu, posiada ono wiążącą moc skonkretyzowanej i zindywidualizowanej przez sąd normy prawnej. Z mocy tej wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu i faktu tego nie zmienia obowiązek ponownego wezwania jej do uiszczenia opłaty. Ponowne zatem złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych, dokonane nawet w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego w kolejnym wezwaniu do uiszczenia wymaganego wpisu, jeżeli nie zachodzą okoliczności uzasadniające odmienną ocenę możliwości poniesienia kosztów sądowych przez stronę (por. postanowienie Sądu Najwyższego dnia 21 kwietnia 1999 r., sygn. akt I CKN 1461/98, OSNC 1999/11/196, postanowienie SN z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. akt I CKN 1064/97, OSNC 1999/9/153). Z wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego przez P. J. na urzędowym formularzu w dniu 15 maja 2009 r. wynika, iż jego miesięczny dochód wynosi [...] zł brutto (po odliczeniu alimentów). Sąd oceniając powyższy wniosek uznał, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające odmienną ocenę możliwości poniesienia przez skarżącego kosztów sądowych, niż dokonane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w postanowieniu z dnia 17 lutego 2009 r., utrzymanym w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2009 r. Wobec tego złożony przez P. J. ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, zatem nieopłacenie skargi w terminie zakreślonym w wezwaniu skutkuje jej odrzuceniem. Z tej przyczyny, na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.