II SAB/Sz 19/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B., S. B., H. W. na przewlekłość postępowania Starosty w przedmiocie wydania orzeczenia o wykonaniu aktu nadania postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącym uiszczony solidarnie wpis od skargi w kwocie [...]złotych. W dniu [...] B.B., S.B. i H.W. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na przewlekłość postępowania Starosty K. w przedmiocie wydania orzeczenia o wykonaniu aktu nadania. Zarządzeniem z dnia [...] sąd wezwał skarżących do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do sądu wyczerpali środek zaskarżenia, poprzez skierowanie do organu wyższego stopnia zażalenia na przewlekłość postępowania Starosty Koszalińskiego oraz nadesłania kopii tego wezwania wraz z dowodem jego nadania (złożenia) – w terminie 7 dni, od dnia otrzymania niniejszego zobowiązania, pod rygorem uznania, że skarżący nie wyczerpali środka zaskarżenia, co skutkować będzie odrzuceniem skargi. Nadto sąd zwrócił się o wskazanie daty wniosku, którego rozpoznania dotyczy przewlekłość postępowania organu. Wezwanie zostało doręczone H.W. i B.B. w dniu [...] (k. 29 i 30 akt sądowych), zaś S.B. w dniu [...] (k. 31 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe zobowiązanie, skarżący w piśmie z dnia [...] przedstawili swoje stanowisko co do zasadności skargi, przesyłając w załączeniu dokumenty będące dowodami w sprawie, w tym: rozstrzygnięcia i pisma Starosty K. oraz Wojewody Z., odwołania i skargi strony, wyroki NSA i WSA w S. wydane w sprawie skarg skarżących oraz wniosek z dnia [...] skierowany do Starosty K. o podjęcie działań zmierzających do zakończenia prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie wykonania wyroków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W przypadku skargi na przewlekłość organu, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej "K.p.a.". Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że przed wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania Starosty K. wymagane było uprzednie wniesienie zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., jako organu wyższego stopnia (art. 17 pkt 1 K.p.a. oraz art. 38 ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym). Tymczasem skarżący, pomimo wystosowanego do nich wezwania, nie wykazali, aby wyczerpali opisany tryb z art. 37 § 1 K.p.a. Niewątpliwie nadesłane przy piśmie z dnia [...] dokumenty nie mogą stanowić dowodu przesądzającego o uprzednim złożeniu właściwego środka zaskarżenia, albowiem żaden z tych dokumentów, z uwagi na ich charakter, czy adresata, nie może być uznany za zażalenie. W tej sytuacji stwierdzić należy, że skarżący nie spełnili jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do sądu, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Z tych względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. skargę odrzucił jako niedopuszczalną i stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł o zwrocie wpisu.