II SAB/Sz 17/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 29 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Spółki A. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. J. G. w piśmie z dnia 10 lutego 2017 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Rady Nadzorczej Z N M S. W uzasadnieniu skargi wskazał, że od września 2011 roku domaga się od ww. Organu wykonania remontu w swoim mieszkaniu w celu dostosowania go do potrzeb chorej żony, która od 10 lat nie chodzi i leży w szpitalnym łóżku w domu. Zarządzeniem z dnia 24 lutego 2017 r. wezwano Skarżącego do wykazania czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpał środek zaskarżenia poprzez skierowanie do Z N M wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz do wykazania daty nadania tego wezwania w urzędzie pocztowym, bądź bezpośrednio w siedzibie organu oraz nadesłanie kopii tego wezwania wraz z dowodem nadania. Jednocześnie pouczono Skarżącego, że czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej: "p.p.s.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...). Stosownie do postanowień art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem z dnia 24 lutego 2017 r. wezwano Skarżącego do wykazania czy wyczerpał środki zaskarżenia oraz do wykazania daty dokonania tej czynności, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone Skarżącemu w dniu 7 marca 2017 r., co Skarżący potwierdził, składając własnoręczny podpis na potwierdzeniu odbioru wezwania. W wyznaczonym terminie Skarżący nie wykonał wezwania. W ocenie sądu, pomimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania tej czynności, braki te nie zostały uzupełnione. Wobec tego, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.