II SAB/Sz 17/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk -Meder po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Przewodniczącego Rady Miasta w przedmiocie wyłączenia Przewodniczącego i członków Rady Miasta p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. J. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na bezczynność Przewodniczącego Rady Miasta [...] . w przedmiocie nie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] r. o wyłączenie Przewodniczącej i członków Rady od rozpoznawania sprawy skarżącego. W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Miejskiej w [...] wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu podano, że wniosek J. C. z dnia [...] r. o wyłączenie Przewodniczącej i członków Rady z rozpatrywania sprawy, został przedłożony Radzie wraz z innymi skargami na sesji w dniu [...] r. Z uwagi na fakt, iż Rada Miejska nie może wyłączyć siebie z rozpatrywania spraw będących w jej kompetencji, wniosek nie został uwzględniony co znalazło odzwierciedlenie w uchwale Nr LI/334/2010 Rady Miejskiej w [...] z dnia 26 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów w przypadkach w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy, to jest w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Skarga na bezczynność organów przysługuje więc tylko w tych sprawach, w których są wydawane decyzje administracyjne i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1-3), w tych sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4, tam gdzie wydawane są pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a), a także wówczas, gdy odrębna ustawa tak stanowi. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, lecz pomimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Ze złożonej skargi wynika, iż J. C. zarzuca Przewodniczącemu Rady Miejskiej w [...] bezczynność w rozpatrzeniu jego wniosku o wyłączenie Przewodniczącej i członków Rady Miejskiej w Łobzie z rozpoznawania jego skarg na Burmistrza Łobza oraz Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] . W ocenie Sądu wniosek ten ma charakter proceduralny w postępowaniu skargowym. Zauważyć należy, że działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami znajdującymi się w dziale VIII ustawy Kodeks postępowania administracyjnego nie mieszczą się w dyspozycji art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i przeto skarga do sądu administracyjnego w tych sprawach nie przysługuje. Tym samym działania i czynności proceduralne dotyczące trybu rozpatrywania skarg przez organ stanowiący gminy nie są sprawami rozstrzyganymi w formach wymienionych w ww. przepisie. Tryb skargowo-wnioskowy jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi ( wniosku), nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Dodać również należy, że obowiązujące przepisy prawa nie zawierają przepisów umożliwiających realizację wniosku skarżącego o wyłączenie z rozpoznawania sprawy przewodniczącego rady oraz członków rady gminy. Nie znajdują w tym przypadku zastosowania przepisy Kpa- art. 24 i nast. W świetle powyższych rozważań, skargę wniesioną przez J. C. należało odrzucić jako niedopuszczalną - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.